എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു ഗള്ഫ് ജീവിതം
ഭാഗം .....പതിനഞ്ച്
കാലങ്ങള് വണ്ടികാളകളെ പോലെ സാവകാശം മുന്നോട്ട് നീങ്ങികൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാനും അബൂദാബിയുമായി അല്പാല്പം പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയെന്ന് പറയാം..
ആയിടക്കാണു റൂമില് നിന്നും ഒരു കോഴിക്കോട്ടുകാരന് ലീവിനു പോകുന്നത് കണ്ടത്......
ദിവസേനേ ജോലികഴിഞ്ഞ് ഇയാള് പേരുകോയാക്ക. [ഇയാളെ കുറിച്ച് മുന്ലക്കങ്ങളില് ഞാന് വിവരിച്ചിരുന്നു...]വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോള് പുറത്തേക്ക് പോകും . തിരികേ വരുമ്പോള് ലുലു സെന്റ്റര് അല്ലേല് കെ എം ട്രേഡേഴ്സ് എന്നിങ്ങനെ യുള്ള സൂപ്പര് മാര്ക്കറ്റുകളുടെ സഞ്ചിയുമായാണു വരിക.തനിക്ക് താങ്ങാനാവുന്നതിലും വലിയഭാരത്തിലായിരിക്കും ഓരോ സഞ്ചിയും.
നാട്ടിലേക്ക് പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിന്റ്റെ ഭാഗമായി പെട്ടികെട്ടുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് ആണു നടക്കുന്നത്....ഞാന് ശിശു ..പുതുതായി വന്നവന്..എനിക്ക് അഭിപ്രായങ്ങള് ഇല്ല....അല്ലേല് എന്റ്റെ അഭിപ്രായത്തിനു വിലയില്ല.....
മൂസ ഹാജി , സലാം ഹാജി, ഹംസ ഹാജി, ഹജ്ജ് ചെയ്യാത്ത് കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ് ഹാജി....പിന്നെ പറഞ്ഞാല് കേള്ക്കാത്ത കുറേ ഭായിമാര്...പറഞ്ഞാല് കേള്ക്കാതെ തോന്നിയത് പോലെ നടക്കുന്ന മൂന്നാലു പേരുണ്ട് അവരെ ഭായി എന്നാണു അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്.
കോയാക്ക ഒരോരോ കവര് താഴേക്ക് ചെരിയുകയാണു...തുണിത്തരങ്ങള്..അത്തറുകള് ,സ്പ്രേ ഐറ്റംസ്, നിഡോ, അങ്ങനെ പോകുന്ന് നിര...
തുണിത്തരങ്ങള് കണ്ടപ്പോള് അറിയാതെ ഞാന് ചോദിച്ച് പോയി..“അല്ല കോയാക്കാ കോഴിക്കോട്ട് കാര്ക്ക് മുഴുവനും നിങ്ങളാണൊ ഡ്രസ്സ് കൊണ്ടുപോയി കൊടുക്കണത്”...?
അന്നു ഒരാള്ക്ക് 40 കിലൊ ലഗേജ് എയര്പോര്ട്ടില് അലൌഡ് ഉണ്ടായിരുന്നു...സാധനങ്ങള് കെട്ടിപറുക്കിവന്നപ്പോള് കോയാക്കാക്ക് 58 കിലോ....
അന്നൊരുകാര്യം എനിക്ക് മനസിലായി ഗള്ഫുകാരന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആശ്വാസം നാട്ടിലേക്ക് പോകുവാനുള്ള ത്വരയും...ഏറ്റവും വലിയ കഷ്ടപ്പാട് ആ സമയത്തെ പര്ച്ചേസും ആകുന്നു...
ഒരു കൊല്ലം അല്ലേല് രണ്ടു കൊല്ലം പ്രവാസി കുളിക്കാന് ഉപയോഗിക്കുന്ന സോപ്പ് ലൈഫ് ബോയി , ചന്ദ്രിക, എന്നിങ്ങനെ യുള്ള സോപ്പുകള് ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് സ്വന്തം വീട്ടുകാര്ക്ക് നല്ല വിലകൂടിയ സോപ്പുകളും പൌഡറുകളും അത്തറുകളും എന്തിനു അധികം പറയുന്നു....വീട്ടുകാര് ഭാഗ്യവാന്മാര്.......കോയാക്കാടെ വീട്ടുകാര്ക്ക് സുഖം സുഷുപ്തം....എന്നാല് കോയാക്കാ ....വെറും അയ കൊയ.....
No comments:
Post a Comment