Wednesday, 18 February 2015

എനിക്കുമുണ്ടായിരുന്നു ഒരു ഗള്‍ഫ് ജീവിതം...39

“നമ്മള്‍ ഇപ്പോള്‍ കോച്ചിന്‍ അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനതാവളത്തില്‍ ഇറങ്ങുവാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്”  എന്ന് പുള്ളിക്കുത്തുള്ള സാരിയുടുത്ത എയര്‍ ഹോസ്റ്റസ് വിളിച്ച് പറയുന്നത് വരേയും ...ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു.കൊച്ചിയില്‍ എത്തല്ലെ എത്തല്ലെ എന്ന്..

വിധി എന്നൊന്ന് ഉണ്ടല്ലോ...അത് തന്നെയാ ഇവിടേം സംഭവിച്ചത് എയര്‍ ഇന്ത്യാ വിമാനം കൊച്ചിയില്‍ ഇറങ്ങി...എല്ലാവരുടേയും ഒപ്പം ഞാനും ഇറങ്ങി നടന്നു...
                                                           ഇതിനുമുമ്പ് എത്രയോ പ്രാവശ്യം ഞാന്‍ നാട്ടിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു...അന്നൊന്നും ഇല്ലാത്ത സ്പീഡ് എമിഗ്രേഷനു എവിടുന്ന് കിട്ടിയെന്ന് ഒരു പിടിയും ഇല്ല...എമിഗ്രേഷനുള്ള നിര മുന്നോട്ട് നീങ്ങി നീങ്ങി ലക്ഷ്മണ രേഖ കണക്കേ ഉള്ള മഞ്ഞ വരയില്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ ഊഴവും കാത്ത് നിന്നു..

 ഞാന്‍ എന്‍റെ പാസ്പോര്‍ട്ട് അവിടെ ഇരുന്ന ആള്‍ക്ക് നേരെ നീട്ടി..

ഇതെന്ത് പറ്റിയതാ..?..

ഇവിടെ ഞാന്‍ സത്യം പറഞ്ഞു...ചീഞ്ഞ തക്കാളി മുകളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു..അതില്‍ നിന്നും വെള്ളം ഒഴിച്ചിറങ്ങി പാസ്പോര്‍ട്ടില്‍ ആയി...

പേരെന്താ...?
ഷഫീര്‍
വീട്ട് പേര്‍..?
പുവത്തുംകടവില്‍.......... .. ....
അങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ച് എന്‍റെ മുകത്തേക്ക് ഒരു നോട്ടം എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു...
“തിരികെ പോകുമ്പോഴേക്കും പാസ്പോര്‍ട്ട് പുതിയത് എടുക്കണം”.....

പുലിപോലെ വന്നത് എലി പോലെ ആയത് പോലെ...ഞാന്‍ എന്‍റെ ലഗേജുമായ് പുറത്തിറങ്ങി....

വീട്ടിലെത്തി മനസമാധാനത്തോടെ രണ്ട് ദിവസം പാഞ്ഞ് നടന്നു മൂന്നിന്‍റെ അന്നു രാവിലെ തന്നെ എറണാകുളം പാസ്പോര്‍ട്ട് ഓഫീസിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു...പുതിയ പാസ്പോര്‍ട്ടിനായ് അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിച്ചു...എമര്‍ജെന്‍സി കിട്ടണമെങ്കില്‍ 2500 രൂപ കൂടുതല്‍ കൊടുക്കണം. പഴയ പാസ്പോര്‍ട്ട് ഡാമേജായത് കാരണം കാണിക്കണം അതിനു 150 രൂപയുടെ മുദ്രപത്രം...എല്ലാം ഒറ്റദിവസം കൊണ്ട് കൊടുത്തു...

                                                           പിന്നീടൂള്ള രംഗം ഞാന്‍ 35 ആം ഭാഗത്തില്‍ എഴുതിയിരുന്നു........................തുടര്‍ന്ന് കാത്തിരിക്കുക

No comments:

Post a Comment