പാഠം ഒന്ന് പശു.....2
എന്റെ ജോലി അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല......
പശുക്കള്ക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങുകൂടെ അക്കൂട്ടത്തില് പെടും...
തലേദിവസത്തെ കഞ്ഞിവെള്ളവും അരികഴുകിയ വെള്ളവും എല്ലാം ബക്കറ്റുകളി നിറച്ച് അതില് കപ്പലണ്ടി പിണ്ണാക്കും ചോളതവിടും ഇട്ട് കുതിര്ത്തി വേണം കൊടുക്കാന്....
പശു വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് വെള്ളം ഇളക്കികൊണ്ടിരിക്കണം....നിറണിരിക്കുന്ന ബക്കറ്റിലേക്ക് മുഖം മുഴുക്കനേയും പശു മുക്കും ഏകദേശം കണ്ണ് വരേയും താഴ്ന്ന് കഴിഞ്ഞാല് മൂക്കിലൂടെ അല്പം ശക്തിയില് ചീറ്റും അപ്പോള് വെള്ളം മുഴുവനും കുമിളുകളായി വന്ന് എന്റെ മേലേക്ക് തന്നെ തെറിക്കും...
പശുവിനു പുല്ലുപറിക്കുകയെന്ന ഒരു പദവിയാണു എന്റെ അനുജനു ലഭിച്ചിരുന്നത്....
വൈകുന്നേരം കുട്ട നിറയെ പുല്ലുമായി വരുന്ന അവനെ നോക്കി പശുവും പിന്നെ വാപ്പയും നിര്വൃതിയടയുന്നത് ഞാന് വാതിലിന്റെ മറയില് നിന്നും നോക്കി കാണാറുണ്ട്...
രണ്ടു കുട്ട നിറയെ പുല്ലുമായി വന്നില്ലെങ്കില് പിന്നെ അവനു അന്നത്തെ ദിവസം പുറം ഉഴിയാനേ നേരം കാണുകയുള്ളൂ....
അന്നൊരിക്കല് ആ മഹാസംഭവം ...ദിവസവും കുട്ടനിറയെ പുല്ലുമായി വരുന്ന അനിയന്റെ തലയില് നിന്നും കുട്ട താഴെ വീണു.....
“രണ്ട് കൊയിഞ്ഞലും പിന്നെ കുറച്ച് പുല്ലും മാത്രം”...കൊയിഞ്ഞല് എന്നാല് മനസിലായൊ....തേങ്ങാ കുലയിലെ തേങ്ങ മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞാല് കിട്ടുന്ന കുല മാത്രം.
ഇത്രയും നാള് അവന് ഒരു സമൂഹത്തെ മുഴുവനും പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു....
ഒന്നുമില്ലാത്ത കുട്ടയില് രണ്ട് കൊയിഞ്ഞലുവച്ച് അതിനുമുകളില് പുല്ലിട്ടാല് ആരാ നിര്വൃതിയടയാത്തത്....
ഭാഗ്യത്തിനു ആ അത്യാഹിതം ഞാനും പശുവും മാത്രമേ കണ്ടുള്ളൂ....എനിക്ക് അവന് അന്ന് കൈകൂലി തന്നത് 25 കശുവണ്ടിയായിരുന്നു....
പാവം പശു താന് ഇത്രയും നാള് എന്തിനാ ഇവന് കൊണ്ടുവരുന്ന പുല്ലുകണ്ട് നിര്വൃതിയടഞ്ഞത് എന്ന് കരുതി കണ്ണില് നിന്നും വെള്ളം ഒലിപ്പിച്ച് തന്റെ വ്യസനം അറിയിച്ചു....
എന്നിട്ട് രണ്ട്കുന്തി ചാണകവും അതിനുമുകളിലൂടെ മൂത്രസേവയും നടത്തി തന്റെ പ്രതികരണം അവനെ അറിയിച്ചു....
വാപ്പ എന്നും വൈകുന്നേരം ആറുമണി കഴിഞ്ഞാണു ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടില് എത്തുക.....വന്നു കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം ആകും പറയുക ....
“ എടാ കൊച്ചുമോനേ നിങ്ങള് അരീപാലത്ത് അന്തോണികുട്ടിയുടെ കടയില് പോയി കപ്പലണ്ടി പിണ്ണാക്ക് വാങ്ങി വായോ”....
ഏകദേശം 3 കിലോമീറ്റര് ഉണ്ട് അരീപാലത്തേക്ക്...നടന്ന് വേണം പോകാന്...25 കിലോ കപ്പലണ്ടിപിണ്ണാക്ക് രണ്ട് സഞ്ചിയിലായി രണ്ടാളും പിടിക്കണം അതിനു കൂലിയായി 50 പൈസ കിട്ടും .......
എന്റെ ജോലി അവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല......
പശുക്കള്ക്ക് വെള്ളം കൊടുക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങുകൂടെ അക്കൂട്ടത്തില് പെടും...
തലേദിവസത്തെ കഞ്ഞിവെള്ളവും അരികഴുകിയ വെള്ളവും എല്ലാം ബക്കറ്റുകളി നിറച്ച് അതില് കപ്പലണ്ടി പിണ്ണാക്കും ചോളതവിടും ഇട്ട് കുതിര്ത്തി വേണം കൊടുക്കാന്....
പശു വെള്ളം കുടിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് വെള്ളം ഇളക്കികൊണ്ടിരിക്കണം....നിറണിരിക്കുന്ന ബക്കറ്റിലേക്ക് മുഖം മുഴുക്കനേയും പശു മുക്കും ഏകദേശം കണ്ണ് വരേയും താഴ്ന്ന് കഴിഞ്ഞാല് മൂക്കിലൂടെ അല്പം ശക്തിയില് ചീറ്റും അപ്പോള് വെള്ളം മുഴുവനും കുമിളുകളായി വന്ന് എന്റെ മേലേക്ക് തന്നെ തെറിക്കും...
പശുവിനു പുല്ലുപറിക്കുകയെന്ന ഒരു പദവിയാണു എന്റെ അനുജനു ലഭിച്ചിരുന്നത്....
വൈകുന്നേരം കുട്ട നിറയെ പുല്ലുമായി വരുന്ന അവനെ നോക്കി പശുവും പിന്നെ വാപ്പയും നിര്വൃതിയടയുന്നത് ഞാന് വാതിലിന്റെ മറയില് നിന്നും നോക്കി കാണാറുണ്ട്...
രണ്ടു കുട്ട നിറയെ പുല്ലുമായി വന്നില്ലെങ്കില് പിന്നെ അവനു അന്നത്തെ ദിവസം പുറം ഉഴിയാനേ നേരം കാണുകയുള്ളൂ....
അന്നൊരിക്കല് ആ മഹാസംഭവം ...ദിവസവും കുട്ടനിറയെ പുല്ലുമായി വരുന്ന അനിയന്റെ തലയില് നിന്നും കുട്ട താഴെ വീണു.....
“രണ്ട് കൊയിഞ്ഞലും പിന്നെ കുറച്ച് പുല്ലും മാത്രം”...കൊയിഞ്ഞല് എന്നാല് മനസിലായൊ....തേങ്ങാ കുലയിലെ തേങ്ങ മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞാല് കിട്ടുന്ന കുല മാത്രം.
ഇത്രയും നാള് അവന് ഒരു സമൂഹത്തെ മുഴുവനും പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു....
ഒന്നുമില്ലാത്ത കുട്ടയില് രണ്ട് കൊയിഞ്ഞലുവച്ച് അതിനുമുകളില് പുല്ലിട്ടാല് ആരാ നിര്വൃതിയടയാത്തത്....
ഭാഗ്യത്തിനു ആ അത്യാഹിതം ഞാനും പശുവും മാത്രമേ കണ്ടുള്ളൂ....എനിക്ക് അവന് അന്ന് കൈകൂലി തന്നത് 25 കശുവണ്ടിയായിരുന്നു....
പാവം പശു താന് ഇത്രയും നാള് എന്തിനാ ഇവന് കൊണ്ടുവരുന്ന പുല്ലുകണ്ട് നിര്വൃതിയടഞ്ഞത് എന്ന് കരുതി കണ്ണില് നിന്നും വെള്ളം ഒലിപ്പിച്ച് തന്റെ വ്യസനം അറിയിച്ചു....
എന്നിട്ട് രണ്ട്കുന്തി ചാണകവും അതിനുമുകളിലൂടെ മൂത്രസേവയും നടത്തി തന്റെ പ്രതികരണം അവനെ അറിയിച്ചു....
വാപ്പ എന്നും വൈകുന്നേരം ആറുമണി കഴിഞ്ഞാണു ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടില് എത്തുക.....വന്നു കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം ആകും പറയുക ....
“ എടാ കൊച്ചുമോനേ നിങ്ങള് അരീപാലത്ത് അന്തോണികുട്ടിയുടെ കടയില് പോയി കപ്പലണ്ടി പിണ്ണാക്ക് വാങ്ങി വായോ”....
ഏകദേശം 3 കിലോമീറ്റര് ഉണ്ട് അരീപാലത്തേക്ക്...നടന്ന് വേണം പോകാന്...25 കിലോ കപ്പലണ്ടിപിണ്ണാക്ക് രണ്ട് സഞ്ചിയിലായി രണ്ടാളും പിടിക്കണം അതിനു കൂലിയായി 50 പൈസ കിട്ടും .......
No comments:
Post a Comment