Monday, 31 December 2018

കിര്ര്ര്ര്ര്ര്ര്ര് ശ്രീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീർ എന്ന് ഞരങ്ങിയുള്ള ഒച്ച കേൾക്കുമ്പോഴേ അറിയാം ബാബുവിന്റെ സൈക്കിൾ വരുന്നുണ്ട് എന്ന്.പെടൽ ചവിട്ടി തിരിക്കുമ്പോഴുള്ള  ശബ്ദം തന്നെ മതി റോഡിൽ നിന്നും ആളുകൾ ഒഴിഞ്ഞ് പോകാൻ......അത് കൊണ്ടാണെന്നറിയില്ല സൈക്കിളിൽ അവൻ ബെല്ല് പിടിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.
                                    മീശ വടിച്ച് ഷർട്ട് ഇൻ ചെയ്ത് ബാബുവിന്റെ വരവ് ഒരു ഒന്നൊന്നര വരവായിരുന്നു. അതും ആർക്കും ഇല്ലാത്ത ഒരു സൈക്കിളിൽ...ഒരിക്കൽ ആ സൈക്കിളിൽ അവൻ എന്നെ എന്റെ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നാക്കി....അവൻ മുന്നോട്ട് നോക്കി  ഓടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സൈഡിലേക്ക് നോക്കി ഇരിന്ന് ആ വാഹനം ഒരു വിധം എന്റെ റൂമിൽ എത്തി.

ഒന്നാം നിലയിൽ നിന്ന് ചാടുന്ന ഭാവത്തോടെ ഞാൻ സൈക്കിളിൽ നിന്നും ചാടിയിറങ്ങി....ചാടിയ ചാട്ടത്തിൽ കണ്ണിൽ നിന്നും പൊന്നീച്ച പറന്നു...സക്കിളിന്റെ കാരിയറിൽ കാലിന്റെ തുട ഇറുകിപിടിച്ചിരുന്നു....അള്ളോ എന്നൊരാർത്ഥനാദം എന്നിൽ നിന്നും  അൽപ്പം എക്കോയിൽ പുറത്തേക്ക് വന്നു....
അങ്ങനെയുള്ള ബാബു എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു എനിക്കും.....സ്ത്രീ ജനങ്ങൾ അവനെ നേരെ നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കും അത്രക്കും ഭംഗിയും ആയിരുന്നു ബാബുവിന്.
ഇതൊന്നും അല്ല ബാബുവിന്റെ കഥ....

അഹമ്മദാബാദ്.....അവിടെ ബാപ്പുനഗറിൽ ജോലിനോക്കുന്ന സമയം...എന്റെ വാസം മണിനഗർ എന്ന സ്ഥലത്തും.....മണിനഗറിനും ബാപ്പു നഗറിനും ഇടയിൽ വട്ടുവ എന്ന ഒരു സ്ഥലം അവിടെയാ നമ്മുടെ കഥാനായകനായ ബാബു താമസിക്കുന്നത്....
വട്ടുവ വളവ് തിരിഞ്ഞ്  ബാബു എങ്ങോട്ടാണു പോകുന്നത് എന്ന് ബാബുവിനു തന്നെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ലാന്ന് പറയുന്നതാകും ശരി...

ഒരു നാൾ ബാബുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട വിരുന്നുകാരനായി ഞാൻ പോകേണ്ടി വന്നു....അതിനർത്ഥം അവന്റെ സൈക്കിളിന്റെ തുരുമ്പിച്ച കാരിയറിൽ എന്റെ പൃഷ്ടം ഒന്നൂടെ എടുത്ത് വക്കേണ്ടി വന്നു ....ഇപ്രാവശ്യം ഞാൻ “സന്ദേശ് പേപ്പറിന്റെ” ഒരു പേജ് എന്റെ മൂഡ് സംരക്ഷണത്തിനായി ഞാൻ ഉപയോഗിച്ചു....ഞാൻ ആരാ മോൻ...

“ബത് ലഹേം” ....അതാണു അവന്റെ വാസ സ്ഥലത്തിന്റ്റെ പേര്...

അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വച്ച എന്നെ എതിരേറ്റത് ആർത്തനാദങ്ങളും ടപ്പ് ടപ്പ് എന്നുള്ള ഒച്ചകളും ആയിരുന്നു.....പട്ടി വരുന്നത് കണ്ട് പേടിച്ച കുഞ്ഞ് അമ്മയുടെ പിന്നിലേക്ക് മറയുന്നത് പോലെ ഞാൻ ബാബുവിന്റെ പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞു......

“പേടിക്കേണ്ട ഭായ്....വീട്ടുകാർ പ്രാർത്ഥനയിൽ ആണ്”

എന്ത് പ്രാർത്ഥനയാ ബാബു ഇത്   ഉൽക്കണ്ടയും കലർന്ന എന്റെ ചൊദ്യം അവൻ കേട്ടില്ല .....എങ്കിലും ചോദ്യം ഞാൻ അടുത്തതും ചോദിച്ചു...അല്ല ബാബു ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിച്ചാൽ നിങ്ങടെ ദൈവത്തിനു 

പേടിയാവില്ലെ...?

“ഇല്ല പേടിക്കില്ല ഞങ്ങടെ ദൈവം ഞങ്ങൾ പെന്തക്കോസ് ആണ്”.....

ന്റെ റബ്ബേ.......ദ് ന്തൂട്ട് ജാതി......

മ്മ്ടെ ഇന്ത്യേല് അന്ന് ഞാൻ ഒരു പുതിയ ജാതിയെ പരിചയപ്പെട്ടു....പെടുത്തി എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി...

ഒരു പത്ത് മിനിറ്റു കഴിയുന്നത് വരേക്കും കാത്ത് നിന്നപ്പോൾ പ്രാർത്ഥനക്ക് വിരാം ഇട്ട് കൊണ്ട് ....അൽപ്പം സ്ത്രൈണ ഭാവത്തോടെ മീശ ചെത്തിമിനുക്കിയ ഒരാൾ വീടിന്റെ അകത്ത് നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു

പുറത്തിറങ്ങിയ ആളെ കണ്ട് ബാബു ഭവ്യതയോടെ സൈഡിലേക്ക് ഒഴിഞ്ഞ് മാറി നിന്നു....ഒപ്പം എന്നെ ചൂണ്ടികൊണ്ട് ....“ഇത് ഷഫീർ എന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്”...ഷഫീറെ ഇത് ഞങ്ങളുടെ പാസ്റ്റർ.....

വിറക്കുന്ന കൈ പാസ്റ്റർക്ക് നൽകുമ്പോൾ .......ഷേക്ക് ഹാന്റ് എന്ന പ്രതിഭാസത്തി മാവിൻ തൈ കുലുക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ പാസ്റ്റർ എന്റെ കൈ കുലുക്കി വിറപ്പിച്ചു....

“എപ്പോഴും സ്തുതി ആയിരിക്കട്ടെ”....അറിയാതെ പറഞ്ഞതാണെലും പാസ്റ്റർ അത് ഉള്ളിൽ കുറിച്ചിട്ടു...

ആ കുറിക്കൽ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥക്ക് വഴി തെളിയിക്കും എന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നേപീ വിചാരിച്ചില്ല.....


Thursday, 28 June 2018

ഇതെന്തു ലോകം 😳😳😳😳😳
------------------------------------------

പോസ്റ്റില്‍ കയറുന്നവനെ ലൈന്‍മാന്‍ എന്നും
ലെറ്റര്‍ കൊടുക്കുന്നവനെ പോസ്റ്റ്‌മാന്‍ എന്നും വിളിക്കുന്നു.
😳😳😳😳😳
ഇതെന്തു ലോകം !

മന്ത്രം പഠിച്ചവനെ തന്ത്രി എന്നും
തന്ത്രം പഠിച്ചവനെ മന്ത്രി എന്നും വിളിക്കുന്നു .
😄😄😄😄😄
ഇതെന്തു ലോകം!
🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄🙄

കത്തുന്ന വാതകമായ ഹൈഡ്രജനും കത്താൻ സഹായിക്കുന്ന വാതകമായ ഓക്സിജനും കൂടിയാൽ കിട്ടുന്നത്‌ കത്തുന്ന തീയിനെ അണയ്ക്കുന്ന  വെള്ളം.
😩😩😩😩😩
 ഇതെന്തു ലോകം !

ഏറ്റവുമധികം നന്ദിയുള്ള ജീവി നായ ആയിരുന്നിട്ടും നന്ദി ഇല്ലാത്തവനെ നായിൻറെ മോനേന്നു വിളിക്കുന്നതാണ് വിരോധാഭാസം. 😒😒😒😒😒
ഇതെന്തു ലോകം !

മക്കള്‍ നന്നായാല്‍ അത്  പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഗുണം. ചീത്തയയാല്‍ അത് കൂട്ടുകെട്ടിന്‍റെ ദോഷം                       
😳😳😳😳😳
ഇതെന്തു ലോകം !

ഒറ്റ രൂപയും ആയിരം രൂപയും സ്കൂട്ടറിൽ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നും . സ്കൂട്ടർ ഓടിച്ചിരുന്നത് ഒറ്റ രൂപായാണ്. രണ്ടു കൂട്ടരും ഹെൽമെറ്റ് വച്ചിരുന്നില്ല . മുൻപിൽ പോകുന്ന കെ.എസ്. ആർ. ടി. സി. ബസ്സിനെ മറികടക്കുന്നതിനിടയിൽ എതിരെ വന്ന പാണ്ടി ലോറി ഇടിച്ചു രണ്ട് പേരും തല്ക്ഷണം മരിച്ചും. മരിച്ച ഒറ്റ രൂപാ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ആയിരം രൂപാ നരകത്തിലും പോയി. എന്താ കാര്യം? ---
ഒറ്റ രൂപാ എല്ലാ ദിവസവും പള്ളിയിലും അമ്പലത്തിലും പോകുമായിരുന്നു, ആയിരം രൂപയാകട്ടെ എല്ലാ ദിവസവും ബാറിലും ഷാപ്പിലുമായിരുന്നും പോയിരുന്നത്........
😄😄😄😄😄
ഇതെന്തു ലോകം !

ജോലി കിട്ടണമെങ്കിൽ എക്സ്പീരിയൻസ് വേണം , എക്സ്പീരിയൻസ് കിട്ടാൻ ജോലിയും.
ഈ നാട് നന്നാവില്ല.
😝😝😝😝😍
ഇതെന്തു ലോകം !

 ജീവിതത്തിൽ ക്ഷമയും,  സഹനശക്തിയും
ഉണ്ടാകാൻ സാംസങ് ഫോണിന്റെ കൂടെ BSNLസിം ഉപയോഗിച്ചാൽ,മതി.
😩😩😩😩😩
ഇതെന്തു ലോകം !

എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങൾക്കും ശ്രീകൃഷ്ണനെ ഇഷ്ടമാണ്, എന്നാൽ സ്വന്തം ഭർത്താവ് ശ്രീകൃഷ്ണൻ  ആകാനും പാടില്ല .
😄😄😄😄😄
ഇതെന്തു ലോകം !

 പരീക്ഷയിൽ തോറ്റതിന്‌   ടീച്ചറുടെ കയ്യിൽ നിന്ന്  അടി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്, എന്നു കരുതി പരീക്ഷ ജയിച്ചപ്പഴൊന്നും ഞാൻ ടീച്ചറെ  തിരിച്ചടിച്ചിട്ടില്ല . ചെറുപ്പം മുതലേ ക്ഷമ എന്നും എന്റെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു
😄😄😄😄😄
ഇതെന്തു ലോകം !

പട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി ശബ്ദിക്കാൻ ഒരുപാട് മനുഷ്യരുണ്ട്. പക്ഷേ, മനുഷ്യനു വേണ്ടി ശബ്ദിക്കാൻ ഒരു പട്ടിയുമില്ല.
😖😖😖😖😖
ഇതെന്തു ലോകം !

സ്ത്രീധനം വാങ്ങുന്നത് തെറ്റൊന്നുമല്ല ..
ഒരു അപകടത്തിന് കിട്ടുന്ന നഷ്ട പരിഹാരമായി കണ്ടാൽ മതി  .
😎😎😎😎😎
ഇതെന്തു ലോകം !

എന്റെ  പുറത്തു  കുതിര കേറാൻ ആരും വരണ്ടാ ..... ഇത്  ഞാനെഴുതിയത് അല്ല.
എന്റെ എഴുത്തിങ്ങനെ അല്ലാ ....
😆😆😆😆😆

Thursday, 26 April 2018

“തുലാസിന്റെ സൂചി ആടുന്നത് പോലെ രണ്ട് സൈഡിലേക്കും രണ്ട്മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ആടിയിട്ട് വലത് വശത്തേക്ക് ഒന്ന് ചെരിഞ്ഞ് ദേ കെടക്കണു റോട്ടിൽ”

ടൂ വീലർ പഠനം കഴിഞ്ഞ് റോഡിലൂടെ ഓടിക്കാനുള്ള ലൈസൻസും കിട്ടികഴിഞ്ഞപ്പോൾ  അനുജന്റെ “കൈനറ്റിക് ഹോണ്ട” തൽക്കാലം ഓടിക്കാനുള്ള അനുവാദവും കിട്ടി...

പിന്നീടുള്ള യാത്രകൾ അധികവും മേൽപ്പറയപ്പെട്ട കൈനെറ്റിക്ക് ഹോണ്ടയിൽ ആയിരുന്നതിനാൽ അതിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന വീഴ്ചയാണു ആദ്യം വിവരിച്ചത്....അന്നും ഇന്നും ടൂ വീലറി


Thursday, 8 February 2018

സുഹൃത്തുക്കളെ....

നമ്മുടെ 82-83 ബാച്ചിന്റെ സ്നേഹകൂട്ടായ്മ ജനുവരി 21 2018 ൽ കൽപ്പറമ്പ് സ്കൂളിൽ വളരെ മനോഹരമായ രീതിയിൽ കൂടുകയുണ്ടായി...അതിന്റെ നടത്തിപ്പ് വകയിലേക്കായി എല്ലാവരും സംഭാവനകൾ നൽകിയിരുന്നു...

എഴുപത്തി ഒന്ന്പേര്  രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു സംഭാവനകൾ നൽകി....

മൊത്തം തുക 55600 രൂപ പിരിഞ്ഞു കിട്ടി....അതിൽ നമുക്ക് ചിലവായത്..
1. മൈക്ക് വാടക............                      5000 ക
2.ബാനർ ..3 എണ്ണം.........                      1000 ക
3.ഭക്ഷണം,ചായ..............                     11450 ക
4.സ്റ്റേഷനറി&പ്രിന്റ്......                    1275 ക
5.സ്കൂളിലേക്കുള്ള സംഭാവന.....  5000 ക
6.ക്ലീനിങ്ങ് {പ്യൂൺ}............................500 ക

ആകെ .......................................................24225 ക ..ചിലവ് കഴിച്ച് 

നമ്മുടെ കയ്യിൽ 31375 ക ബാലൻസ് ഉണ്ട്...

ഇനി പ്രധാനപ്പെട്ടകാര്യം നമ്മുടെ കൂടെ പഠിച്ച സുരേഷ് ബാബു (അരീപ്പാലം) സ്റ്റ്രോക്ക് വന്ന് നടക്കുവാ‍ൻ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിൽ ആണ്  .. നമ്മുടെ ബാലൻസ് തുകയിൽ നിന്നും “10000”ക അവനു കൊടുക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. (സുരേഷ് ബാബു ബുദ്ധിമുട്ടിയാണെങ്കിലും അവനും നമ്മുടെ പരിപാടിക്ക് വന്നിരുന്നു

രണ്ടാമത് “കൃഷ്ണൻ കുട്ടി കൽപ്പറമ്പ് ആക്സിഡന്റ്റിൽ പെട്ട് ശരീരം തളർന്ന് അബോധാവസ്ഥയിൽ കിടപ്പിൽ ആണ് അവനും നമ്മുടെ സഹായനിധിയിൽ നിന്നും 10000 കൊടുക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു..

ബാലൻസ് തുക നമുക്ക് വേണ്ടി നമ്മൾ തുടങ്ങുന്ന ചാരിറ്റി പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടിൽ ഡെപ്പോസിറ്റ് ചെയ്യുന്നു...

11375 ക ബാലസ് ഉണ്ടാകും....

(വരവ് ചിലവ് കണക്കുകൾ അവതരിപ്പിക്കുവാൻ എന്നെ ആണു ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നത് എന്റെ സമയക്കുറവ്  കാരണം ആണു നേരം വൈകിയത് ക്ഷമിക്കുക)


Thursday, 1 February 2018

ഒരു സത്യകഥ.....

(പെട്ടെന്ന് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ലാ എന്നറിയാം...എങ്കിലും ഇക്കാര്യം എഴുതിയാലേ ശരിയാവുകയുള്ളു)

അർക്കൻ ഉദിക്കാൻ ഇനിയും സമയം ബാക്കിയുണ്ട്...വൈകി ഉറങ്ങിയതിനാൽ മൊബൈൽ വിളിച്ചുണർത്താൻ ഒച്ചയിട്ടിട്ടും കണ്ണുകാണാൻ വേണ്ടി കണ്ണടക്ക് താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന ചെവി കേട്ടില്ല....

അതിനും നാട്ടാരുടെ മുമ്പെ താലികെട്ടിയ ബീവി തന്നെ വേണ്ടിവന്നു...(എന്താ കണ്ണുചുളിച്ചത് പേടിക്കേണ്ട ആകെ ഒരു ബീവിയേ ഉള്ളു)

രാവിലെ തന്നെ നെടുമ്പാശ്ശേരിക്ക് ഒരു ട്രിപ്പ്....അനുജൻ സൌദിയിൽ നിന്നും വരുന്നുണ്ട്...മലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ അവനെ അവിടെ നിന്നും നുള്ളണം..(പിക്ക് ചെയ്യണം)...

ദിനചര്യകളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തലേ ദിവസത്തെ പാലിൽ തീർത്ത് ചായ മോന്തിക്കുടിക്കുമ്പോൾ .....രാവിലെ തന്നെ നെടുമ്പാശ്ശേരിയിൽ എത്താൻ ഉള്ള പാടിനെകുറിച്ച് മാത്രം ആയിരുന്നു ചിന്ത...

പെട്ടെന്നുതന്നെ റെഡിയായി എന്നേയും വഹിച്ച് കൊണ്ട് എന്നാൽ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ആ നാലുചക്രവാഹനം മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു...

ഉറക്കചടവ് കൺപോളകളെ മുഴുവനായ് വിട്ടകന്നില്ലെങ്കിലും ജീവിക്കാനുള്ള കൊതികൊണ്ട് വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണു വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത്...നേരം പരപരാവെളുക്കുമ്പോഴേക്കും നെടുമ്പാശ്ശേരിയിൽ എത്തി...ജനസൌകര്യത്തിനുവേണ്ടിയും നാടിന്റെ ഖജനാവിന്റെ വയർ വീർപ്പിക്കാനായ് വലിയ മാറ്റം വരുത്തിയിരിക്കുന്നു ഇപ്പോഴത്തെ നെടുമ്പാശ്ശേരി....

ഹംബ് ചാടി ഗേറ്റ്പാസ്സ് എടുക്കുമ്പോൾ മലയാളിയാണോ ബംഗാളിയാണോ എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു “മംഗാളി” എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി
 ഇളിച്ചുകാണിച്ചു...അവന്റെ മിഷ്യനിൽ നിന്നും ടൂത്ത്പേസ്റ്റ് കണക്കെ പുറത്തേക്ക് തുറിച്ച് വന്ന പേപ്പർ യാതൊരു ദാക്ഷിണ്യവും ഇല്ലാതെ വലിച്ച് കീറി എന്റെ നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് നെടുമ്പാശ്ശേരി അവന്റെ ആണെന്നുള്ള ഒരു ഭാവം ഞാൻ വായിച്ചറിഞ്ഞു...

എന്നാൽ ഗേറ്റ്പാസ്സ് എടുക്കുന്നതിനുമുമ്പുള്ള ഹംബ് ചാട്ടത്തിൽ.....തലേദിവസത്തെ പാലിലുണ്ടാക്കിയ ചായ വയറിൽ കിടന്ന് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞോ  എന്നൊരു സംശയം....സംശയം സത്യമാകാൻ അധികം നേരം വേണ്ടിവന്നില്ല....പേ പാർക്കിൽ പേ പിടിച്ചവനെപ്പോലെ ഞാൻ പാഞ്ഞു...കിട്ടിയ സ്ഥലത്ത് കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ....

“ഹലോ ഇത് സ്റ്റാഫിനുള്ള പാർക്കിങ്ങ് ആണ്...ദോണ്ടെ അവിടെ പാർക്ക് ചെയ്യു“  എന്ന് ഒരു യൂണിഫോം ധാരി...ചൂണ്ടി കാണിച്ചു...

അനുസരണ എന്റെ കൂടപ്പിറപ്പാണല്ലൊ അത് തെറ്റിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി വീണ്ടും വണ്ടിയിൽ കയറി ഇന്ത്യൻ പൌരനുള്ള പാർക്കിങ്ങിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇട്ടു..അല്ലാതെ പോലീസുകാരനെ പേടിച്ചിട്ടൊന്നും അല്ലാട്ടോ...

 ഫ്ലൈറ്റിൽ നിന്നും വരുന്നവരെ കാത്തിരിക്കാനായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്റ്റീൽ കസേരയിൽ ഇരിക്കാനായി  തുനിഞ്ഞപ്പോൾ വീണ്ടും നമ്മുടെ വില്ലൻ ആയ ചായ ഒന്ന് ഇളകി...

അനുജന്റെ ഫ്ലൈറ്റ് വരാൻ ഇനിയും ഇരുപത് മിനിറ്റ്കൂടിയുണ്ട്...അത്കൂടി ആലോചിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ആകെ പരവേശനായി....അപ്പോഴേക്കും എന്റെ വയറിൽ നിന്നും മൊത്തത്തിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയാ‍ൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു...ചെറിയൊരു ആശ്വാസത്തിനു സ്റ്റീൽ കസേരയിൽ അമർന്നുള്ള ഇരുപ്പും കസേരയിൽ നിന്നും ഉൽഭവിക്കുന്ന തണുപ്പും മാത്രം...

ക്ഷമക്കും ഒരു അതിരുണ്ടല്ലോ....പെട്ടെന്നെഴുന്നേറ്റ് സെക്ക്യൂരിറ്റി ഗാർഡിനോട് ലാറ്റ്രിൻ എവിടെയാണെന്ന് തിരക്കി....അയാൾ പറഞ്ഞ് മുഴുവിപ്പിക്കും മുമ്പേ ഞാൻ ലാറ്റ്രിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയിരുന്നു.....

ലാറ്റ്രിന്റെ മുന്നിലെ ക്യൂ കണ്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി...

“ഇന്ന് എയർപോർട്ടിൽ വന്നവരൊക്കെ തലേ ദിവസത്തെ പാലിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ചായകുടിച്ചവരാണോ ദൈവമേ.....“

അറിയാതെ മേലോട്ട് നോക്കിപ്പോയി....എന്ത് ചെയ്യും ഇരുപത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ അനുജന്റെ ഫ്ലൈറ്റ് വരും എന്നാൽ ഒരു സേക്കന്റ് പോലും ക്ഷമയില്ലാതെ എന്റെ പൃഷ്ടം...എനിക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരാം എന്നാൽ എന്റെ.....പറ്റുമോ ആവോ....

ആകെ നാലു ലാറ്റ്രിൻ മുന്നിൽ കാണുന്നുണ്ട് പുറത്താണെൽ ഏകദേശം പതിനഞ്ചോളം ആളുകൾ.....പതുക്കെ ഒന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു “ചേട്ടാ ക്യൂ” ആണു ട്ടോ...

“എന്താ ചെയ്യാ എന്ന് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല”....

അവസാനം അവിടെ കൂടിനിന്നവരോട് എല്ലാവരോടും ആയി ഞാൻ എന്റെ അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ പറഞ്ഞു...എന്നിട്ട് എന്റേതായ രീതിയിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു...

“ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഒന്ന് ക്ഷമിക്കുകയാണെൽ ഒരു വൻ പ്രോബ്ലത്തിൽ നിന്നും ഞാനും നിങ്ങളും രക്ഷപ്പെടും ...എനിക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ എന്തായാലും കഴിയില്ല”

ഇത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഒരു “ദൈവദൂതൻ” അവന്റെ ആവശ്യം കഴിഞ്ഞ് ലാറ്റ്രിനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു....

ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലാത്ത എന്ന് നോക്കി അവിടെ കൂടിയിരുന്നവർ എല്ലാവരും ഒരേ ശബ്ദത്തിൽ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു....

“ചേട്ടൻ കയറിയാട്ടെ”......

“ഞാൻ കയറിയോ അതോ ചാടിയോ എന്നൊന്നും ഓർമ്മയില്ല”

“എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് മനസമാധാനത്തോടെ ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ നന്ദിയോടെ ഞാൻ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു....

.“ലോകത്ത് ജാതിയും മതവും വലുപ്പചെറുപ്പവും ഇല്ലാത്ത ഒരേഒരു സ്ഥലം ചിലപ്പോൾ നെടുമ്പാശ്ശേരി എയർപോർട്ടിലെ ബാത്ത് റൂം ആവുമോ ആവോ”

ഇവിടെ എന്തിനാണു വന്നതെന്നകാര്യം മറന്ന് എല്ലാവരും ഒരുപോലെ ചിരിച്ചു......



Sunday, 28 January 2018

സുഹൃത്തുക്കളെ...

2018 ജനുവരി 21 നു നമ്മുടെ സ്നേഹ സംഗമം വളരെ ഭംഗിയായി കഴിഞ്ഞു എന്ന് തന്നെ പറയാം...
  രാജ്യത്തിന്റെ പലഭാഗത്തായി പരസ്പര ബന്ധം ഇല്ലാതിരുന്ന നമ്മളെ ഒരുമിപ്പിക്കാൻ സാധ്യാമാകും വിധം ഒരു വാട്ട്സപ്പ് ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കുകയും സ്കൂൾ കാലയളവിൽ നമ്മിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പരസ്പര സ്നേഹത്തെ തിരികെ എത്തിക്കുവാൻ ഉതകുന്ന വിധം ഈ ഗ്രൂപ്പിനെ കൊണ്ട് വരുവാൻ പ്രയത്നിച്ച “ജോജു വിനോട് “ പ്രത്യേകം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു...

അന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കുവാൻ പലരും ഇതിനു പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു എന്ന് അറിയാം ..ജ്യോതിയും , വിനോദും , വസന്ത് , സത്യൻ ഇങ്ങനെ പോകുന്നു ആ നിരകൾ....

പലരും പലവട്ടവും വെള്ളാങ്കല്ലൂരിൽ വച്ച് കൂടുകയും പരസ്പരം കൂടുതൽ അറിയുകയും ചെയ്തതോടെ എല്ലാവരേയും ഒരുമിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു സ്നേഹ സംഗമം കൽപ്പറമ്പ് സ്കൂളിൽ വച്ച് നടത്തണം എന്ന തീരുമാനം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു....

അതിനു മുന്നിൽ നിന്ന് അഹോരാത്രം പ്രയത്നിച്ചതിൽ പ്രത്യേകം എടുത്തുപറയേണ്ട രണ്ട് വ്യക്തികൾ ..“ നമ്മുടെ ജോയ് കൊളങ്ങരയും , മോഹനനും ആകുന്നു....

പലർക്കും സ്നേഹസംഗമത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി എന്നറിയാം....എങ്കിലും പരമാവധി എല്ലാവരും എത്താൻ ശ്രമിച്ചതിൽ നന്ദിരേഖപ്പെടുത്താതെ വയ്യ...

“ഈ ഒരു പരിപാടിക്ക് മാത്രമായി ഗൾഫിൽ നിന്നും ഒരു ദിവസത്തിനായ് എത്തിയ “കെ കെ സുരേഷിനേയും.... ഈ പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനായ് ലീവ് സാങ്ഷൻ ആക്കി വന്ന വിനോദ് , വസന്ത് , കൃഷ്ണകുമാർ , രമ , സത്യൻ , എല്ലാവരുടേയും പേരുകൾ ഓർമ്മയിൽ നിൽക്കുന്നില്ല ...എന്നിവർക്കും പ്രത്യേക സല്യൂട്ട്...

കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം തീരുമാനിക്കുകയും അതിന്റെ ഫൈനൽ സൈൻ (അപ്രൂവൽ) നൽകുവാനും മാറ്റങ്ങളും നേർമാർഗ്ഗങ്ങളും യഥാസമയം അറിയിക്കുവാൻ “തോമസ് എം പി കാണിച്ച ഉത്സാഹത്തെ എടുത്ത് പ്രത്യേകം എടുത്ത് പറയുന്നു...

ഞായറാഴ്ചകളിൽ ജോയിയുടെ കാർ ഉള്ളതിനാൽ പടിയൂർ , മതിലകം , അരീപ്പാലം , എടക്കുളം , കൽപ്പറമ്പ് , പൈങ്ങോട് ,വെള്ളാങ്ങല്ലൂർ    എന്നിങ്ങനെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലുള്ള നമ്മുടെ സഹപാടികളുടെ വീടുകളിൽ പോകുവാനും ദൂരങ്ങളിൽ ഉള്ളവരെ മോഹൻ ഫോൺ മുഖേനെ വിളിച്ച് അറിയിക്കുകയും ..ചെയ്തതിലൂടെ മാത്രം വിജയം കണ്ട ഈ സംഗമം എല്ലാവർഷവും വേണം എന്നുള്ള ഒരു അഭിപ്രായത്തോടെ ആണു പിരിഞ്ഞത്...

നമ്മുടെ സഹപാഠികളിൽ നിന്നും ലഭിച്ച സംഭാവനകൾ പരിപാടിയുടെ വൻവിജയത്തിനു കളമൊരുക്കി എന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ..

“സംഗമത്തിനു രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് എത്തിയ വസന്തും വിനോദും സംഗമത്തിന്റെ വിജയത്തിനായി കാണിച്ച ഉത്സാഹം വളരെ വലുതാണ്...

“സ്റ്റേജിൽ അധ്യക്ഷപദവി അലങ്കരിക്കുന്നതിൽ ദിനകരൻ നൂറു ശതമാനം വിജയിച്ചു എന്ന് തന്നെ പറയാം....രാവിലെ പത്ത് മണിക്ക് ആരംഭിച്ച് നമ്മുടെ പരിപാടി അൽപ്പം പോലും മുഷിപ്പ് ഉളവാക്കാൻ സമയം കൊടുക്കാതെ സമയാസമയങ്ങളിൽ ദിനകരൻ കാണിച്ച് വാക്ചാതുര്യം.....

“ദിനകരാ”   യു ആർ ഗ്രേറ്റ്....

ആടിയും പാടിയും തങ്ങളുടെ കഴിവ് തെളിയിച്ച് ഓരോരുത്തരും സദസിനെ കൂടുതൽ മികവുറ്റതാക്കി....

പ്രോഗ്രാം കൺവീനർ ആയ എനിക്ക് (ഷഫീർ) പ്രത്യേകിച്ച് റോൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എങ്കിലും ....എല്ലാത്തിനും ഞാനും ഒരു സാക്ഷിയാണെന്ന് പറയുന്നു...

നമ്മുടെ പരിപാടിയുടെ വരവ് ചിലവ് കണക്കുകൽ നാളെ ...പോസ്റ്റ് ചെയ്യാം...

“ആരെയെങ്കിലും പേരെടുത്ത് പറയാൻ വിട്ട് പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് എന്റെ മറവിയാണെന്ന് കരുതണം”.....

എല്ലാവർക്കും നന്ദി...