നസ്റുള്ള ...ഒരു സുന്ദര സുമുഖ കളേബരൻ .... ഒരു പാക്കിസ്ഥനി....
കയ്യിൽ തസ്ബീഹും [ജപമാല] കണ്ണിൽ ഫിലിപ്പീനി പെണ്ണും അതായിരുന്നു നസ്റുള്ള .....
മ്മ്ടെ ഇന്ത്യക്കാരുടെ ശത്രുരാജ്യത്തിലെ ഇന്ത്യക്കാരോട് അൽപ്പം ഇഷ്ടം ഉള്ള ഒരാൾ..
“അന്ന് ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ ഡ്രൈവർമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു മേൽപ്പറയപ്പെട്ട നസ്റുള്ള....“ ആരേയും പേടിയില്ലാത്തവൻ...ഈ ലോകത്ത് ആരെയെങ്കിലും പേടിയുണ്ടേൽ അത് “അള്ളാഹു” മാത്രം ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് അള്ളാനെ പറ്റിക്കുന്നവൻ....
സ്വതവേ പഠാണികളോട് അൽപ്പം അകലം പാലിക്കുന്നവനായിരുന്നു ഞാൻ..അതിനു കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല...എന്നേക്കാളും മൂന്നിരട്ടി പൊക്കം എങ്കിലും ഉണ്ടാകും ഒരു സാധാരണ പഠാണിക്ക്....അക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഈ നസ്റുള്ള......
ഈ നസ്രുള്ളയെ ഞാൻ പരിചയപ്പെടുന്നത് ഒരു അപ്രതീക്ഷിത നിമിഷത്തിൽ ആണ്...എന്റെ അബൂദാബി ജീവിതത്തിൽ എന്റെ രണ്ടാമത്തെ നാട്ടിൽ പോക്ക് ആയിരുന്നു ആ സമയം....
ഓഫീസിൽ നിന്നും പാസ്പോർട്ടും ടികറ്റും വാങ്ങി നാട്ടിലേക്ക് പറക്കാനുള്ള സന്തോഷത്തിൽ ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ...ശേഷിക്കുന്ന കുറച്ച് പേരോടുകൂടി യാത്ര ചോദിക്കാനായി വലിയ സ്റ്റോറിലേക്ക് വലത് കാൽ എടുത്ത് വച്ചതും...ദാണ്ടെ മുന്നിൽ മാർഗ്ഗതടസം സൃഷ്ടിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു പാക്കിസ്ഥാനി....
“ഹായ് സഫീർഭായ്” ആ ഭീമാകാരമായ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഓലപ്പീപ്പി ഊതുന്നപോലുള്ള ഒരു ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നു....
“ഹായ്”...എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വമിച്ചു”...ഉം ന്താ കാര്യം എന്ന് അറിയാനായി ഞാൻ മേൽപ്പോട്ട് നോക്കി....അതെ എനിക്ക് മേൽപ്പോട്ട് നോക്കണം എന്നാലേ മൂപ്പിലാന്റെ മുഖം കാണാൻ കഴിയൂ....പെട്ടെന്നുള്ള നോട്ടത്തിൽ കഴുത്ത് അൽപ്പം വിലങ്ങിയെങ്കിലും എന്റെ നോട്ടം ലക്ഷ്യത്തിൽ തന്നെ കൊണ്ടു....
“ഒരു സഹായം വേണം” ...മുഖവുരയില്ലാതെ മൂപ്പിത്സ് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി ഇടക്കെപ്പോഴോ സ്വന്തം പേരും വെളിപ്പെടുത്തി...“നസ്റുള്ള” അതായിരുന്നു ആ ചില്ലിതെങ്ങ് പോലുള്ള മനുഷ്യന്റെ പേര്....
എന്ത് സഹായം ....അൽപ്പം ഒന്ന് മടിച്ചിട്ടാണെങ്കിലും ഞാൻ ചോദിച്ചു...
പറയാം ആദ്യം എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞിട്ട് വായോ ഞാൻ പുറത്ത് കാത്തിരിക്കാം...
ഒരുവിധം എല്ലാവരോടും പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ സ്റ്റോറിന്റെ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ “ജീവൻ കൊണ്ട്പോകാൻ നിൽക്കുന്ന യമനെ പോലെ” നസ്റുള്ള“ എന്നേം കാത്തിരിക്കുകയാ....
“എന്താ ഭായ് കാര്യം ?”...എന്തിനും ഏതിനും ഒരു അവസാനം വേണമല്ലോ എന്ന് കരുതി ഞാൻ തന്നെ ആദ്യ ശരം തൊടുത്തു വിട്ടു...
എന്തെ ഭായ് പ്രയോഗത്തിൽ അവൻ വീണു....
“എനിക്ക് നീ നാട്ടിൽ നിന്ന് വരുമ്പോൾ കല്ല് വച്ച ഒരു മോതിരം ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ട് വരണം”....അതും നല്ല രാശിയുള്ള കല്ല് ആവണം....പൈസ എത്ര വേണേലും ഞാൻ തരാം”.....
“ഹോ ഇതായിരുന്നോ കാര്യം”....
“രാശി നോക്കിയിട്ട് വേണം ട്ടോ കൊണ്ട് വരുവാൻ” ഞാൻ നടന്ന് നീങ്ങിയപ്പോൾ നസ് റുള്ള അൽപ്പം ഭീക്ഷണിയുടെ രൂപത്തിൽ ഒന്നൂടെ പറഞ്ഞത് എന്നിൽ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാക്കി...
ഒന്നും പറയാതെ വേഗം സമ്മതിച്ചു....തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ മറന്നു എന്ന് പറയാം പിന്നെ അവൻ വേറെ ആരെയെങ്കിലും ഏൽപ്പിച്ചോളും എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി....
എന്നാൽ.....നസ്റുള്ള യുമായുള്ള ആ പരിചയപ്പെടൽ എന്റെ ജീവനുതന്നെ ഭീക്ഷണി ആവും എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ച് പോലും ഇല്ല.....
ശേഷം അടുത്ത ദിവസം.....
{എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു ഗൾഫ് ജീവിതം...ഭാഗം 35}
