ഒരു പാടുവര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് നടന്ന ഒരു കഥയാണ്
എന്റ്റെ നാട്ടില് നാടെന്ന് പറഞ്ഞാല് ഒന്നൊന്നര നാടുവരും....ഒരു ഉത്സവക്കാലം....ഞാന് വയസറിയിച്ചെന്നതിനു തെളിവായി എന്റ്റെ മുഖത്ത് അതായത് മൂക്കിനു താഴേയായി ചെറിയ രോമങ്ങള് കിളുത്ത് തുടങ്ങുന്ന സമയം....ഏതാണ്ട് കുമ്പളങ്ങയില് കാണുന്ന രോമം പോലെ കിളുത്ത് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു....
ഞാന് കെ കെ ടി എം കോളേജില് പഠിക്കുന്ന സമയം...കേരളാ കുഞ്ഞുകുട്ടന് തമ്പുരാന് മെമ്മോറിയല് കോളേജ് എന്നാണു മുഴുവന് പേരെങ്കിലും....
ഞാനും എന്റെ ഭൂതഗണങ്ങളും “കേരളാ കന്നു കാലി തൊഴുത്ത് മെമ്പേഴ്സ്” എന്നാണു ടീ കോളേജിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്....
കഥ നടക്കുന്നത് ഇവിടെ ഒന്നും അല്ലാട്ടോ....
എന്റ്റെ വീട്ടില് നിന്നും ഏകദേശം നാലു കിലോമീറ്റര് അകലെ പടിയൂര് എടതിരിഞ്ഞി എന്ന സ്ഥലത്ത് തീരാത്ത് അമ്പലത്തില് ഉത്സവം നടക്കുന്നു...
പൂയം എന്നാണു പറയുന്നത്...തിരാത്ത് എന്നത് അമ്പലത്തിന്റ്റെ പേരാണ്....
രാവിലെ കാവടിയും പിന്നെ ആനയും ഒക്കെയുള്ള എഴുന്നള്ളിപ്പ് പിന്നെ രാത്രി നാടകം നാടകം കഴിയുമ്പോഴേക്കും വീണ്ടും കാവടിയും ആനയും എത്തും...മനസ് നല്ല ത്രില്ലടിച്ച കാലഘട്ടം...
ഞാനും എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും രാത്രി നാടകത്തിനു പോയി...വലിയ മൈദാനത്ത് സെന്റ്ററിലൂടേ ഒരു കയര് കെട്ടിയിട്ടുണ്ട് . അതിന്റ്റെ ഒരു സൈഡ് ആണുങ്ങളും മറുസൈഡ് പെണ്ണുങ്ങളും ആണു നാടകം കാണാന് ഇരിക്കുന്നത്......
ഞങ്ങള് എന്നുപറഞ്ഞാല് നാട്ടിലെ പ്രധാന തല്ലിപ്പൊളികള്...ഞാനടക്കം. എല്ലാം ആറടിപൊക്കക്കാര് ഞാന് മാത്രം നാലു തികച്ചില്ല....എന്നാലും ആറ്റം ബോംബെന്തിനാ അഞ്ചാറെണ്ണം എന്നാണു എല്ലാവരും എന്നെ പറയാറ്....
മൈദാനത്ത് കയറിന്റ്റെ സൈഡില് ഇരുന്ന് ഞാന് കയറ് പതുക്കെ പൊക്കി പെണ്കുട്ടിളുടെ തലയിലേക്ക് മുട്ടിച്ച് പിടിച്ച് കയര് പതുക്കെ തിരിക്കും...ഇതൊന്നും അറിയാതെ എല്ലാവരും നാടകം കാണുന്ന തിരക്കില് ആയിരിക്കും...എന്നിട്ട് കയര് പെട്ടെന്ന് വലിച്ച് വിടും മുടികുടുങ്ങിയ നാരികള് പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിപോകുന്ന കാഴ്ചകാണാന് നല്ല രസം ആണു....
അങ്ങിനെ ലീലാവിലാസങ്ങളില് ആടിയിരിക്കുന്ന സമയം പെട്ടെ ആ ഇരുട്ടില് ആരോവിളിച്ച് പറഞ്ഞു “ദേ ആന വിരണ്ടേയ്”
“ദേ ആന വിരണ്ടേയ്” പിന്നെ ഒരു ബഹളം ആയിരുന്നു....
എല്ലാവരും ഓടടാ ഓട്ടം....ഞാന് കമിഴ്ന്ന് വീണു എന്നാണെന്റ്റെ ഓര്മ്മ...കാരണം ആരുടേയൊ ചവിട്ട് കിട്ടിയതായിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്...
അന്നു ഞാന് ആ കിടപ്പില് 25 വരേയും തെറ്റുകൂടാതെ എണ്ണി....ചവിട്ടാണു എണ്ണിയത്....
ഒരുവിധം ചാടിപിടച്ച് ഒടി ...ഓടുന്ന ഓട്ടത്തില് ഞാന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി അതാ എന്റെ കൂടെ വന്ന പ്രസു എന്ന് വിളിക്കുന്ന പ്രസന്നന് അമ്പലത്തിന്റെ മതിലിനോട് ചേര്ന്ന് നില്ക്കുന്നു...
പ്രസു ഓടിക്കോ എന്ന് ഞാന് അട്ടഹസിച്ചു....അപ്പോള് പ്രസു പറഞ്ഞത് കേട്ട് അന്താളിച്ചുള്ള ഓട്ടത്തിനിടക്ക് ഞാന് വീണ്ടും അന്താളിച്ച് പോയി....
“എടാ കൊച്ചുമോനെ [ എന്നെ നാട്ടില് വിളിക്കുന്ന പേര് ] ആന കുത്താനായിട്ട് ഓടി അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോള് പെട്ടെന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് മാറിയാല് ആന മതിലില് വന്നിടിക്കുമെന്ന്”......അമ്പലത്തില് വച്ചും ഞാന് അള്ളോ...എന്ന് അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി....
ഒരു വിധം പ്രസുവിനെ കാര്യം പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കി ഞങ്ങള് ഓട്ടം തുടര്ന്നു...
അപ്പോഴതാ മുന്നിലൊരു വേലി . [അന്നുകാലത്ത് മതിലുകള് കുറവായിരുന്നു.
എല്ലായിടത്തും ഓല മെടഞ്ഞ് വേലി കെട്ടും..]
ആ വേലി ചാടി ഓടുന്നവരേ ഒന്നും കാണുന്നില്ല ....എനിക്ക് പൊക്കക്കുറവു കാരണം ഞാന് വേലി ചാടാനൊന്നും പോയില്ല . തിരിഞ്ഞ് വേറേ വഴിക്ക് ഓടി .പ്രസുവും മറ്റുള്ളവരും വേലിചാടി ഓടി ...ബഹളങ്ങള് കഴിഞ്ഞ് ഞാന് എല്ലാവരേയും തിരഞ്ഞു...പ്രസുവിനേയും അരുവിയേയും കാണുന്നില്ല....അന്വേഷണം തുടര്ന്നു...കാണുന്നില്ല....
അവസാനം എനിക്കോര്മ്മവന്നു...ആ വേലിചാടി ഒടിയത്...ഞങ്ങള് എല്ലാവരും വേലിയുടെ അടുത്തേക്ക് വച്ചടിച്ചു.....
വേലിക്കപ്പുറം ഭയങ്കര മൂളലും നിരങ്ങലും കരച്ചിലും ...“എന്റെ റബ്ബേ ഈ പഹയന്മാര് വേലിയാണെന്നു കരുതി ചാടിയത് കിണറ്റിലേക്കായിരുന്നു...“
അന്നും എന്റെ പൊക്ക കുറവ് എന്നെ രക്ഷിച്ചു....പിറ്റേന്ന് കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അശ്രഫ് ഒരു ധീരന്റെ പോലെ ഞങ്ങളുടെ മുന്നില് വന്ന് എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല എന്ന് വീമ്പ് പറഞ്ഞു...
അപ്പോഴാണു എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് “അശ്രഫ് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചെരിപ്പ രണ്ടും ഇടതുകാലിന്. തിരക്കിനിടയില് കിട്ടിയ ചെരിപ്പും ഇട്ടാണു മൂപ്പിലാന് ഓടിയത്......
എന്റ്റെ നാട്ടില് നാടെന്ന് പറഞ്ഞാല് ഒന്നൊന്നര നാടുവരും....ഒരു ഉത്സവക്കാലം....ഞാന് വയസറിയിച്ചെന്നതിനു തെളിവായി എന്റ്റെ മുഖത്ത് അതായത് മൂക്കിനു താഴേയായി ചെറിയ രോമങ്ങള് കിളുത്ത് തുടങ്ങുന്ന സമയം....ഏതാണ്ട് കുമ്പളങ്ങയില് കാണുന്ന രോമം പോലെ കിളുത്ത് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു....
ഞാന് കെ കെ ടി എം കോളേജില് പഠിക്കുന്ന സമയം...കേരളാ കുഞ്ഞുകുട്ടന് തമ്പുരാന് മെമ്മോറിയല് കോളേജ് എന്നാണു മുഴുവന് പേരെങ്കിലും....
ഞാനും എന്റെ ഭൂതഗണങ്ങളും “കേരളാ കന്നു കാലി തൊഴുത്ത് മെമ്പേഴ്സ്” എന്നാണു ടീ കോളേജിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്....
കഥ നടക്കുന്നത് ഇവിടെ ഒന്നും അല്ലാട്ടോ....
എന്റ്റെ വീട്ടില് നിന്നും ഏകദേശം നാലു കിലോമീറ്റര് അകലെ പടിയൂര് എടതിരിഞ്ഞി എന്ന സ്ഥലത്ത് തീരാത്ത് അമ്പലത്തില് ഉത്സവം നടക്കുന്നു...
പൂയം എന്നാണു പറയുന്നത്...തിരാത്ത് എന്നത് അമ്പലത്തിന്റ്റെ പേരാണ്....
രാവിലെ കാവടിയും പിന്നെ ആനയും ഒക്കെയുള്ള എഴുന്നള്ളിപ്പ് പിന്നെ രാത്രി നാടകം നാടകം കഴിയുമ്പോഴേക്കും വീണ്ടും കാവടിയും ആനയും എത്തും...മനസ് നല്ല ത്രില്ലടിച്ച കാലഘട്ടം...
ഞാനും എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും രാത്രി നാടകത്തിനു പോയി...വലിയ മൈദാനത്ത് സെന്റ്ററിലൂടേ ഒരു കയര് കെട്ടിയിട്ടുണ്ട് . അതിന്റ്റെ ഒരു സൈഡ് ആണുങ്ങളും മറുസൈഡ് പെണ്ണുങ്ങളും ആണു നാടകം കാണാന് ഇരിക്കുന്നത്......
ഞങ്ങള് എന്നുപറഞ്ഞാല് നാട്ടിലെ പ്രധാന തല്ലിപ്പൊളികള്...ഞാനടക്കം. എല്ലാം ആറടിപൊക്കക്കാര് ഞാന് മാത്രം നാലു തികച്ചില്ല....എന്നാലും ആറ്റം ബോംബെന്തിനാ അഞ്ചാറെണ്ണം എന്നാണു എല്ലാവരും എന്നെ പറയാറ്....
മൈദാനത്ത് കയറിന്റ്റെ സൈഡില് ഇരുന്ന് ഞാന് കയറ് പതുക്കെ പൊക്കി പെണ്കുട്ടിളുടെ തലയിലേക്ക് മുട്ടിച്ച് പിടിച്ച് കയര് പതുക്കെ തിരിക്കും...ഇതൊന്നും അറിയാതെ എല്ലാവരും നാടകം കാണുന്ന തിരക്കില് ആയിരിക്കും...എന്നിട്ട് കയര് പെട്ടെന്ന് വലിച്ച് വിടും മുടികുടുങ്ങിയ നാരികള് പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിപോകുന്ന കാഴ്ചകാണാന് നല്ല രസം ആണു....
അങ്ങിനെ ലീലാവിലാസങ്ങളില് ആടിയിരിക്കുന്ന സമയം പെട്ടെ ആ ഇരുട്ടില് ആരോവിളിച്ച് പറഞ്ഞു “ദേ ആന വിരണ്ടേയ്”
“ദേ ആന വിരണ്ടേയ്” പിന്നെ ഒരു ബഹളം ആയിരുന്നു....
എല്ലാവരും ഓടടാ ഓട്ടം....ഞാന് കമിഴ്ന്ന് വീണു എന്നാണെന്റ്റെ ഓര്മ്മ...കാരണം ആരുടേയൊ ചവിട്ട് കിട്ടിയതായിട്ടാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്...
അന്നു ഞാന് ആ കിടപ്പില് 25 വരേയും തെറ്റുകൂടാതെ എണ്ണി....ചവിട്ടാണു എണ്ണിയത്....
ഒരുവിധം ചാടിപിടച്ച് ഒടി ...ഓടുന്ന ഓട്ടത്തില് ഞാന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി അതാ എന്റെ കൂടെ വന്ന പ്രസു എന്ന് വിളിക്കുന്ന പ്രസന്നന് അമ്പലത്തിന്റെ മതിലിനോട് ചേര്ന്ന് നില്ക്കുന്നു...
പ്രസു ഓടിക്കോ എന്ന് ഞാന് അട്ടഹസിച്ചു....അപ്പോള് പ്രസു പറഞ്ഞത് കേട്ട് അന്താളിച്ചുള്ള ഓട്ടത്തിനിടക്ക് ഞാന് വീണ്ടും അന്താളിച്ച് പോയി....
“എടാ കൊച്ചുമോനെ [ എന്നെ നാട്ടില് വിളിക്കുന്ന പേര് ] ആന കുത്താനായിട്ട് ഓടി അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോള് പെട്ടെന്ന് ഒഴിഞ്ഞ് മാറിയാല് ആന മതിലില് വന്നിടിക്കുമെന്ന്”......അമ്പലത്തില് വച്ചും ഞാന് അള്ളോ...എന്ന് അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി....
ഒരു വിധം പ്രസുവിനെ കാര്യം പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കി ഞങ്ങള് ഓട്ടം തുടര്ന്നു...
അപ്പോഴതാ മുന്നിലൊരു വേലി . [അന്നുകാലത്ത് മതിലുകള് കുറവായിരുന്നു.
എല്ലായിടത്തും ഓല മെടഞ്ഞ് വേലി കെട്ടും..]
ആ വേലി ചാടി ഓടുന്നവരേ ഒന്നും കാണുന്നില്ല ....എനിക്ക് പൊക്കക്കുറവു കാരണം ഞാന് വേലി ചാടാനൊന്നും പോയില്ല . തിരിഞ്ഞ് വേറേ വഴിക്ക് ഓടി .പ്രസുവും മറ്റുള്ളവരും വേലിചാടി ഓടി ...ബഹളങ്ങള് കഴിഞ്ഞ് ഞാന് എല്ലാവരേയും തിരഞ്ഞു...പ്രസുവിനേയും അരുവിയേയും കാണുന്നില്ല....അന്വേഷണം തുടര്ന്നു...കാണുന്നില്ല....
അവസാനം എനിക്കോര്മ്മവന്നു...ആ വേലിചാടി ഒടിയത്...ഞങ്ങള് എല്ലാവരും വേലിയുടെ അടുത്തേക്ക് വച്ചടിച്ചു.....
വേലിക്കപ്പുറം ഭയങ്കര മൂളലും നിരങ്ങലും കരച്ചിലും ...“എന്റെ റബ്ബേ ഈ പഹയന്മാര് വേലിയാണെന്നു കരുതി ചാടിയത് കിണറ്റിലേക്കായിരുന്നു...“
അന്നും എന്റെ പൊക്ക കുറവ് എന്നെ രക്ഷിച്ചു....പിറ്റേന്ന് കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അശ്രഫ് ഒരു ധീരന്റെ പോലെ ഞങ്ങളുടെ മുന്നില് വന്ന് എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ല എന്ന് വീമ്പ് പറഞ്ഞു...
അപ്പോഴാണു എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് “അശ്രഫ് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചെരിപ്പ രണ്ടും ഇടതുകാലിന്. തിരക്കിനിടയില് കിട്ടിയ ചെരിപ്പും ഇട്ടാണു മൂപ്പിലാന് ഓടിയത്......
No comments:
Post a Comment