എനിക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു ഒരു ഗള്‍ഫ് ജീവിതം 

ഭാഗം .....പതിനാറ്

അബൂദാബിയിലുള്ള എന്റെ ജീവിതരീതി ഒരുവിധം മലയാളികള്‍ക്ക് അനുകൂലമായി തുടങ്ങിയെന്ന് പറയാം...

കാരണം ഇവിടെ അറബികള്‍ക്ക് തൃപ്തിയായില്ലേലും മലയാളികള്‍ക്ക് തൃപ്തിയാവണം...

1998 ഏപ്രില്‍ ഒന്ന്....

അന്നാണു ഞാന്‍ ആദ്യമായി ഗള്‍ഫിലെ ശമ്പളം കൈപറ്റുന്നത്...ആദ്യത്തെ ശമ്പളം 18 ദിവസത്തെ എന്തെ വേതനം

ഈ വേതനത്തിനു ഞാന്‍ ഒരു പാടു വേദന അനുഭവിച്ചു എന്നുള്ളതാണു സത്യം...

ആദ്യമായി ഞാന്‍ കൈപറ്റിയ ആ തുക 600 ദിര്‍ഹം....എന്റെ ശമ്പളം 1000 ദിര്‍ഹം

അങ്ങനെ പ്രഥമ തനഹയുമായി ഞാന്‍ അന്ന് വൈകിയിട്ട് ഫോറ്റില്‍ എത്തി....

അവിടെ അപ്പോള്‍ എന്നേയും കാത്ത് ഒരു ലിസ്റ്റ് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു....

അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം ഇങ്ങനെ....

സഫീര്‍......മാര്‍ച്ഛ്

റൂം റെന്റ്..........290

മെസ്സ്.....................188.50

ഇല:..................25 

മെസ്സ് അഡ്വാ:...250

ആകെ മൊത്തം....753.50

ന്റെ പടച്ചോനെ ആകെ 600 ഉള്ളൂലോ...എന്താ ചെയ്കാ..കിട്ടിയ 600 ദിര്‍ഹവും അനിയനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു...ബാക്കി കൂട്ടി അവന്‍ കൊടുത്തു....

ആ ഒരു കാര്യം എനിക്ക് വളരെ ബോധിച്ചു...കിട്ടിയ കാശ്മുഴുവനും അവിടെ ചെലവായാല്‍ ടെന്‍ഷന്‍ ഇല്ല..ബാക്കി പൈസ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ഒരു ചിന്തയും വേണ്ട....

കണ്ണുരുള്ള സാലാം ഹാജിയും ചാവക്കാട്ടെ കുഞ്ഞുമുഹമ്മദിക്കയും ചേര്‍ന്നാണു റൂമും മെസ്സും നടത്തുന്നത്...ആളൊന്നുക്ക് ഒരു നിശ്ചിത തുകയാണു...

മത്തിയും തക്കാളിയും ഉള്ളിയും ചിക്കനും മട്ടനും...[സ്വകാര്യം...വല്ലപ്പോഴും]ബീഫും [ പിന്നേം സ്വകാര്യം...അതും വല്ലപ്പോഴും]...ആയി ജീവിതം സസുഖം വാണരുളുന്നകാലം....

ആ സമയം കമ്പനിയിലേക്ക് പുതിയ ഒരു മാനേജറ് വരുന്നു...ഒരു സിറിയക്കാരന്‍....എഞ്ചിനിയര്‍.....നല്ല ചുള്ളന്‍...കാണാനും സിമ്പ്ലന്‍......

ഇതൊക്കെ പൊറമോഡിമാത്രമേയുള്ളൂ ട്ടോ....ആള്‍ ഒരു മൊരടന്‍...മൂശേട്ടാ...

അബൂദാബിയില്‍ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്...ഈജിപ്തില്‍ നിന്നും വരുന്നവര്‍ ദൊത്തൂറും[ഡോക്ടര്‍] സിറിയയില്‍ നിന്ന് വരുന്നവര്‍ എഞ്ചിനിയറും...അങ്ങിനെ നിയമം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നും അവരുടെ കാട്ടികൂട്ടല്‍ കണ്ടാല്‍..

എന്നാല്‍ നമ്മള്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍ എന്ത് പഠിച്ച് വന്നിട്ടും കാര്യമില്ല...നമ്മളെന്നും ഇന്തികള്‍.....മലയാളിയാണേല്‍ അവര്‍ക്ക് വേറെ പേരാണു....മലബാറികള്‍...

എന്തായാലും പുതിയമാനേജരെ ഓരോരുത്തരായി പരിചയപ്പെട്ടു....കെട്ടിപിടിച്ചു...കവിളില്‍ മുത്തം വച്ചു...എല്ലാവരും അവരാരുടെ പേരുപറഞ്ഞു....പുഞ്ചിരിച്ചു.....അവസാനം എന്റെ ഊഴം എത്തി ഞാനും എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി.....ഞാനും പുഞ്ചിരിച്ചു.....

“എന്നാല്‍ എന്റെ ആ പുഞ്ചിരിയില്‍ എനിക്ക് എത്രത്തോളം വിജയിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്ന് എനിക്ക് പറയാന്‍ കഴിയില്ല.....തലേന്ന് കിട്ടിയ ശമ്പളവും അതുമുഴുവന്‍ വാങ്ങിയ റൂമിലുള്ളവരും എനിക്ക് ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായിരിക്കുകയാണല്ലോ...

എന്റെ കഥയില്‍ ഞാന്‍ ആദ്യഭാഗത്തില്‍ എഴുതിയത് പോലെ “എരിത്തീയില്‍ നിന്നും വറചട്ടിയിലേക്ക് തന്നെയാ ഞാന്‍ വീണിരിക്കുന്നത് “എന്ന് ഉറപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു പഴുത് എനിക്ക് കിട്ടി......

................................................................................................അവസാനിക്കുന്നില്ല...