Safeer bhai.. ithu postu cheyyunnathil thettundo ? Portion maari poyittund. Edit cheyyanm

പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ..

വളരെ അടിയന്തിരമായി നമ്മളുടെയൊക്കെ ശ്രദ്ധ പതിയേണ്ട ഒരു വിഷയത്തിലേക്ക് നിങ്ങളെ ഞാൻ ക്ഷണിക്കുകയാണ്. ഇതു വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഈ നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ഉണ്ടാകുമോ.. എന്നു നിങ്ങൾ സംശയിച്ചേക്കാം. സംശയിക്കേണ്ട. സത്യമാണ്. അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. നമ്മുടെ വീടിനു ചുറ്റും വലിയ മതിൽ പണിയുകയും (ഒപ്പം മനസ്സിലും) തന്റെ ഭാര്യയും കുട്ടികളും മാത്രമായി തന്റെ ലോകം പരിമിതപ്പെടുകയും ചൈതപ്പോൾ നമുക്ക് നഷ്ട്പ്പെട്ട ഒന്നാണ് നമ്മുടെ അയൽപക്ക
ബന്ധം.

പണ്ട് ഓരോ വീടിന്റേയും അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ അറിയാമായിരുന്നു. ആ വീടിന്റെ അടുക്കളയിലെ അവസ്ഥ..! ഇന്ന് വിറകടുപ്പ് ഗ്യാസിനും ഇൻഡക്ഷൻ കുക്കറിനും വേണ്ടി വഴിമാറിയപ്പോൾ നമുക്കത് നഷ്ട്മായി.

നിങ്ങളെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ അയൽവാസിയേയും സ്നേഹിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിച്ച മതം....
അയൽവാസി പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ വയറു നിറച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്റ അനുയായിയല്ല എന്നു പഠിപ്പിച്ച പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി.(സ). നിന്റെ വീടിന്റെ ചുറ്റു ഭാഗത്തുള്ള 40 വീടുകൾ നിന്റെ അയൽ വാസികളാെണന്ന് ഇസ്ലാം.. ലക്ഷങ്ങൾ ചിലവാക്കി പള്ളികൾ മോഡി പിടിപ്പിക്കുന്ന നമ്മൾ...
അമ്പലത്തിനു ഗോപുരം പണിയാൻ ലക്ഷങ്ങൾ ചിലവഴിക്കുന്ന നമ്മൾ...
കോടികളുടെ സ്വർണ്ണം സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലവറക്ക് സുരക്ഷാ സംവിധാനമൊരുക്കാൻ ലക്ഷങ്ങൾ ചിലവഴിക്കുന്ന നമ്മൾ... ! ഈ നമ്മളെന്തു കൊണ്ട് തൊട്ടടുത്ത വീടിന്റെ അടുക്കളയിലേക്ക് ഒന്നെത്തിനോക്കാൻ മനസ്സ് കാണിക്കുന്നില്ല. ? പള്ളിക്കും അമ്പലത്തിനും വേണ്ടി ചിലവഴിക്കേണ്ട എന്നല്ല പറയുന്നത്. നിന്റെ നാട്ടിൽ മാരകരോഗം കൊണ്ടും പട്ടിണികൊണ്ടും കഷ്ട്പ്പെടുന്ന ഒരു വീടുണ്ടെങ്കിൽ അവരിലേക്ക് നോക്കാതെ പള്ളിക്കു വേണ്ടി മിനാരം പണിയുകയും അമ്പലത്തിനു ചുറ്റുമതിൽ പണിയുകയും ശിലാഫലകത്തിൽ നിന്റെ പേര് കൊത്തിവെക്കുകയും ചൈതാൽ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നീ വലിയവനാകും. പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ മുന്നിൽ നീ വെറും നിസ്സാരനാണ്.

ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം പറയട്ടെ. ഇത്തരം വിഷയങ്ങളിൽ നിശബ്ദ സേവനം നടത്തുന്ന ഒത്തിരി സുമനുസ്സുകളെ എനിക്കറിയാം. എന്റെ നാട്ടുകാരും.. അല്ലാത്തവരും.. സ്വന്തം അനുഭവത്തിലും അല്ലാതെയും..! അവരുടെ കാരുണ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒന്നും മറന്നു കൊണ്ടല്ല ഇതെഴുതുന്നത്..

എന്തേ ഈ വീടിന് അയൽവാസികൾ ഇല്ലാഞിട്ടാണോ..? ഈ നാട്ടിൽ സമ്പത്തുള്ളവർ ഇല്ലാഞിട്ടാണോ ? വലിയ ആരാധനാലയങ്ങൾ ഇല്ലാഞിട്ടാണോ ? അല്ല... എന്നിട്ടുമെന്തേ ആരും ഈ കുടുംബത്തെ കാണാതെ പോയി ?

സർക്കാർ ഇത്തരക്കാർക്കു വേണ്ടി പല പദ്ധതികളും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അർഹതപ്പെട്ടവർ പലപ്പോഴും ഇക്കാര്യത്തിൽ അജ്ഞരാണ്. ഇനി എന്തെല്ലാം പദ്ധതികളുടെ പ്രയോജനം ഇവർക്ക് ലഭിച്ചാൽ തന്നെയും നമ്മൾ നാട്ടുകാരുടെ ഒരു മാനസിക പിന്തുണ ഇവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാവില്ലേ. ? അതുവഴി തങ്ങൾ ഒറ്റക്കല്ല എന്നൊരു തോന്നൽ അവരിലുണ്ടാക്കിയെടുത്താൽ ഏതു പ്രതിസന്ധിയേയും തരണം ചെയ്യാൻ അവർ കരുത്തു നേടുകയും ചെയ്യുംപ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളേ..

വളരെ അടിയന്തിരമായി നമ്മളുടെയൊക്കെ ശ്രദ്ധ പതിയേണ്ട ഒരു വിഷയത്തിലേക്ക് നിങ്ങളെ ഞാൻ ക്ഷണിക്കുകയാണ്. ഇതു വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഈ നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ ഉണ്ടാകുമോ.. എന്നു നിങ്ങൾ സംശയിച്ചേക്കാം. സംശയിക്കേണ്ട. സത്യമാണ്. അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. നമ്മുടെ വീടിനു ചുറ്റും വലിയ മതിൽ പണിയുകയും (ഒപ്പം മനസ്സിലും) തന്റെ ഭാര്യയും കുട്ടികളും മാത്രമായി തന്റെ ലോകം പരിമിതപ്പെടുകയും ചൈതപ്പോൾ നമുക്ക് നഷ്ട്പ്പെട്ട ഒന്നാണ് നമ്മുടെ അയൽപക്ക
ബന്ധം.

പണ്ട് ഓരോ വീടിന്റേയും അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ അറിയാമായിരുന്നു. ആ വീടിന്റെ അടുക്കളയിലെ അവസ്ഥ..! ഇന്ന് വിറകടുപ്പ് ഗ്യാസിനും ഇൻഡക്ഷൻ കുക്കറിനും വേണ്ടി വഴിമാറിയപ്പോൾ നമുക്കത് നഷ്ട്മായി.

നിങ്ങളെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ അയൽവാസിയേയും സ്നേഹിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിച്ച മതം....
അയൽവാസി പട്ടിണി കിടക്കുമ്പോൾ വയറു നിറച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്റ അനുയായിയല്ല എന്നു പഠിപ്പിച്ച പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബി.(സ). നിന്റെ വീടിന്റെ ചുറ്റു ഭാഗത്തുള്ള 40 വീടുകൾ നിന്റെ അയൽ വാസികളാെണന്ന് ഇസ്ലാം.. ലക്ഷങ്ങൾ ചിലവാക്കി പള്ളികൾ മോഡി പിടിപ്പിക്കുന്ന നമ്മൾ...
അമ്പലത്തിനു ഗോപുരം പണിയാൻ ലക്ഷങ്ങൾ ചിലവഴിക്കുന്ന നമ്മൾ...
കോടികളുടെ സ്വർണ്ണം സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിലവറക്ക് സുരക്ഷാ സംവിധാനമൊരുക്കാൻ ലക്ഷങ്ങൾ ചിലവഴിക്കുന്ന നമ്മൾ... ! ഈ നമ്മളെന്തു കൊണ്

ശ്രമിച്ചു ഞാന്‍ പലവട്ടം.
ആ കുഴിയില്‍ വീഴാതിരിക്കാന്‍..
കാരണം കുഴി  ഞാന്‍ തീര്‍ത്തതാ..
 സുക്ഷിക്കേണ്ടതും ഞാന്‍..

എന്നിട്ടും വീണുഞാനാ കുഴിയില്‍
ഓര്‍ത്തു ഞാനാ പഴഞ്ചൊല്ല് വീണ്ടും..

എന്നാലിപ്പഴാ എനിക്ക് മനസ്സിലായത്..
അത് നീ എനിക്കായ് കുഴിക്കേണ്ട കുഴിയാണെന്ന്..

മറ്റുള്ളവന്‍റെ മോശം നോക്കിനടന്നപ്പോള്‍..
നിനക്ക് നഷ്ടമായത് നിന്‍റെ നന്മയാണു സോദരാ...

ഞാനെന്ന് കരുതി സ്നേഹിച്ചു ഞാന്‍ നിന്നെ....
അറിയാന്‍ വൈകി നീ നീ തന്നെയാണെന്ന്..

നീ നല്‍കിയ വേദനയില്‍...

എന്‍ സ്നേഹത്തിന്‍റെ അംശം.

പറ്റിയിരിക്കുന്നു...

തൂത്ത് കളയാന്‍ നിനക്കാവില്ല സോദരാ..

അതെന്‍ ഹൃദയത്തിന്‍ അംശമാകുന്നു..

എന്നെ അംഗീകരിക്കുവാന്‍

തടസം നില്‍ക്കുന്നത് ..

എന്‍റെ ഈ ഉയരം ആണേല്‍...

എന്നോട് സംസാരിക്കാനായ്

നീ നമിക്കുന്ന ഈ ശിരസ്സ്

അല്ലെ എന്‍റെ ഉയര്‍ച്ച....

എന്‍ അധരത്തില്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച ;

നിന്‍ പ്രണയ സമ്മാനം..

എന്‍ മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ നല്‍കിയത്

ഉയരമില്ലായ്മ മുതലെടുത്താണോ...

ടീം വെല്‍ക്കം ചാരിറ്റി സൊസൈറ്റിയുടെ ഇന്നലെ നടന്ന മീറ്റിങ്ങില്‍ [ 26-10-014 - ഞായറാഴ്ച ] ചില തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുകയുണ്ടായി..

1.ടീമില്‍ മെമ്പര്‍ ആകുന്നതിനു വേണ്ടി ആദ്യമായി ചെയ്യേണ്ടത് 250 രൂപ അഡ്മിഷന്‍ ഫീസും തുടര്‍ന്ന് മാസം തോറും 100 രൂപ വരിസംഖ്യയും ആകുന്നു...അതില്‍ മെമ്പര്‍ഷിപ്പ് ഫീസ് എന്തെങ്കിലും എമര്‍ജന്‍സി കേസുകള്‍ക്കും പിന്നെ സഹായ സഹകരണങ്ങള്‍ക്കാവശ്യമായ ചിലവുകള്‍ക്കും മാത്രം ആയിരിക്കും..

2.വരിസംഖ്യ അതാത് മാസം ശുശ്രൂഷക്കും അത് കൂടാതെ മറ്റുള്ള സഹായസഹകരണങ്ങള്‍ക്കും വിനിയോഗിക്കും...വരിസംഖ്യകുടാതെ സ്പോണ്‍സര്‍ ചെയ്ത തുകകളും ഈ ഇനത്തില്‍ ഉപയോഗിക്കും...

3.നിരാലമ്പരായ രോഗികള്‍ക്ക് ചെറുതെങ്കിലും 500 രൂപ എന്ന് തോതില്‍ പെന്‍ഷന്‍ പദ്ധതി ആരംഭിക്കും..അങ്ങനെ ഈ പെന്‍ഷന്‍ പദ്ധതിയിലേക്ക് സംഭാവന ചെയ്യാന്‍ താത്പര്യമുള്ളവര്‍ക്ക് മുന്നോട്ട് വരാവുന്നതാണ്..

4.ചാരിറ്റിയുടെ നിയപരമായ ഉത്ഘാടനം നവമ്പര്‍ മാസം 30 തിയത് 2014 നു നടത്തുവാനാണു നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്..ഉത്ഘാടന ദിവസ്ത്തില്‍ തന്നെ വാട്ടര്‍ ബെഡ് വിതരണം , വീല്‍ചെയര്‍ , ഭക്ഷണ കിറ്റ് വിതരണവും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതായിരിക്കും..

5.കേരളത്തിലെ എല്ലാജില്ലയിലും ചാരിറ്റിപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തുവാനാണു ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്...അതാത് ജില്ലകളിലേക്ക് ഓരോരോ കോര്‍ഡിനെറ്റര്‍മാരെ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്..

ഒരു നല്ല തുടക്കം ആകട്ടെ നമ്മുടെ ചാരിറ്റി പ്രവര്‍ത്തനം...

ശ്ശൊ ഈ മക്കള്‍ടെ ഓരോകാര്യങ്ങളേയ്....

പഠിക്കാന്‍ അല്‍പ്പം പുറകോട്ടായതിന്‍റെ പേരിലും ഇപ്പൊല്‍ പോയികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂള്‍ അല്പം മോശമായതിനാലാണു സൈദിനെ ഗവണ്‍മെന്‍റ് സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റിയത്...

ചെറിയൊരു പുരോഗമനം അവനില്‍ കാണുവാനും സാധിച്ചു...പത്രം ഒക്കെ ഇപ്പോള്‍ മുക്കിയും മൂളിയും അവന്‍ കുറേശ്ശെ വായിക്കും...

ഇന്നലെ രാത്രി അവനോട് പത്രം ഒന്ന് ഉറക്കെ വായിക്കാന്‍ പറഞ്ഞ് അബദ്ധമായി ഞാന്‍ ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് മയ്യത്തായി എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ..

‘ജസ്റ്റീസ് ദിവാകരന്‍  പിള്ളവാദം അംഗീകരിച്ചു”

അവന്‍റെ വായന അത്ര സുഖം പോരാന്ന് തോന്നിയപ്പോഴാ ഞാന്‍ പേപ്പര്‍ വാങ്ങി നോക്കിയത്....

ജസ്റ്റീസ് ദിവാകരന്‍പിള്ള  വാദം അംഗീകരിച്ചു എന്നാണ് പേപ്പറില്‍

ശ്ശൊ ഈ മക്കള്‍ടെ ഓരോ കാര്യങ്ങളേയ്....


ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയില്‍ ഇരുന്ന് അബ്ബാസ്സ് കുബ്ബൂസിനെ പ്രണയിക്കേണ്ടിവന്നവന്‍ എന്ന് പുസ്തകം വായിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു..

മക്കള്‍ രണ്ടാളും മുറ്റത്ത് പന്ത് കളിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു...ഒരുത്തന്‍ അടിച്ച പന്ത് വന്ന് എന്‍റെ തലയില്‍ വന്നടിച്ചു...

സായ്ദ് പതുക്കെ കാറിനുമറവിലേക്ക് മാറിനിന്നു..സിയാദ് അടുത്ത് വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു ..

“ബാപ്പിച്ചിക്ക് വേദന എടുത്തോ..?”

ഇല്ലടാ മോനെ ...ഞാന്‍ തല തടവികൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഉള്ളില്‍ പോത് [ ശൂന്യം ]      അല്ലെ അതിനാല്‍ വേദന എടുക്കില്ല”...

പന്ത്മായി തിരിച്ച് പോകുന്ന സിയാദ് പതുക്കെ പറഞ്ഞ വാചകം എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു...

“അതെ ബാപ്പിച്ചി രണ്ടിന്‍റെ ഉള്ളും പോതാ’..

ശ്ശൊ ഈ മക്കള്‍ടെ ഓരോ കാര്യങ്ങളേയ്....

എടാ സൈദേ....

എന്താ വാപ്പിച്ചി...

നിന്നോട് സയന്‍സില്‍ നിന്നും ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കട്ടെ...?

ഉം ചോദിച്ചോളൂ...

ഒരു വസ്തുവിലൂടെ മറുവശത്തുള്ള വസ്തുവിനെ വ്യക്തമായി കാണാന്‍ കഴിയുന്ന വസ്തുവിനെ സുതാര്യവസ്തു എന്ന് പറയുന്നു..അതിനൊരു ഉദാഹരണം പറഞ്ഞെ....

“ഉഴുന്നുവട”...

പിന്നെ ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..

ഓ......ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്
എന്നൊരു കോട്ട്വായും ഇട്ട്...സൈഡിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ഊത്തായി വലത്ഷോള്‍ഡറുകൊണ്ട് തുടച്ച് കളഞ്ഞിട്ട് പാതി മയക്കത്തില്‍ മനോജിനോട് പറഞ്ഞു

“മനോജേ...ഞാന്‍ വരണില്ലെടാ....

അതെന്താ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ് ഉറപ്പിച്ചതല്ലെ...ചവിട്ടും ഞാന്‍ വേഗം വന്നോ...

തീരെ നിവൃത്തിയില്ലാതെ ജോഗിങ്ങ് ഡ്രസ്സും എടുത്തിട്ട് മനോജിന്‍റെ കൂടെ കാങ്കേറിയ ബീച്ചിലേക്ക് ഓടാനായി പോകേണ്ടിവന്നു...കോടമഞ്ഞും താടി വിറക്കുന്നു...മൂത്രം ഒഴിക്കണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും വേണ്ടെന്ന് വച്ചു....കാരണം മൂത്രം പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോഴേക്കും ഐസ് ആകുന്നു...അല്‍പ്പാല്പം ആയി ഒടിച്ച് കളയേണ്ടിവന്നു...വായ് തുറന്ന് ശ്വാസം വിട്ടാല്‍ ബീഡിവലിക്കുന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ പുക പുറത്തേക്ക് വരുന്നു...ഈ സിറ്റുവേഷനില്‍ ജോഗിങ്ങിനു പോകുന്നത് ഭ്രാന്ത തന്നെ....

റൂമില്‍ നിന്നും ഏകദേശം അരകിലൊമീറ്റര്‍ ഉണ്ട് ബീച്ചിലേക്ക്...അവിടേക്ക് സാവധാനം നടന്ന് പോയി...എനിക്കൊരു സംശയം...ഞാനത് മനോജിനോട് ചോദിക്കയും ചെയ്തു...“ അല്ല മനോജേ..ബീച്ച് വരേക്കും നമുക്ക് ഓടിക്കൂടെ ..

അത് ശരിയാവില്ല...പിന്നെ അവിടെ ചെന്നാല്‍ കിതപ്പ് ആവും അപ്പോള്‍ അവിടെ ഓടാന്‍ പറ്റില്ല...

വേണ്ട ഓടണ്ടാ കുറച്ച് നേരം വിശ്രമിച്ചിട്ട് തിരിച്ച് പോരാം..
ഏയ് അത് ശരിയാവില്ല...അപ്പോള്‍ വയര്‍ കുറയില്ല..

എന്‍റെ ആദ്യ സംരംഭം....ജീവിതത്തില്‍ ബാപ്പ തല്ലാന്‍ ഓടിച്ചപ്പോള്‍ ഓടിയതല്ലാതെ ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായിട്ടാകുന്നു...

ഓട്ടം ആരംഭിച്ചു ഏകദേശം പകുതി ദൂരം ആയപ്പോഴേക്കും വായില്‍ നിന്നും നുരയും പതയും പുറത്തേക്ക് വന്ന് തുടങ്ങി..എതിര്‍ ദിശയില്‍ നിന്നും ആളുകള്‍ വേറേയും ഓടിവരുന്നുണ്ട്...അപ്പോഴാ ഒരു കാര്യം എന്‍റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത് ഓടുന്നവരില്‍ അധികവും മലയാളികള്‍ തന്നെ...വര്‍ഷങ്ങളായി ഓടുന്നവരും ഉണ്ട്...ചില തടിയന്മാര്‍ ജോഗ്ഗിങ്ങ് സൂട്ട് ഇട്ട് ഓടുമ്പോള്‍ വയര്‍ ഒരു പ്രത്യേക താളത്തില്‍ താഴേക്കും മുകലിലേക്കും ചലിക്കൂന്നു...

ചിലരുടെ ട്രൌസര്‍ കെട്ടിയിരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ പാണന്മാര്‍ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ഉടുക്ക് എന്ന വാദ്യോപകരണത്തിന്‍റെ നടുവിലുള്ള കയര്‍ കൊണ്ടുള്ള കെട്ട് ഓര്‍മ്മവരും...

അങ്ങനെ ഒരു വിധം ഒരു റൌണ്ട് ഓടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മനോജ് ഓടിക്കയറിയത് ഒരു ചെരിയ നാലുചക്രം വണ്ടിയിലേക്ക്...അവിടെ ടൊമാറ്റൊ ജ്യൂസ് എന്ന് എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു...തൊട്ടടുത്ത വണ്ടിയില്‍ കരേലാ ജ്യൂസ് എന്നും എഴുതികണ്ടു..പാവക്കാ ജ്യൂസ് ആണു കരേലാ ജ്യൂസ് എന്ന് പറയുന്നത്..

എന്തൊക്കെയോ പച്ചമരുന്നിട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ടൊമാറ്റോ ജ്യൂസ് ഒരെണ്ണം എനിക്ക് മനോജ് വാങ്ങി തന്നു...അവന്‍ എന്നേലും സെറ്റപ്പ് ആയിരുന്നു അവന്‍ കുടിച്ചത് കരേലാ ജ്യൂസ് ആയിരുന്നു..
ഉപ്പോ പുളിയോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ടൊമാറ്റോ ജ്യൂസിനു ചെറിയൊരു കൈപ്പ് രസം ആയിരുന്നു..അപ്പൊള്‍ പിന്നെ പാവക്കാ ജ്യൂസും അത് കുടിച്ച മനോജിന്‍റെ കാര്യവും ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് ഓക്കാനം വന്നു..

അത് കുടിച്ച് ഓട്ടം തുടര്‍ന്നു ചുരുങ്ങിയത് മൂന്ന് റൌണ്ടെങ്കിലും ഓടണം എന്ന് പറഞ്ഞാണു രാണ്ടാം റൌണ്ട് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തത്...മനോജ് എന്നെ കവര്‍ചെയ്ത് ഓടി..ഞാന്‍ പിന്നാലെ വയ്യാത്തവനെ പോലെ ...അങ്ങനെ തളര്‍ന്നും ആടിയും ഓടിയും ഞാന്‍ ഒടുമ്പോള്‍ അതാ അകലെ ഒരു ആള്‍ക്കൂട്ടം...എല്ലാവരുടേയും ഇടയിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി നോക്കുമ്പോള്‍ ......

മനോജ് ദാണ്ടെ കുടിച്ച പാവക്കാ ജ്യൂസിന്‍റെ ഇരട്ടി ശര്‍ദ്ദിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു...ഒരു കവിള്‍ ചേര്‍ത്ത് ഫുഡ്പാത്തില്‍ അവശ നിലയില്‍ കിടന്നിരുന്ന അവന്‍റെ വായില്‍ നിന്നും പാവക്കാ ജ്യൂസ് പിന്നേയും വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു...ആ രംഗം കണ്ടപ്പോള്‍ പണ്ട് വീട്ടില്‍ പശുപ്രസവിക്കുന്ന രംഗം എന്നിക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നു....

അവശതയായ മനോജിനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഒരുവിധം റൂമില്‍ എത്തി ......

ശര്‍ദ്ദിച്ച് ശര്‍ദ്ദിച്ച് അവന്‍റെ വയര്‍ പരമാവധി അകത്തേക്ക് ഒട്ടിയിരിക്കുന്നു...

“ആദ്യ ഒരു ദിവസത്തെ ഓട്ടത്തിനു ഇത്രയും വയര്‍ കുറയുമെന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല..“..

നഗീനവാഡിയും സംഭവ വികാസങ്ങളും അടുത്ത ദിവസം...

ഞാനും നിന്‍റെ കൂടെ പോരട്ടെ...ആ ഗേറ്റ് കടന്ന് പോകുന്ന ഏതൊരു പെണ്‍കുട്ടിയോടും അന്നേരം അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാന്‍ തോന്നും..പക്ഷേ കൂടെ ഏതെങ്കിലും ആണുങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നുള്ളതിനാല്‍ ഒറ്റക്ക് വരുന്ന ഒരുത്തിയേ നോക്കി ഇരിക്കും...

തെറ്റിദ്ധരിക്കേണ്ട ട്ടോ...നാഗിന വാഡി...ഗുജ്റാത്തിലെ അഹമ്മദാബാദില്‍ ആണു ഈ സ്ഥലം...മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിതമയ ഒരു തടാകവും അതിനു ഒത്ത നടുക്ക് പ്രണയിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാത്രമായി ഒരു ചെറിയ പൂന്തോട്ടവും..“അതിന്‍റെ പേരാണ് “നാഗിന വാഡി”..

മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിതമായ ആ തടാകത്തിന്‍റെ പേരാണു “കാങ്കേറിയ” മനോഹരമായ ഈസ്ഥലത്ത് രാവിലെ ഞങ്ങള്‍ ഓടാന്‍ പോകാറുണ്ടായിരുന്നു..
രാവിലെ അഞ്ചുമണിക്ക് എഴുന്നേറ്റ് ഓടാന്‍ പോകാന്‍ ഒരു മടിയാണേലും അവിടെ എത്തിപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞാല്‍ നല്ല രസം ആയിരിക്കും..
അന്ന് ഇന്നത്തെ പോലെ സിക്സ് പാക്ക് ഒന്നും ഇല്ല..ആകെ ഒരു പാക്കേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു...അതിനെ ഞങ്ങള്‍ കുടവയര്‍ എന്ന ഓമനപ്പേരില്‍ വിളിച്ചിരുന്നു...
ഈ കുടവയറിനെ ഒന്ന് അകത്തേക്ക് ഒതുക്കാനായാണു രാവിലെ കാങ്കേറിയയില്‍ ഓടാന്‍ പോവുക...ശ്വാസം അകത്തേക്ക് വലിച്ച് വയര്‍ ഉള്ളിലേക്കെടുത്താല്‍ തല്‍ക്കാലം കുടവയര്‍ അകത്തേക്ക് പോകുമെങ്കിലും ഇട്ടിരിക്കുന്ന ട്രൌസര്‍ ഊരി പോകുന്നത് കാരണം ആ പരിപാടി പാതിയിലേ നിര്‍ത്തി...നമ്മുടെ എലസ്സ് എന്തിനാ മറ്റുള്ളവരെ കാണിക്കുന്നത് എന്ന് ചിന്ത തലയില്‍ കയറും...
അങ്ങനെയാണു ഈ ഒരു ബുദ്ധി തലയില്‍ ഉദിച്ചത്...ഏകദേശം മൂന്നര കിമി ചുറ്റലവിലുള്ള കാങ്കേറിയാ ബീച്ച് ഒരു വട്ടം ഓടി എത്തുമ്പോഴേക്കും വയറുമാത്രം അല്ല ആളുതന്നെ ഇല്ലാതാവും എന്ന് തോന്നും...
ഓടുന്നതിനായി അരയില്‍ മുറുക്കി കെട്ടുന്ന ഒരു ട്രൌസര്‍ വാങ്ങി...ഞാനും വാങ്ങിയൊരെണ്ണം...അരയില്‍ എങ്ങനെയെങ്കിലും കെട്ടിയുറപ്പിക്കാം എന്ന് കരുതാം എന്നാല്‍ താഴേഭാഗം...കാലും തുണിയും തമ്മില്‍ പുലബന്ധം പോലും ഇല്ലാതെ തളര്‍ന്ന് കിടക്കും...“ഗോതമ്പ് മില്ലിലെ പൊടിവരുന്ന ഉറയാണെന്നേ ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ തോന്നുകയുള്ളു...
രാവിലെ നാലേമുക്കാലിനു അലാറം വച്ച് എഴുന്നേല്‍ക്കും...എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ ഒരു കട്ടഞ്ചായയും ഉണ്ടാക്കി ചുണ്ടുപൊള്ളിച്ച് കുടിക്കും അപ്പോഴാ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും ഉറക്കം നഷ്ടം ആകുകയുള്ളു...അപ്പോഴേക്കും മനോജ് ജനലില്‍ തലേ ദിവസം റെഡിയാക്കി വച്ചിരുന്ന തീസ് ചാപ് ബീഡി എടുത്ത് ചുണ്ടിലേക്ക് തിരുകും...ഉന്നം ശരിയാവാഞ്ഞിട്ടോ അതോ ബീഡിക്ക് മനോജിനെ ഇഷ്ടം ആകാഞ്ഞിട്ടോ എന്തൊ രണ്ടോ മൂന്നോ പ്രാവശ്യം ബീഡി ലക്ഷ്യ സ്ഥാനത്ത് ചെല്ലാതെ മൂക്കിലേക്ക് കയറുന്നത് രണ്ട് പ്രാവശ്യം ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്...
അത് ശ്രദ്ധിക്കാനും കാര്യമുണ്ട്...രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഒരാള്‍ ആവസ്യമില്ലാതെ തുമ്മുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ ചോദിച്ചു ...എന്താ മനോജെ രാവിലെ തന്നെ ജലദോഷം ഉണ്ടോ..?

“ഇല്ല് ഹുസൂര്‍  [ എന്നെ അവന്‍ അങ്ങനെയാ വിളിച്ചിരുന്നത് ] ബീഡികുറ്റി തെറ്റി മൂക്കില്‍ കയറിയതാ...“

ഭൈയ്യാ....

യെ മുജെ ഛോഡ് ക്കെ ഗയീ...

[ ചേട്ടാ അദ്ദേഹം എന്നെ വിട്ട് പോയി...]

പറക്കമുറ്റാത്ത രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളേയും തോളില്‍ ഏന്തി എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ ആര്‍ത്തലച്ച് കരഞ്ഞ് എന്‍റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചാഞ്ഞ അവള്‍...ചന്ദ്രിക...

സൂറത്തിലെ വരാച്ചാ റോഡില്‍ വച്ചായിരുന്നു ആ വിവാഹം നടന്നത്..പെണ്ണിന്‍റെ ഭാഗത്ത് നിന്നായിരുന്നു ഞാന്‍ എത്തിയതെങ്കിലും ചെറുക്കനെ എനിക്ക് വിവാഹ നിശ്ചയം മുതല്‍ക്കേ അറിയാം...ശ്രീ കുമാര്‍...ബ്രാഹ്മണനാണേലും അല്‍പ്പം മദ്യം അകത്താക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാരനായിരുന്നു ശ്രീ...

വിവാഹ തലേന്ന് ഭാവേഷ് എന്നോട് പറഞ്ഞു കമല്‍ ജീ ജാജിക്ക് അണ്ടാ പൊറോട്ട തിന്നാന്‍ ഒരു ആഗ്രഹം...[ ഓംലെറ്റ് ]

ചെറുക്കന്‍റേയും പെണ്ണിന്‍റേയും വീട് അഹമ്മദാബാദില്‍ ആണെങ്കിലും വിവാഹം രണ്ട് കൂട്ടരുടേയും തീരുമാന   പ്രകാരം സൂറത്തില്‍ വച്ച് നടത്താം എന്ന് തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു...അതിനു കാരണവും ഉണ്ട്...ഇരുവരുടേയും തറവാട് വീടുകള്‍ സൂറത്തില്‍ ആയിരുന്നു..
വിവാഹ തലേന്ന് ചെറുക്കനു അങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടേല്‍ പിന്നെ ആ ആഗ്രഹം നടത്തിക്കൊടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ സന്നദ്ധനനായി...

വരാച്ച ഗ്രാമത്തില്‍ തന്നെയുള്ള എന്‍റെ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി കോഴിമുട്ടയും വാങ്ങി രണ്ട്മൂന്ന് ബോട്ടില്‍ ബിയറും വാങ്ങി ...പുയാപ്ലയെ ഹാപ്പിയാക്കി...

ഛോട്ടൂ നിന്നെ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ വ്യക്തി...വിവാഹ ശേഷം ഏറിയാല്‍ ജീവിച്ചത് അഞ്ച് വര്‍ഷം...അറ്റാക്കായിരുന്നു...

കേട്ടറിഞ്ഞ് ചെന്നപ്പോള്‍ നെഞ്ചകം തകരുന്ന കാഴ്ച...എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നറിയാതെ...ഞാന്‍ കുഴങ്ങുന്നത് കണ്ടിട്ടാകണം..കൂട്ടത്തില്‍ പ്രായമുള്ള ഒരാള്‍ വന്ന് ചന്ദ്രികയെ എന്നില്‍ നിന്നും അടര്‍ത്തി മാറ്റിയത്...

എന്‍റെ കണ്ണില്‍ നിന്നും വീഴുന്ന കണ്ണുനീരിനെ എനിക്ക് തുടക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും മനസ്സിലെ നീറ്റല്‍ ഇന്നും അനുഭവിക്കുന്നു...

എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്നു...ആരാണാ മനുഷ്യന്‍ എന്നുള്ള ചിന്തായാവും എല്ലാവരിലും എങ്കിലും അവര്‍ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ...ചന്ദ്രികക്ക് ഞാന്‍ മൂത്ത ജേഷ്ഠന്‍ ആയിരുന്നെന്ന്......

അന്യനാട്ടില്‍ ഇത് പോലുള്ള ഒരു കുടുമ്പം അവര്‍ എനിക്ക് തന്ന സ്നേഹം..അത് നിര്‍വചിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.....

അന്നത്തെ വിനോദങ്ങളില്‍ പെട്ടത് തലപന്ത് കളിയാണ്....

തെങ്ങിന്‍റെ ഓല മെടഞ്ഞെടുത്ത് നല്ലപോലെ നെയ്തെടുത്ത് സമചതുരത്തിലുള്ള ഒരു ഓലപ്പന്ത് ഉണ്ടാക്കും...സ്ക്വയര്‍ രൂപത്തിലുള്ള ആ പന്ത് കാണുവാന്‍ തന്നെ നല്ല ഭംഗിയാകുന്നു...

ഈ കളി നല്ല രസം ആണെങ്കിലും എന്നെപൊലുള്ളവര്‍ക്ക് എന്നും ഈ കളി ഒരു തല്ലിപ്പൊളി കളിയായിരുന്നു....

വല്ല്യ ആളുകള്‍ക്ക് ഈ കളി ഒരു തമാശയും...ഈ പന്ത് നെയ്തുണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ കല്ല് ഉള്ളില്‍ നിക്ഷേപിക്കും...എന്നെപോലുള്ള ശിശുക്കള്‍ക്ക് ഈ പന്ത് ഉണ്ടാക്കനറിയില്ലായിരുന്നു...അത് ശരിക്കും മുതലെടുത്തത് മൂത്ത ജേഷ്ഠന്മാരായിരുന്നു...അവരുടെ കുരുട്ടു ബുദ്ധിയിലാ പന്തിന്‍റെ ഉള്ളില്‍ കല്ല് വക്കുക എന്ന മ്യാരക ബുദ്ധി ഉദിക്കുന്നത്....

ഈ കളിക്കളത്തില്‍ ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു എന്‍റെ മൂത്ത ജേഷ്ഠനും പിന്നെ മൂത്താപ്പാടെ മകനും ആയിരുന്നു ..ഞങ്ങള്‍ടെ തറവാട്ടിലെ മൂത്ത ആളായിരുന്നു മൂത്താപ്പാടെ മകന്‍ കുഞ്ഞുമുഹമ്മദ്..

ബുദ്ധിയില്ലായ്മയില്‍ മുന്‍പന്തിയിലും ബുദ്ധിയുടെ കാര്യത്തില്‍ ഏഴയല്‍ പക്കത്ത് പോലും എത്താത്ത ഈ പഹയനു തലപ്പന്ത് കളിയില്‍ ഒരു വല്ലാത്ത ഉത്സാഹം ആകുന്നു...

പഹയന്‍റെ ഉന്നം കൃത്ത്യം ആയിരിക്കും...ഒരു കുഴി കുത്തി അതിലേക്ക് ഈ പന്ത് എറിയണം...

എനിക്കുമുണ്ടായിരുന്നു ഒരു ഗള്‍ഫ് ജീവിതം.....35

പുതിയറൂം പുതിയ ആളുകള്‍...എന്നാല്‍ സ്വഭാവം മാത്രം ഗള്‍ഫുകാരന്‍റേതും....ദിവസവും ഭക്ഷണം വക്കുന്ന ആള്‍ മാറിമാറി വരും ഓരോരുത്തര്‍ എന്ത കറീയാണു ഉണ്ടാക്കേണ്ടത് എന്ന് മെസ്സ് നടത്തിപ്പുകാര്‍ മെനു ഉണ്ടാക്കി വക്കും...അതനുസരിച്ച് സാധനങ്ങളും സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും..

എന്നാല്‍ ഇവിടേയും ചില ഉള്ളുകള്ളികള്‍ ഉണ്ടാകും...റസാക്ക് ആണു താരം ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നത് ഒരു കലയായി കാണുന്നവന്‍....മറ്റുള്ളവര്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കലയായി കാണുന്നവര്‍...കക്കൂസില്‍ പോകുന്നതും ഒരു കലയായി കാണുന്നവരും ഉണ്ട് ഇക്കൂട്ടത്തില്‍...

എല്ലാവരും റസാക്കിനെ സോപ്പിട്ട് മയക്കി കൊണ്ടുനടക്കുകയാ.....50 വയസ്സുള്ള റസാക്കിന്‍റെ ഇക്കയും റസാക്കിനെ ഇച്ച എന്ന് അഭിസംഭോധന ചെയ്യും...ആരോ ഒരാള്‍ റസാക്കിന്‍റെ കൈയെടുത്ത് മുത്തുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്....പണ്ടാരാണ്ട് പറഞ്ഞത് പോലെ ഞാനായിട്ടെന്തിനാ റസാക്കിനെ പിണക്കുന്നത്...ഞാനും വിളിച്ച് “റസാക്കിച്ച” പക്ഷേ എന്‍റെ ഇച്ച വിളി റസാക്കിനു അത്ര ഇച്ചയായി തോന്നിയില്ല...എന്നാലും കൂട്ടത്തില്‍ കൊള്ളിച്ചു..

ഓരോ ദിവസം ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്ന ആള്‍ തന്നെ അന്നത്തെ ദിവസം ഫ്ലാറ്റ് മുഴുവനും ക്ലീന്‍ ചെയ്യണം എന്നൊരു നിയമം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു..ദിവസവും ക്ലീന്‍ ചെയ്യുന്ന ഫ്ലാറ്റ് ആയതിനാല്‍ അല്‍പ്പം വൃത്തിയും വെടിപ്പും ഒക്കെയുണ്ടായിരുന്നു..
അവിടെ വച്ചാണു എന്‍റെ ജീവിതം മാറ്റി മറിക്കാന്‍ കാരണക്കാരനായ കമ്പ്യൂട്ടറിനെ ഞാന്‍ ആദ്യമായി തൊടുന്നത്..
അവിടെ വച്ചാണു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹം മനസ്സില്‍ കയറുന്നത് റൂമിലുള്ള...കാസര്‍ക്കോട്ടുകാരന്‍ മുഷ്താക്കുമായി ഞാന്‍ ഈ കാര്യം സംസാരിച്ചു അങ്ങിനെ രണ്ടാളും കൂടി ഒരു തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി...രണ്ട് പേരും കൂടി കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിക്കാനുള്ള തീരുമാനത്തില്‍ എത്തി..
അങ്ങനെ ക്രിയേറ്റീവ് എന്ന സ്ഥാപനത്തില്‍ ഞാനും മുഷ്താക്കും കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിക്കാനായി ചേര്‍ന്നു...കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ബേസിക് നോളേജും പിന്നെ ഓഫീസ് പാക്കും 750 ദിര്‍ഹം ഒരാള്‍ക്ക് എന്നതോതില്‍ അവിടെ ചേര്‍ന്നു....

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍...137

എന്‍റെ ഓര്‍മ്മയുള്ള കാലം മുതല്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നതാ അന്നാമ ചേടത്തി രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ച് റെഡിയായി പള്ളിയില്‍ പോകുന്നത്...ഒരു ദിവസം കണ്ടില്ലേല്‍ മനസ്സിലാവും ചേടത്തിക്ക് അസുഖം വല്ലതും ഉണ്ടാകും എന്ന്..

ചേടത്ത്യേയ് ഇഷ്ടപ്പെട്ട പുണ്യാളന്‍ ആരാന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ ഉടന്‍ മറുപടി കിട്ടും സെന്‍റ്ജോര്‍ജ്ജ് പുണ്യാളന്‍

പള്ളിക്കു മുന്നിലുള്ള ചെറിയ കുരിശുപള്ളിയില്‍ സാത്താന്‍റെ മറുരൂപമായ പാമ്പിനെ സെന്‍റ്ജോര്‍ജ്ജ് പുണ്യാളന്‍ കുന്തം കൊണ്ട് കുത്തുന്ന ഒരു രൂപം വച്ചിട്ടുണ്ട്..

എന്നും പള്ളിയില്‍ നിന്നും മടങ്ങുമ്പോള്‍ ചേടത്തി അവിടെയും കയറി മുട്ടുകുത്തി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചതിനു ശേഷം സെന്‍റ്ജോര്‍ജ്ജ് പുണ്യാളനെ തൊട്ട് മുത്തുന്നതിനൊപ്പം സാത്താനായ പാമ്പിനേയും മുത്തും...

പലര്‍ക്കും ഇക്കാര്യം അറിയാമെങ്കിലും ആരും ചേടത്തിയോടീ കാര്യം ചോദിക്കാറില്ല...എന്നാല്‍ ഒരിക്കല്‍ കപ്യാര്‍ ഈ കാഴ്ചകണ്ട് ചേടത്തിയോട് ചോദിച്ചു....
“എന്തിനാ ചേടത്തി പുണ്യാളനേയും സാത്താനേയും മുത്തുന്നത്..?

“എന്‍റെ കപ്യാരേ നമ്മളൊക്കെ മരിച്ചിട്ട് എവിടേക്ക്യാ പോണതെന്ന് ആര്‍ക്കറിയാം ...സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാണേല്‍ പുണ്യാളനുണ്ടാകും..ഇനി നരകത്തിലേക്കാണെങ്കിലോ...? അപ്പോള്‍ അവിടെയും പിടിവേണമല്ലോ”...

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍.....136

തോമസിന്‍റെ വിവാഹം ആയിരുന്നു അന്ന് ...അവനാണേല്‍ പ്രത്യേകം ക്ഷണിച്ചതും ആകുന്നു..

“ഷഫീറെ എന്ത് തന്നെയായാലും നീ വരണം മറക്കരുത്...

അല്ല തോമസുട്ടി അന്നെനിക്കൊരു അത്യാവശ്യ കാര്യം ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ വരാന്‍ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല...

നീയങ്ങിനെ പറയരുത് ഷഫീ...നിന്നെ കാണാ‍ാനായി വേറെ കുറച്ച് പേരുകൂടി അവിടെ വരും...നമുക്ക് എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരുമിച്ച് കൂടാം...

ശരി തോമസേ ഞാന്‍ വരാം എന്‍റെ കൂടെ വേറൊരു സുഹൃത്ത് കൂടെയുണ്ടാകും കുഴപ്പം ഇല്ലല്ലോ അല്ലെ..?

അങ്ങനെയാണു അവന്‍റെ വിവാഹത്തിനു കൂട്ടുകാരനുമൊത്ത് പോയത്...

എന്‍റെ കൂടെയുള്ളവനും ഞാനും ആദ്യമായിട്ടാണു ഒരു കൃസ്ത്യന്‍ കല്ല്യാണം കൂടുന്നത് തന്നെ...

“പന്നി മാംസവും കള്ളും ധാരാളം ഉണ്ടാകും എന്ന് പണ്ട് മുതലേ ഒരു ശ്രുതിയുള്ളതിനാല്‍ എത്ര വലിയ സുഹൃത്തായാലും കൃസ്ത്യന്‍ കല്യാണത്തിനു കൂടാറുണ്ടായിരുന്നില്ല”...എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ അതെല്ലാം അല്‍പ്പാല്‍പ്പം ആയി കുറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് കേട്ടു..

ഇക്ക ഈ കല്യാണം ഇന്ന് നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല....കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു..
അതെന്താ...?...
നല്ല മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്....മാത്രമല്ല...പള്ളിക്കുള്ളില്‍ ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു “വെയില്‍ വന്നലേ കല്ല്യാണം നടക്കൂ “ എന്ന്...

എടാ മണ്ടാ...അത് ആ വെയില്‍ അല്ല ഇവരുടെ ഇടയില്‍ മണവാട്ടി തലയിലിടുന്ന ആ വലപോലുള്ള തുണിയില്ലെ അതിനെയാ വെയില്‍ എന്ന് പറയുന്നത്...
കല്യാ‍ണകുര്‍ബാനയും മറ്റുള്ള ചടങ്ങുകളും ശരിക്കും ഒന്ന് ബോറഡിപ്പിച്ചു..
“താലി കെട്ടുന്നതിനു മുമ്പ് വധൂ വരന്മാര്‍ വൈദികന്‍റെ മുന്നില്‍ പരസ്പരം കൈ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു നിന്നു...

ഇതെന്താ ഷഫീര്‍ക്കാ ഷേക്ക് ഹാന്‍ഡ് കൊടുക്കുമ്പോലെ ചെക്കനും പെണ്ണും കൈകൊടുക്കുന്നത്...

അവന്‍റെ ഓരോ ഇടയിലുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ സത്യത്തില്‍ എന്നെ കുഴപ്പിച്ചു...അവനെ കൊണ്ടുവന്നത് അബദ്ധമായെന്ന് തോന്നി പിന്നെ അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ അവനോട് പറഞ്ഞു...

“ എടാ നമ്മള്‍ കണ്ടിട്ടില്ലെ ബോക്സിങ്ങും ഗുസ്തിയും ഒക്കെ തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് എതിരാളികള്‍ റെഫ്രിയുടെ മുന്നില്‍ വന്ന് കൈകൊടുക്കുന്നത്”...ഇതും അത് പോലെ തന്നെയാ....

പിന്നെ അവന്‍ ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല....

എനിക്കുമുണ്ടായിരുന്നു ഒരു ഗള്‍ഫ് ജീവിതം.....34

മീനാ റോഡിലുള്ള മുക്കദ്ദര്‍ സൂപ്പര്‍ മാ‍ര്‍കറ്റിന്‍റെ മുകളില്‍ നിന്നും താമസം മാറണമെന്ന് ഒരു തോന്നല്‍ ഉണ്ടായത് അക്കാലത്താണ്...
അങ്ങനെ അവിടെനിന്നും പടിയിറങ്ങി എന്ന് പറയുന്നതാകും ശരി...
                                                               പുതിയ റൂം പുതിയ ആളുകള്‍..ചെറിയൊരു പരിചയക്കാരന്‍ മാത്രം അനിയന്‍റെ ഒപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്ന തിരുവനന്തപുരത്ത് കാരന്‍ നിസാര്‍....ഇദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് പറയുവാന്‍ കുറെ ഉണ്ടെങ്കിലും പറയുന്നില്ല..കാരണം തിരുവനന്തപുരത്ത് വച്ച് ഒരു ആക്സിഡന്‍റില്‍ ഇദ്ദേഹം രണ്ട് കൊല്ലം മുമ്പ് മരണപ്പെട്ടു...അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ആത്മാവിനു ശാന്തി ലഭിക്കട്ടെ...ആമീന്‍..
ഹംദാന്‍ സ്ട്രീറ്റിലെ സ്മോക്കേഴ്സ് സെന്‍ററിന്‍റെ പുറകുവശത്തായി ഉള്ള വൈറ്റ് ഗ്രോസറി ബില്‍ഡിങ്ങിന്‍റെ 101 നമ്പര്‍ മുറിയിലേക്ക് എന്നെ ഞാന്‍ തന്നെ പറിച്ചു നട്ടു...പക്ഷേ മുളച്ചില്ല...ഞാന്‍ എന്നും ഒരേപൊലെയാണല്ലോ...
                               പുതിയ റൂമിലെ സെറ്റപ്പ് ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാകുന്നു..പ്രായം ആയവര്‍ അധികം പേരില്ല...ആകെ രണ്ട്പേര്‍ മാത്രം...ഒന്ന് കണ്ണൂര്‍കാരന്‍ മജീദ്ക്ക...ആള്‍ കുഴപ്പം ഇല്ല...ആള്‍ടെ അനിയന്‍ റസാക്ക് കുക്കിങ്ങില്‍ അഗ്രകണ്യന്‍...രണ്ടാമത്തെ പ്രായമുള്ള ആള്‍ അബൂബക്കര്‍ എന്ന അവുക്കര്‍ച്ച എന്ന കാസര്‍കോടുകാരന്‍...പേരുപോലെ തന്നെയാണു സ്വഭാവവും മൂക്കത്താണു ശുണ്ഡി....എന്നാല്‍ മൂക്കൊട്ടും ഇല്ലതാനും...ചക്കയുടെ മുകളില്‍ നഗ്നനായിരിക്കുന്നവനുണ്ടാകുന്ന ഒരു അനുഭൂതി മൂപ്പിലാന്‍റെ മുഖത്ത് എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും..
ആ റൂമില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ആദ്യം തന്നെ ചെയ്തത് 8 ദിര്‍ഹം കൊടുത്ത് ഒരു താക്കോള്‍ സ്വന്തമാക്കി...ആരു വന്ന് ബെല്ലടിച്ചാലും ആരും കതക് തുറക്കില്ല...നീ പോയി നോക്കൂ അല്ലേല്‍ അവന്‍ പോയി നോക്കട്ടെ എന്നുള്ള തരക്കാര്‍...
                              അങ്ങിനെ അവിടെ ജീവിതം ഒരു വിധം സുഖം ആയി മുന്നോട്ടു നീങ്ങിയെങ്കിലും അതിനു പകരം വീട്ടാന്‍ കമ്പനിയില്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ കൂടി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു...
മെയിന്‍ ഓഫീസില്‍ മിസ്രികളുടെ ഭരണം ആയിരുന്നത് സുഡാനികളിലേക്ക് കൈമാറപ്പെട്ടു...ഓരോരൊ മിസ്രികളെ പുറത്താക്ക പെട്ട് തുടങ്ങി പകരം തസ്തികയിലേക്ക് സുഡാനികള്‍ രംഗപ്രവേശം ചെയ്തു തുടങ്ങി....

“പൂജാരി ആരുവന്നാലും ചാത്തന്‍ കോഴിക്ക് മനസമധാനം” ഇല്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞത് പോലെയാ ഞങ്ങള്‍ ലേബര്‍ മാരുടെ കാര്യം...

ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലേക്കും വന്നു രണ്ട് സുഡാനികള്‍ ലേബര്‍ ആയിട്ട്...എന്നാല്‍ ഈ സുഡാനി ഭരണം അധികം കാലം നീണ്ട് നിന്നില്ല...ഏകദേശം ആറുമാസം കൊണ്ട് കമ്പനിയില്‍ നിന്നും അവര്‍ ഓരോരുത്തരായി പുറത്തായി കൊണ്ടിരുന്നു...വീണ്ടും ലെബ്നാന്‍ ഭരണം കമ്പനിയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു....

കമ്പനി കണ്ടതിലേക്കും വച്ച് ഏറ്റവും തല്ലിപ്പൊളി ഭരണം ആയിരുന്നു ലെബനായികളുടേത്...

അന്നത്തെ പ്രഭാതത്തിനു എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു...ഉദയസൂര്യന്‍റെ ചെങ്കിരണങ്ങള്‍ എന്തോ കണ്ട് പേടിച്ചത്പോലെ തോന്നിയിരുന്നു..കാരണം പ്രകാശം പുറത്തേക്ക് വരുവാന്‍ ഒരു അമാന്തം...

പെട്ടെന്ന് പൊന്തകാട്ടില്‍ നിന്നും “അയ്യോ” എന്നൊരു ശബ്ദം അവിടമാകെ മുഴങ്ങി കേട്ടു...ആ ഒരു ശബ്ദത്തിനു പിന്നാലെ “അയ്യോ “ അയ്യോ എന്ന വിളികള്‍ അവിടെ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു...

എന്താ സംഭവം എന്ന് പെട്ടെന്ന് ആര്‍ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല...കുറ്റികാടുകളെല്ലാം പെട്ടെന്ന് ഹുങ്കാരത്തോടെ കുലുങ്ങുവാനും തുടങ്ങി..

ഏകദേശം പത്ത് മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കാഞ്ഞിരപ്പുഴ ഡാമിന്‍റെ മുകളിലുള്ള ആളുകള്‍ക്ക് അപൂര്‍വ്വമായ ഒരു കാഴ്ച കാണുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു..മറുകരയില്‍ “ധ”രൂപത്തില്‍ എന്തോ വെള്ളത്തിലേക്ക് താഴുന്നു...പല വര്‍ണ്ണങ്ങളില്‍...

തലേ ദിവസം ടര്‍ക്കി കോഴിയും നെയ്ച്ചോറും ആവശ്യത്തിലധികം കഴിച്ചതിനാലാവും രാവിലെ തന്നെ എല്ലാവരും വണ്‍ ടു ത്രീ പറഞ്ഞ് കാര്യം സാധിക്കാനായി വെളുക്കുന്നതിനു മുമ്പേ കുറ്റികാട്ടിലേക്ക് കയറിയത്...അതിന്‍റെ പരിണിതഫലം ആണു ആദ്യം തന്നെ ഞാന്‍ കുറിച്ച് വച്ചത്...

തഴച്ച് മുളച്ച് നില്‍ക്കുന്ന കാട്ടില്‍ ആദ്യകാലങ്ങളില്‍ വെട്ടിക്കളഞ്ഞിരുന്ന മരങ്ങളുടെ കുറ്റികള്‍ പൊന്തി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...വയറിനുള്ളില്‍ ടര്‍ക്കി കോഴിയുടെ ശല്യം സഹിക്കാനാവാതെ...വരാനിരിക്കുന്ന പുസ്തക പ്രകാശന കര്‍മ്മത്തെ ഒരു നിമിഷം മറന്നുകൊണ്ട് എല്ലാവരും കുറ്റിക്കാട്ടില്‍ ഉപവിഷ്ഠനായി...പൊന്തി നില്‍ക്കുന്ന മരകുറ്റികള്‍ക്ക് ഉന്നം തെറ്റിയില്ല....അതിന്‍റെ ഉന്നം കൃത്യം ആയെന്ന സൂചന എല്ലാവരിലും “അയ്യോ” എന്ന ആര്‍ത്ഥനാദമായി പുറത്ത് വന്നു...

ശുദ്ധികലശത്തിനുള്ള തത്രപ്പാടിലാണു ഡാമിന്‍റെ മുകളിലുള്ളവര്‍ക്ക് “ധ” എന്ന അക്ഷരം വ്യക്തമായി കാണാനായത്...

അപ്പോഴും കാഞ്ഞിരപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങള്‍ ഒരു നവോഡയെ പോലെ തിളങ്ങി നിന്നു...

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍...135

എട്യേയ് ന്ത് പറ്റ്യേടി നമ്മുടെ മൊന്..?

അത് തന്യേ മനുസനേ ഞാനും ആലോചിക്കണത്...

പഠിക്കാന്‍ മോശമായതിനാലാണ് നമ്മുടെ ശിവരാമനെ കോണ്വെന്‍റില്‍ ആക്കാമെന്ന് വച്ചത്...അതാവുമ്പോള്‍ ഫീസ് അല്‍പ്പം കൂടുതലാ‍യാലും കുഴപ്പം ഇല്ല അവര്‍ നന്നായി പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും...

ആ മാതാപിതാക്കളുടെ പ്രതീക്ഷകള്‍ വെറുതെ ആയില്ല....കോണ്‍വെന്‍റില്‍ ചേര്‍ന്നതിന്‍റെ പിറ്റെ ദിവസം ശിവരാമന്‍ രാവിലെ അഞ്ചുമണിക്ക് എഴുന്നേറ്റുപല്ലു തേച്ച് കുളിച്ച് പാഠപുസ്തകം എടുത്ത് വായന തുടങ്ങി...ക്ലാസ്സ് ടെസ്റ്റ്കള്‍ക്കൊക്കെയും ശിവരാമനു എ പ്ലസ്സ്...

ആ മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് മകന്‍റെ ഈ മാറ്റം വളരെ അത്ഭുതം ആയി...അവസാനം അച്ഛന്‍ ശിവരാമനെ അടുത്ത് വിളിച്ച് ചോദിച്ചു..

മോനെ ശിവൂ...തീരെ മോശം ആയ നിയെങ്ങനെ ഇത്രയും നല്ലവനായി....

“അച്ഛാ...നമ്മളന്ന് ആ സ്കൂളില്‍ ചേരാന്‍ പോയ അന്ന് ആ ഹെഡ് മിസ്ട്രസ്സിന്‍റെ ടേബിളിനു പിന്നില്‍ ചുമരില്‍ ഒരു പ്ലസ്സ് അടയാളത്തില്‍ ഒരാളെ ആണിയടിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലെ...അപ്പോള്‍ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി ഇവര്‍ ചില്ലറക്കാരനല്ലെന്ന്....ഞാന്‍ പേടിച്ചിട്ട് പഠിച്ച് പോയതാ ....

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍...134

ആറാം ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മിയെ സ്കൂള്‍ മാറ്റണമെന്നായിരുന്നു ആ മാതാപിതാക്കളുടെ ആഗ്രഹം..ഇനിയുള്ള കാലം അവള്‍ നല്ല സ്കൂളില്‍ പഠിക്കട്ടെ..ഇപ്പോള്‍ പഠിക്കുന്ന സ്കൂളാണേല്‍ ഒരു മാതിരിയും...

ഒരിക്കള്‍ ഈ സ്കൂളില്‍ ഒരു സംഭവം നടന്നു...ഒരു നാലാം ക്ലാസ്സ് കാരന്‍ ക്ലാസ്സ് റൂമിന്‍റെ മൂലയില്‍ നിന്നും സിഗരറ്റ് വലിക്കുന്നത് ടീച്ചര്‍ കണ്ട് പിടിച്ചു..ടീച്ചര്‍ അവനോട് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു

“കുട്ടി നീ ഇങ്ങനെ നശിക്കരുത്..നീ ഇപ്പോള്‍ നാലിലായിട്ടേയുള്ളു ഇത് അത്ര നല്ല ശീലം അല്ല...“

“ടീച്ചറേ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ...ടീച്ചര്‍ പൊയ്ക്കോളൂ...നമ്മള്‍ രണ്ടാളും ഇവിടെ നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ മറ്റുള്ള ടീച്ചേഴ്സ് സംശയിക്കും”...

ഇതാണു സ്കൂളും കുട്ടികളും...അപ്പോള്‍ പിന്നെ ലക്ഷ്മിയെ മാറ്റാന്‍ ആ അച്ഛനും അമ്മയും തീരുമാനിച്ചതില്‍ എന്താ തെറ്റ്...

അങ്ങനെയാ അവളെ കന്യാസ്ത്രീകള്‍ നടത്തുന്ന കോണ്‍വെന്‍റിലാക്കാനുള്ള തീരുമാനം ആയത്

പറയാന്‍ നാവുവഴങ്ങാത്ത പേരുള്ള ഒരു സിസ്റ്റര്‍ ലക്ഷ്മിയോടും അച്ഛനോടും ഇരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു...അത് കഴിഞ്ഞ് വളരെ ശാന്തമായി തുടര്‍ന്നു..

കേള്‍ക്കു ലക്ഷ്മിയുടെ അച്ഛാ...ഇവിടെ ചില നിയമങ്ങള്‍ ഒക്കെയുണ്ട്...വളരെ അച്ചടക്കത്തോടെ വേണം ഇവിടെ പെരുമാറാന്‍ ദിവസവും ക്ലാസില്‍ ഹാജരാവണം നന്നായി പ്ഠിക്കണം...അത് കൂടാതെ പഠിക്കാനുള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍ എല്ലാം ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ നിന്ന് തന്നെ നല്‍കും...ക്ലാസ്സ് തുറന്ന് രണ്ടാഴ്ചക്കകം ധരിക്കാനുള്ള യൂണിഫോം ഇവിടെ നിന്നും ലഭിക്കും...

യൂണിഫോം നിര്‍ബന്ധമായും അണിഞ്ഞായിരിക്കണം ക്ലാസ്സില്‍ വരേണ്ടത് അല്ലാത്ത പക്ഷം ഫൈന്‍ ഈടാക്കുന്നതായിരിക്കും...

അല്ല സിസ്റ്ററേ ഞങ്ങള്‍ യൂണിഫോമിനുള്ള തുണിയൊക്കെ പുറത്ത് നിന്നും വാങ്ങിയല്ലോ...ലക്ഷ്മിയുടെ അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു...

അത് നിങ്ങള്‍ വീട്ടില്‍ ഉപയോഗിച്ചോളൂ...ഇവിടെ വരണമെങ്കില്‍ ഇവിടുന്ന് നല്‍കുന്ന യൂണിഫോം തന്നെ ധരിക്കണം..അത് നിര്‍ബന്ധമാണു താനും..

അപ്പോള്‍ ലക്ഷ്മിക്കൊരു സംശയം...സിസ്റ്ററെ അപ്പോള്‍ ആദ്യത്തെ രണ്ടാഴ്ച ഞാന്‍ എങ്ങനെ സ്കൂളില്‍ വരും ...

“തുണിയില്ലാതെ വരാന്‍ എനിക്ക് നാണമാകും”

ടിങ് ടിങ്.....രാവിലെയിലെ രണ്ട്പിരീഡ് കഴിഞ്ഞ് ചെറിയൊരു ഇണ്ട്രവെല്‍ ഉണ്ട് .വെറും അഞ്ചുമിനിറ്റ്...ആ അഞ്ച്മിനിറ്റില്‍ ആദ്യം ചെയ്യുന്ന പണി നേരെ റോഡിലേക്കോടി വളര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ചകള്‍ക്കിടയിലേക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കുക എന്നതാണ്..
അത് കഴിഞ്ഞ് സ്കൂള്‍ അങ്കണത്തിലുള്ള വെള്ളചെത്തിയില്‍ ചാടിപ്പിടിച്ച് ഊഞ്ഞാലാടും ...പിന്നെ പതാക ഉയര്‍ത്തുന്ന ഇരുമ്പ് കമ്പിയില്‍ പിടിച്ച് വട്ടം കറങ്ങും....ഒരു വിധം എല്ലാ കളികളും ആ അഞ്ചുമിനിറ്റില്‍ നടത്തിയിരിക്കും..

അന്നെന്തോ ഒരു സുഖവും തോന്നിയില്ല അതിനാല്‍ മേല്‍പ്പറയപ്പെട്ട കളികള്‍ എല്ലാം ഒഴിവാക്കി സ്കൂളിന്‍റെ വരാന്തയിലുള്ള "H" ഷേപ്പിലുള്ള തൂണും ചാരി അങ്ങനെ നിന്നു....തൂണിന്‍റെ ഇടയിലുള്ള ഗ്യാപ്പിലൂടെ മറ്റുള്ള കുട്ടികളുടെ കളികള്‍ കണ്ട് അങ്ങനെ രസിക്കുന്ന നേരത്താണ് ..“ടിങ് ടിങ്”..ക്ലാസ്സില്‍ തിരിച്ച് കയറാനുള്ള വെല്ലടിച്ചത്...
തൂണിനോട് ചേര്‍ന്ന് തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഉരുക്ക് തണ്ടില്‍ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ഒച്ച കേട്ട് ഒന്ന് ഞട്ടി....ആ ഞെട്ടലില്‍ തല തൂണിനിടയിലേക്ക് കടന്നു.....
ഞാന്‍ പിന്നേയും ഞെട്ടി...തല തൂണിനിടയില്‍ നിന്നും ഊരാന്‍ കിട്ടുന്നില്ല...ഉറക്കെ കരയുകയല്ലാതെ മറ്റെന്താ വഴിയുള്ളത്..എന്നാല്‍ കരച്ചില്‍ പുറത്ത് വരുന്നുമില്ല...എല്ലാകുട്ടികളും ക്ലാസ്സില്‍ കയറിക്കഴിഞ്ഞു...

എന്‍റെ ഭാഗ്യത്തിനാണെന്ന് തോന്നുന്നു ആ സമയം മമ്മുമാഷ് കാവാത്തിനിറങ്ങിയ സമയം ആയിരുന്നു....കാര്യങ്ങള്‍ ഗ്രഹിച്ചെടുക്കാന്‍ മമ്മുമാഷ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞു...പിന്നെ ഓരോരുത്തരായിട്ട് വരാന്‍ തുടങ്ങി ..ടീച്ചേഴ്സ് കുട്ടികള്‍ റോഡിലൂടെ പോകുന്നവര്‍...എല്ലാവരും ഒരേ ചിന്ത എന്‍റെ തല എങ്ങനെ ഈ തൂണിനിടയില്‍ നിന്നും പുറത്തെടുക്കും....?...

തൂണു പൊട്ടിക്കാന്‍ ആരോ ഒരാള്‍ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..എന്നാല്‍ തൂണു പൊട്ടിക്കാന്‍ പറ്റില്ല പണ്ട് കാലത്ത് പണിത കോണ്‍ക്രീറ്റ് തൂണ്‍ ആകുന്നു...ആ ചെറുപ്രായത്തിലും എനിക്കൊരു സംശയം ഉടലെടുത്തു...ഇനി ഇവര്‍ തൂണ് പൊട്ടിക്കുകയാണേല്‍ അതിനിടയില്‍ പെട്ട് എന്‍റെ തലയെങ്ങാനും ഉടഞ്ഞ്പോയാല്‍...

മോനെ തല പതുക്കെ പിന്നിലേക്ക് എടുക്കൂ...എന്ന് ആരോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...അപ്പോഴേക്കും എന്‍റെ ഉമ്മിച്ചി ഓടിയെത്തി...ആ സ്കൂളീലെ തന്നെ ടീചറായിരുന്നല്ലോ ഉമ്മിച്ചി...കരഞ്ഞു കൊണ്ടോടിവരുന്ന ഉമ്മിച്ചിയെ ഞാന്‍ തലപതുക്കെ തിരിച്ച് പിടിച്ച് നോക്കി....എന്നെ കണ്ടപ്പോഴാ ഉമ്മിച്ചിക്ക് ഒരു സമാധാനം ആയത്...കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല...എന്‍റെ തല തൂണിനിടയില്‍ പെട്ടവിവരം ഉമ്മിച്ചിയിയെ അറിയിച്ചത് ഇങ്ങനെയായിരുന്നു..

“ടീച്ചറേ ടീച്ചറിന്‍റെ മോന്‍ ഷഫീറിന്‍റെ തല ആ തൂണിനിടയില്‍ പെട്ട്..“...എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഉമ്മിച്ചി ഓടിയെത്തി...

എല്ലാവരുടേയും നിരന്തര പരിശ്രമവും പിന്നെ എന്‍റെ പേടിയും ഒക്കെയായി ഒരുവിധത്തില്‍ തല ആ തൂണില്‍ നിന്നും ഊരിയെടുത്തു....തൂണുകള്‍ക്കിടയില്‍ പെട്ട് എന്‍റെ രണ്ട് ചെവിയും ഉരഞ്ഞ്പൊട്ടി...

ഇന്നും വള്ളിവട്ടം സ്കൂള്‍ കാണുമ്പോള്‍ ആ രംഗം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു..

തലേന്ന് കുടിച്ച കള്ളിന്‍റെ വിട്ടുമാറാത്ത മണവും കാജാബീഡിയുടെ മണവും എല്ലാം ഒത്ത് ചേര്‍ന്ന്‍ ആ ചെറിയ കുടുസ് മുറിയില്‍ കിടന്ന ചെറിയകുരുവിനെ ഊതി തിരിച്ചപ്പോള്‍ ശ്ര്ര്ര്ര്ര്ര്ര്ര്രെ എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചതുരത്തിലൂടെയുള്ള ചെറിയ ഓട്ടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് വന്ന തുപ്പലിനു കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ബസ്സ് സ്റ്റാന്‍റിലെ മൂത്രപ്പുരയുടെ മണം ആയിരുന്നു...

വാതിലിനരികില്‍ വളഞ്ഞകമ്പിയില്‍ ചാരിയിരുന്നുറങ്ങിയിരുന്ന് ഉറങ്ങിയ എന്‍റെ മുഖത്തേക്കാണു ആ തുപ്പലം തെറിച്ചത്...വികലാങ്കര്‍ എന്നെഴുതിയ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കാന്‍ പാടില്ലെന്ന് അന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി...മുഖത്ത് തെറിച്ച വെള്ളം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ അല്പം സമയം എടുത്തെങ്കിലും നാറ്റം പുറപ്പെട്ട സ്ഥലവും അത് കടന്ന് വന്ന സ്ഥലവും പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

കക്ഷി മറ്റാരുമല്ല തുണിയുടുത്തിണ്ടൊ എന്ന് ചോദിച്ചാ‍ല്‍ ഉണ്ടെന്നും എന്നാല്‍ മടക്കി കുത്ത് കാണുമ്പോള്‍ ഇല്ലാന്ന് തോന്നുമാറ് രൂപത്തില്‍ ഒരു കാവിമുണ്ടുത്ത സാക്ഷാല്‍ “കിളി”യുടെ വായിലിരുന്ന വിസിലില്‍ നിന്നുമാണാനാറ്റം പുറപ്പെട്ടത്...

മുഖത്ത് വീണ വെള്ളം ഷോള്‍ഡര്‍ കൊണ്ട് തുടച്ച് കിളിയെ രൂക്ഷമായൊന്ന് നോക്കിയപ്പോള്‍ നീ പോടാ പുല്ലേ എന്നുള്ള അവന്‍റെ മറുനോട്ടം ഏറ്റുവാങ്ങാനാകാതെ ഞാന്‍ തിരക്കിനിടയിലേക്ക് ഊന്ന് കയറി..

വാക്കിനു ഒരു വ്യവസ്ഥയും ഇല്ലാത്ത   കണ്ട്രാവിയും [ കണ്ടക്ടര്‍ ] ടിക്കറ്റ് കൊടുക്കുന്ന സമയം പിന്നിലാണേല്‍ പിന്നിലുള്ളവരോട് മുന്നോട്ട് കയറി നില്‍ക്കാനും അയാള്‍ മുന്നിലാണേ പിന്നിലോട്ട് ഇറങ്ങിനില്‍ക്കാനും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് കയര്‍ക്കുന്നവന്‍....നോട്ട് കൊടുത്താല്‍ ചില്ലറക്ക് ചീത്തപറയുന്നവനും ചില്ലറകൊടുത്താല്‍ ഈ ചില്ലറയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇല്ലേന്ന് പറയുന്നവന്‍...

ഡ്രൈവറുടെ കാര്യം പറയാതിരിക്കുകയാ നല്ലത്...ആളേ കൊല്ലുന്ന സ്പീഡില്‍ പാഞ്ഞ്പോകും എന്നിട്ട് സ്റ്റോപ്പുകളില്‍ നിറുത്തിയിടും....എന്തിനാ ഇങ്ങനെ അധിക നേരം ഇവിടെ കിടക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ പറയുന്നതോ പിന്നില്‍ വരുന്ന ബസ്സിനെ കാത്ത് നില്‍ക്കുന്നതാണു പോലും ...അപ്പോഴവരെ വെട്ടിക്കാം എന്ന്..

അങ്ങനെയുള്ള ബസ്സില്‍ എന്നെപ്പോലുള്ളവരുടെ യാത്ര നിങ്ങള്‍ ഊഹിക്കുന്നതിലും അപ്പുറം ആകുന്നു...മുകളിലെ കമ്പിയില്‍ ഒന്ന് പിടിക്കണമെന്ന് തോന്നിയാല്‍...ഹാ കഷ്ടം....ബസ്സ് യാത്ര ഒരു അഡ്ജസ്റ്റ് മെന്‍റ് മാത്രം....അങ്ങനെയുള്ള യാത്രയെ ഒഴിവാക്കാനാണു എന്‍റെ രൂപത്തിനും ഭാവത്തിനും ചേരുന്ന ഒരു മാരുതി 800 വാങ്ങിയത്...

അപ്പോള്‍ വിരുതന്മാര്‍ ചോദിക്ക്യാ എല്ലായിടത്തും ഈ കാറ് കൊണ്ട്പോകാന്‍ ഭ്രാന്തുണ്ടോ .../? ഷഫീര്‍ക്കാ നിങ്ങള്‍ക്ക് ബസ്സില്‍ പൊയ്ക്കൂടെ എന്ന്...ന്തൂട്ടാ ഞാന്‍ ഇവരോട് പറയുക...

നീന്തല്‍....



സ്കൂള്‍ അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ പശുവിനു പുല്ല് പറിക്കാന്‍ പോകുന്നത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള പണിയായിരുന്നെങ്കിലും ...ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി ഞങ്ങളെ വടിയെടുത്ത് തല്ലിഓടിക്കുന്നതില്‍ ഒരു പ്രത്യേക വിനോദം കണ്ടെത്തിയ ഒരാളായിരുന്നു എന്‍റെ വാപ്പ.[ വാപ്പിച്ചി ]

വല്ലഭനു പുല്ലും ആയുധം എന്ന് പറയുന്നത് പോലെയാണു എന്‍റെ വാപ്പാക്ക് ഏതൊരു വസ്തുവും...മൂപ്പിലാനാണേല്‍ ഭയങ്കര ഉന്നവും ആയിരുന്നു...ഏതൊരു വടികൊണ്ട് നടുമ്പുറം ലാക്കാക്കി അടിച്ചാലും ഒറ്റ അടിപോലും ഇത് വരേയും പിഴച്ച ചരിത്രം ഇല്ല...

അയല്‍വാസികളായ കുട്ടികള്‍ ശനിയാഴ്ച ഞായറാഴ്ചകള്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ ...ഈ രണ്ട് ദിവസം കടന്ന് വരല്ലെ എന്ന് പ്രാര്‍ത്ഥനയുമായി ഞാനും എന്‍റെ ജേഷ്ഠന്മാരും ഉണ്ടാകും...

പേര്‍ഷ്യക്കാന്‍ ഹംസക്കായുടെ വഞ്ചി വാടകക്കെടുത്ത് പുത്തുരുത്തിയില്‍ പുല്ലിനു പോകാന്‍ നല്ല രസം ആകുന്നു...അനിയനു അല്പം ഉയരക്കൂടുതല്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് വഞ്ചി കുത്തുന്ന ജോലി അവനാകുന്നു...നീളത്തിലുള്ള മുളയാണ് വഞ്ചി കുത്തുവാന്‍ ഉപയോഗിക്കുക.....

ഒരിക്കല്‍ ഞാനും ജേഷ്ഠനും കൂടി പുല്ലരിയാനായി പോകുന്നു..കൂടെ അടുത്തുള്ള രണ്ട് ചേച്ചിമാരും ഉണ്ട്...ഓലകൊണ്ട് തീര്‍ത്ത വല്ലക്കുട്ടയും അരിവാളുമായി ഞങ്ങള്‍ ചെകുത്താന്‍ തറ എന്നറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.കിലോമീറ്റര്‍ കണക്കിനു വെള്ളം നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പാടത്തിന്‍റെ ഏകദേശം മധ്യഭാഗത്ത് ഒരു ട്രാന്‍സ്ഫോര്‍മര്‍ ഉണ്ട് . അവിടെ പണ്ടൊക്കെ ആഫ്രിക്കന്‍ പായല്‍ ചീഞ്ഞ് ഉണ്ടാകുന്ന കെമിക്കത്സ് ഇലക്ട്രിക്ക് ലൈനുമായുണ്ടാകുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ...അത് തീ പാറുന്നത് പോലെ തോന്നിക്കും അപ്പോള്‍ അവിടെ ചെകുത്താന്‍ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് പഴമക്കാര്‍ അതിനെ ചെകുത്താന്‍ തറ എന്ന് പേരുവിളിച്ചു..

അവിടേക്കാണു ഞങ്ങള്‍ പുല്ല് അരിയാന്‍ പോകുന്നത്...വഞ്ചിയിലല്ല പാടവരമ്പിലൂടെ പ്രത്യേക താളത്തില്‍ ...ഇടക്കിടക്ക് ബട്ടന്‍സ് പൊട്ടിയ ട്രൌസര്‍ ഒരു പ്രത്യേകരീതിയില്‍ മടക്കി അകത്തേക്ക് വച്ച് വല്ലക്കുട്ടയും കയ്യില്‍ പിടിച്ച് ഏറ്റവും പിന്നിലായി ഞാന്‍ ..

അങ്ങനെ ഒരു ചെറിയ തോടിന്‍റെ മറുകര കടക്കാനുള്ള ശ്രമം ...നീന്താനറിയാത്ത ഞാന്‍ ആ ഒരു ശ്രമം വേണ്ടെന്ന് വച്ചു...കാരണം ആ തോട്ടിലെ വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചില്ല..എന്നാല്‍   എന്‍റെ ജേഷ്ഠന്‍ എനിക്ക് നീന്താന്‍ അറിയാം എന്ന് പറഞ്ഞ് തോട്ടിലേക്ക് എടുത്ത് ചാടിയത് ഓര്‍മ്മയുണ്ട്...പിന്നെ ആളെ കാണാനില്ല...ഇടക്കെപ്പോഴോ ജേഷ്ഠന്‍റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അരിവാള്‍ ഒന്ന് ഉയര്‍ന്ന് വന്നത് കാണാനായി പിന്നെ ആളെ കാണാനില്ല..

കൂടെയുള്ള ചേച്ചിമാര്‍ക്ക് നന്നായി നീന്താനറിയുമെങ്കിലും കയ്യില്‍ അരിവാളുമായി മുങ്ങിപ്പോയവനെ തിരയാന്‍ ഒരു പേടി...പിന്നെ എനിക്ക് ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നത് ഒന്ന് മാത്രം...അങ്ങനെ ഞാന്‍ തന്നെ അതിനു മുങ്കൈ എടുത്തു...മറ്റൊന്നുമല്ല...ഉറക്കെ കരയുക...അതില്‍ ഞാന്‍ വിജയിച്ചു...

രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ച് ചേച്ചിമാര്‍ വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടി ....കരച്ചിലിനിടയില്‍ ഞാന്‍ ആ കാഴ്ചകണ്ടു...വിക്രമാദിത്യന്‍ വേതാളത്തെ കൊണ്ട് വരുന്നത് പോലെ ജേഷ്ഠനെ ഒരു ചേച്ചി തോളില്‍ ഇട്ട് കൊണ്ട് വരുന്നു...

കഴിഞ്ഞ ചെറുപെരുന്നാളിനു ജേഷ്ഠന്‍ ലീവിനു വന്നപ്പോഴും പറയുന്നു...അവനു നീന്താന്‍ അറിയുമെന്ന്.....

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍...132

ഫാദര്‍ നിങ്ങള്‍ പള്ളിയില്‍ അധികം പ്രസംഗിക്കുന്നത് കോണ്ടാണു നിങ്ങള്‍ക്ക് ഈ അസുഖം വന്നിരിക്കുന്നത്..നിങ്ങളുടെ ശ്വാസകോശത്തില്‍ ചെറിയ പ്രോബ്ലം ഉണ്ട് അതിനാല്‍ ആറുമാസം മദനപള്ളിയില്‍ പോകണം..

{ മദനപള്ളി എന്നാല്‍ വിശ്രമ കേന്ദ്രം }

അയ്യോ ഡോക്ടര്‍ അത്രയും കാലം കുര്‍ബാന മുടക്കാന്‍ വയ്യ...

അത് ഫാദറിന്‍റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യുക ഒന്നുകില്‍ മദനപള്ളി അല്ലേല്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗം..എന്താവേണ്ടത് എന്ന് വച്ചാല്‍ തീരുമാനിക്കുക..

ഫാദര്‍...കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു ശരി ഡോക്ടര്‍ മദനപ്പള്ളി മതി...

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍...130

ശിവരാമന്‍റെ അച്ഛന്‍ ഹെഡ്മാസ്റ്ററുടെ റൂമില്‍ എത്തി ..

എന്തിനാ സാര്‍ എന്നെ വിളിപ്പിച്ചത്..?

നിങ്ങള്‍ടെ മകന്‍ ശിവന്‍ മറ്റുള്ള കുട്ടികളുടെ സ്കൂള്‍ ബാഗില്‍ നിന്നും പേന മോഷ്ടിക്കുന്നു...എന്താ അവനിങ്ങനെ മോശം സ്വഭാവം വരാന്‍ കാരണം...?

ഞാനും അത് തന്നെയാ ചിന്തിക്കുന്നത് അവനു ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഇഷ്ടമ്പോലെ പേന കൊണ്ട് കൊടുക്കുന്നതാണല്ലോ...?

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍....129

പോട്ടയില്‍ ധ്യാനത്തിനു പോയതാണു അന്നമ്മ ചേടത്തി....

പോട്ടയില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അന്നമ്മാ ചേടത്തി അവിടെ നിന്നിരുന്ന വികാരി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞൂ....

“അച്ചോ ധ്യാനത്തിനു ഇന്ന് വന്നേ ഉള്ളു അപ്പോഴേക്കും അത്ഭുതങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചു തുടങ്ങി”

എന്ത് പറ്റി അമ്മച്ചി...?

ഇരിങ്ങാലക്കുടയില്‍ നിന്നും ബസ്സ് കയറിയിട്ട് ഇവിടെ എത്തുന്നത് വരേയും കണ്ടക്ടര്‍ പൈസ വാങ്ങാന്‍ വന്നില്ല...

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍...129

പരിശോധനക്ക് ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ വരുന്നുണ്ടെന്ന് തലേദിവസം തന്നെ എല്ലാ ക്ലാസ്സിലും നോട്ടീസ് കൊടുത്തിരുന്നു...മറന്നതാണോ അതോ മനപ്പൂര്‍വ്വം ആണോ എന്നറിയില്ല..കൊത്രാകൊള്ളികള്‍ മാത്രമുള്ള ഞങ്ങള്‍ടെ ക്ലാസ്സില്‍ അങ്ങനെ ഒരു അറിയിപ്പ് കിട്ടിയില്ല....

ഞാനൊഴികെ ബാക്കിയെല്ലാവരും കുട്ടികള്‍ ആണേന്ന പേരുമാത്രമേ ഉള്ളു ...എല്ലാം മുതുക്കന്മാര്‍ ...നല്ല ബഹളവും സംസാരവും നടക്കുന്ന സമയം ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ കയറിവന്നു...

ഇന്‍സ്പെക്ടറുടെ വരവ് ആരും മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല ബഹളം തുടര്‍ന്നു...ഇടയിലൂടെ നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വനെ പിടിച്ച് ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ ബെഞ്ചിന്‍റെ മുകളില്‍ കയറ്റി നിര്‍ത്തി...നീ ഇന്നുമുഴുവനും അവിടെ നില്‍ക്കുക...

കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു കുട്ടി പതുക്കെ ഇന്‍സ്പെക്ടറുടെ അടുത്തെത്തി സാറേ...

ങും...

സാറെ ആ ബെഞ്ചില്‍ കയറ്റി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നത് ഞങ്ങള്‍ടെ മാഷിനെയാണ്...

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍...128

അന്ന് ഓന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് ഒരു ഫ്രീ സമയത്ത് ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു..എല്ലാവരും അവരവരുടെ വീട്ടിലുള്ള മൃഗങ്ങളേ കുറിച്ച് പറയാന്‍...

ഓരോരുത്തരും കോഴി ,ആട്, പൂച്ച , പശു എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോയി ...അപ്പോഴാണു ഒന്നിലാണെങ്കിലും നുണപറയുന്നതില്‍ പി എച്ച് ഡി എടുത്ത സുരേഷ് എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് പറഞ്ഞത് എന്‍റെ വീട്ടില്‍ കയിത ഉണ്ട്..

കഴുതയോ..? ടീച്ചര്‍ക്ക് അത്ഭുതം ആയി ഈ വള്ളിവട്ടത്ത് കഴുതയോ..?

മറ്റുള്ള കുട്ടികള്‍ പറഞ്ഞു ടീച്ചര്‍ അവന്‍റെ അച്ചാനു തുണിയലക്കല്‍ ആണു പണി ചിലപ്പോള്‍ ഉണ്ടാകും...

ശരി സുരേഷേ കഴുതയെ കുറിച്ച് പറയൂ മറ്റുള്ള കുട്ടികള്‍ കേള്‍ക്കട്ടെ

സുരേഷ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ..കയിത പുല്ല് തിന്നും ,പിന്നെ കയിത ചാക്ക് കെട്ട് പുറത്ത് വച്ച് കൊണ്ട് പോകും ..പിന്നെ പിന്നെ കയിത് കുത്തും....

അപ്പോള്‍ ടീച്ചര്‍ ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു കഴുത കുത്തുമോ അതിനു കൊമ്പുണ്ടോ..?

ഉണ്ട് ടീച്ചര്‍ അതിനു മൂന്ന് കൊമ്പുണ്ട്..

ഏയ് അത് ചിലപ്പോള്‍ ചെവി ആയിരിക്കും.....

അല്ല ടീച്ചര്‍ ചെവി രണ്ടെണ്ണം വേറെ യുണ്ട്

ടീച്ചര്‍ക്ക് കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ആയി ടീച്ചറാണേല്‍ കഴുതയെ ഇത് വരേയും കണ്ടിട്ടും ഇല്ല..ടീച്ചര്‍ എല്ലാവരോടും നിശബ്ദരായിരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട് നേരെ ഹെഡ്മാസ്റ്ററുടെ അരികിലേക്ക് പോയി വിവരം പറഞ്ഞു...

ആദ്യം ഡ്രോയിങ്ങ് മാസ്റ്റര്‍ ആയിരുന്നു ഈ ഹെഡ്മാസ്റ്റ് അതിനാല്‍ കഴുതയെ കുറിച്ച് ഇദ്ദേഹം വരച്ചിട്ടുണ്ടാകും എന്ന് ടീച്ചര്‍ കരുതി...എന്നാല്‍ ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ ചിന്തിച്ചത് അതല്ല കുറേ പടങ്ങള്‍ വരച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇത് വരേയും ഒരു കഴുതയുടെ പടം വരച്ചിട്ടില്ല...

ശരി ടീച്ചറെ ഇതിന്‍റെ സത്യാവസ്ത ഞാന്‍ നാളെ പറയാം ഞാന്‍ ഇന്ന് സുരേഷിന്‍റെ വീട്ടില്‍ ഒന്ന് പോയി നോക്കാം..

അങ്ങനെ മാഷ് വൈകിയിട്ട് സുരേഷിന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ...അപ്പോഴുണ്ട് അവിടെ ഒരു ആള്‍ക്കൂട്ടം ...കാര്യം തിരക്കി

“ഇയാള്‍ടെ കഴുതയെ നരി പിടിച്ചു”...ആരോ പറയുന്നത് കേട്ടു...

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കുറച്ച് ആളുകള്‍ ഒരു ചാക്ക് കെട്ടുകൊണ്ട് വന്ന് അവിടെ ഇറക്കി...കഴുതയുടെ ശവം...അതിനാണേല്‍ തലയും ഇല്ല...

തലയെവിടെ..?

നരി തിന്നു കാണും...

മാസ്റ്റര്‍ക്ക് ആകെ ആധിയായി ഇനി നാളെ ടീച്ചറോട് എന്ത് പറയും...മാസ്റ്റര്‍ പതുക്കെ അടുത്ത് നിന്നിരുന്ന ആളോട് ചോദിച്ചു എന്നാലു ആ തല എവിടെ പോയിട്ടുണ്ടാകും..?

“മാഷ് എന്ത് ചോദ്യാ ഈ ചോദിക്കണത് അതിനു തലയുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്തിനാ അതിനെ കഴുത എന്ന് വിളിക്കുന്നത്”

മാസ്റ്റര്‍ക്ക് അപ്പോഴാ ഒരു സമാധാനം ആയത് മൂപ്പിത്സ് നേരം വെളുക്കാനായി കാത്തിരുന്നു...

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍....127

അന്നൊക്കെ ശിവരാമന്‍ എന്നും ക്ലാസ്സില്‍ താമസിച്ചാ വന്നുകൊണ്ടീരുന്നത്...

എങ്ങനെ ലേറ്റായാലും ശിവരാമനു ഒരു കാരണവും ഉണ്ടാവും ..സ്ഥിരം ഇത് പതിവാക്കിയതിനാല്‍ ടീച്ചേഴ്സ് അത്ര ഗൌനിക്കാറില്ല....

ശിവരാമന്‍റെ കഷ്ടകാലത്തിനു ഒരു ദിവസം നേരം വൈകിവന്നത് ഹെഡ്മിസ്ട്രിസ് വെറോനിക്കാ ടീച്ചര്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു...അപ്പോഴാ ടീച്ചറിനു മനസ്സിലായത് ഇത് ഇവന്‍റെ സ്ഥിരം പല്ലവിയാണെന്ന്....

”എന്താ ശിവരാമാ നീയിന്ന് നേരം വൈകിയത്..?...വെറോനിക്കാ ടീച്ചര്‍.

അച്ഛനും അമ്മയും വഴക്ക് കൂടിയതിനാലാണു ടീച്ചര്‍ നേരം വൈകിയത്..

അതും ഇതും തമ്മിലെന്ത് ബന്ധം..?

എന്‍റെ കുട അച്ഛന്‍റെ കയ്യിലും ചെരിപ്പ് അമ്മയുടെ കയ്യിലും ആയിരുന്നു....

ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍....126  ...1212...

126

പൈലിമാഷ് പൊതുവേ ദേഷ്യക്കാരനായിരുന്നു...മൂക്കത്താണു കോപം...

പൈലിമാഷ് ഒരു പദ്യം ചൊല്ലിയതിനു ശേഷം അതിന്‍റെ സാരാംശം പറഞ്ഞൂ..

“ആ കുഞ്ഞ് ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അവന്‍റെ അമ്മ മരിച്ചുപോയി” അബദ്ധം മനസ്സിലാകാതെ മാഷ് വീണ്ടും അത് തന്നെ ആവര്‍ത്തിച്ചു...

കുട്ടികള്‍ പരസ്പരം നോക്കി മുറുമുറുത്തു...അപ്പോള്‍ തന്‍റേടക്കാരനും ലീവ് ദിവസം പുറത്ത് ഐസ് വില്‍ക്കുന്നവനുമായ തോമസ്സുട്ട് എഴുന്നേറ്റ് ചോദിച്ചു...അല്ല മാഷേ ജനിക്കുന്നതിനു മൂന്ന് മാസം മുമ്പ് അമ്മ മരിച്ചാല്‍ കുട്ടിയെ ആരു പ്രസവിക്കും..?

ഇരിക്കട അവിടെ ഞാന്‍ പറയുന്നതങ്ങ് കേട്ടാല്‍ മതി ഇങ്ങോട്ട് ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒന്നും വേണ്ടാ...മാഷ് ദേഷ്യപ്പെട്ടു...

അതെങ്ങനെ ശരിയാവും മാഷ് പുസ്തകത്തില്‍ ഇല്ലാത്തതാ വായിച്ചത്...

ഇറങ്ങടാ അധിക പ്രസംഗി ക്ലാസ്സില്‍ നിന്ന്....മാഷ് കൂടുതല്‍ രോക്ഷാകുലനായി..
അതല്ല മാഷേ ....തോമസ്സുട്ടി പരുങ്ങി...

ഐസേ ...യു ഗെറ്റൌട്ട്..?..മാഷ് അലറി...പുസ്തകം മേശയില്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞു..

ഇത്തവണ തോമസ്സുട്ടി വിട്ടില്ല മാഷേ ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നുവേണേല്‍ ഞാന്‍ ഇറങ്ങാം..പക്ഷേ സാര്‍ എന്‍റെ തൊഴിലിനെ കളിയാക്കിയത് ഒട്ടും ശരിയായില്ലാ ട്ടോ....