ശിബി......
ഇടത് കാല് വല്ത് കാലിന്റെ അടിയിലെക്ക് ഒന്നൂടെ ഒതുക്കിവച്ച്..അയാള് ഒന്നൂടെ ശരിയായി ഇരുന്നു...ചന്തിയുടെ അനക്കം തട്ടിയപ്പോള് ഇരുന്നിരുന്ന കീറച്ചാക്കില് നിന്നും പൊടിപാറി...
വളച്ച് കെട്ടിയ പായയുടെ സൈഡില് നിന്നും ചാട്ടവാര് എടുത്ത് ...നാവ് വായുടെ സൈഡില് ഒരു പ്രത്യേക സ്റ്റായിലില് മടക്കി ക്ലക്ക് ക്ലക്ക് എന്ന് ഒരു ഈണത്തില് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി ...ചാട്ട വായുവില് ഒന്നു ചുഴറ്റി മുന്നില് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കാളകളുടെ പുറത്ത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി....
“ടക്ക് ടക്ക് ക്ലക്ക് ക്ലക്ക് നട കാളേ...നടകാളേ...
ഉദിച്ചുയര്ന്ന് വരുന്ന് സൂര്യന്റെ ചെങ്കിരണങ്ങളില് അയാളുടെ വിയര്പ്പ് തിളങ്ങി...തലയില് കെട്ടിയിരുന്ന തവിട്ട് നിറത്തിലുള്ള തോര്ത്ത് ഒന്നൂടെ അഴിച്ചെടുത്ത് കുടുഞ്ഞ് രണ്ടാമതും കെട്ടി...
മുണ്ട് മടക്കി കുത്തിയിരുന്നെങ്കിലും മുട്ടോളം ഇറക്കമുള്ള വരയന് ട്രൌസറിന്റെ പോകറ്റില് നിന്നും തെറുപ്പ് ബീഡിയെടുത്ത് അറ്റം ഒന്ന് ഞരടിയിട്ട് ചുണ്ടില് വച്ച് തീപ്പെട്ടിയുരസ്സി...ആദ്യത്തെ രണ്ട് മൂന്ന് കൊള്ളികള് തീപ്പെട്ടിയില് തട്ടി ഒടിഞ്ഞ് പോയെങ്കിലും ..ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കാഞ്ഞതിനാല് ബീഡിക്ക് തീ പിടിപ്പിക്കാന് അയാള്ക്ക് കഴിഞ്ഞു...
ഇരുന്ന ഇരുപ്പില് താഴേക്കിട്ട വലത് കാല് കാളവണ്ടിയുടെ താഴേകാണുന്ന കനം ഉള്ള കയറില് ചവിട്ടിയിരുന്നു...അത് കാളവണ്ടിയുടെ ബ്രേക്ക് കയര് ആണു...തിരിയുന്ന ചക്രത്തിന്റെ പിന്നിലായി നീളത്തില് ഒരു തടി കെട്ടിതൂക്കിയിട്ടിരിക്കും കയര് അതില് ആണു കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്...കയറില് ചവിട്ടിയാല് തടി ചക്രത്തില് മുട്ടി സ്പീഡ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം...
ചന്തയില് നിന്നും അരിയും സാധനങ്ങളും മുതുകത്ത് കയറ്റി , കാളവണ്ടിയില് നിറച്ച് നാട്ടിന് പുറങ്ങളില് കടകളില് എത്തിക്കുന്ന പണിയാണു നാണുവിന്റേത്..വിയര്പ്പില് കുളിച്ച ജീവിതം ആയിരുന്നു ...എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്താലും ജീവിത ചിലവ് വട്ടം എത്തിക്കാന് തന്നെ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില് ആയിരുന്നു...
വൈകുന്നേരം വണ്ടിയോടിച്ച് അവശനായി വരുന്ന നാണുവിനേയും കാത്ത് ഭാര്യജാനകിയും രണ്ട് കുട്ടികളും വീടിന്റെ കോലായില് കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും...അച്ഛന് നീട്ടുന്ന കടലാസ് പൊതി സന്തോഷത്തോടെ ആ കുട്ടികള് വാങ്ങുമ്പോള് വെറ്റിലക്കറപുരണ്ട നാണുവിന്റെ പല്ലുകള് പുറത്തേക്ക് ഒരു വേദനനോടെ പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് കാണാം...
എന്തേ നിങ്ങള്ക്ക് വയ്യേ...ജാനകിയില് നിന്നും പാതിവരുന്ന ചോദ്യത്തില് നിശ്വാസവായുവായിരിക്കും മറുപടിയായി പുറത്തേക്ക് വരാറുള്ളത്...
രാവിലെ മുതല് വൈകുന്നേരം വരേക്കും പണിയെടുത്തിട്ടും എന്താ നിങ്ങളുടെ കയ്യില് ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് എന്നാണു എനിക്ക് മനസ്സിലാവാത്തത്...
ജാനകി....ഒരു ചുടുനിശ്വാസത്തോടെ നാണു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു...ജീവിതത്തില് ഒന്നും ബാക്കിയില്ലെങ്കിലെന്താ ജാനു...നമുക്ക് മനസമാധാനത്തോടെ ഇവിടെ ജീവിക്കാന് കഴിയുന്നുണ്ടല്ലോ....എത്രയോ ജനങ്ങള് ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിനു വഴിയില്ലാതെ തെരുവില് അലയുന്നു
ഇടത് കാല് വല്ത് കാലിന്റെ അടിയിലെക്ക് ഒന്നൂടെ ഒതുക്കിവച്ച്..അയാള് ഒന്നൂടെ ശരിയായി ഇരുന്നു...ചന്തിയുടെ അനക്കം തട്ടിയപ്പോള് ഇരുന്നിരുന്ന കീറച്ചാക്കില് നിന്നും പൊടിപാറി...
വളച്ച് കെട്ടിയ പായയുടെ സൈഡില് നിന്നും ചാട്ടവാര് എടുത്ത് ...നാവ് വായുടെ സൈഡില് ഒരു പ്രത്യേക സ്റ്റായിലില് മടക്കി ക്ലക്ക് ക്ലക്ക് എന്ന് ഒരു ഈണത്തില് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി ...ചാട്ട വായുവില് ഒന്നു ചുഴറ്റി മുന്നില് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കാളകളുടെ പുറത്ത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി....
“ടക്ക് ടക്ക് ക്ലക്ക് ക്ലക്ക് നട കാളേ...നടകാളേ...
ഉദിച്ചുയര്ന്ന് വരുന്ന് സൂര്യന്റെ ചെങ്കിരണങ്ങളില് അയാളുടെ വിയര്പ്പ് തിളങ്ങി...തലയില് കെട്ടിയിരുന്ന തവിട്ട് നിറത്തിലുള്ള തോര്ത്ത് ഒന്നൂടെ അഴിച്ചെടുത്ത് കുടുഞ്ഞ് രണ്ടാമതും കെട്ടി...
മുണ്ട് മടക്കി കുത്തിയിരുന്നെങ്കിലും മുട്ടോളം ഇറക്കമുള്ള വരയന് ട്രൌസറിന്റെ പോകറ്റില് നിന്നും തെറുപ്പ് ബീഡിയെടുത്ത് അറ്റം ഒന്ന് ഞരടിയിട്ട് ചുണ്ടില് വച്ച് തീപ്പെട്ടിയുരസ്സി...ആദ്യത്തെ രണ്ട് മൂന്ന് കൊള്ളികള് തീപ്പെട്ടിയില് തട്ടി ഒടിഞ്ഞ് പോയെങ്കിലും ..ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കാഞ്ഞതിനാല് ബീഡിക്ക് തീ പിടിപ്പിക്കാന് അയാള്ക്ക് കഴിഞ്ഞു...
ഇരുന്ന ഇരുപ്പില് താഴേക്കിട്ട വലത് കാല് കാളവണ്ടിയുടെ താഴേകാണുന്ന കനം ഉള്ള കയറില് ചവിട്ടിയിരുന്നു...അത് കാളവണ്ടിയുടെ ബ്രേക്ക് കയര് ആണു...തിരിയുന്ന ചക്രത്തിന്റെ പിന്നിലായി നീളത്തില് ഒരു തടി കെട്ടിതൂക്കിയിട്ടിരിക്കും കയര് അതില് ആണു കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്...കയറില് ചവിട്ടിയാല് തടി ചക്രത്തില് മുട്ടി സ്പീഡ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം...
ചന്തയില് നിന്നും അരിയും സാധനങ്ങളും മുതുകത്ത് കയറ്റി , കാളവണ്ടിയില് നിറച്ച് നാട്ടിന് പുറങ്ങളില് കടകളില് എത്തിക്കുന്ന പണിയാണു നാണുവിന്റേത്..വിയര്പ്പില് കുളിച്ച ജീവിതം ആയിരുന്നു ...എല്ലുമുറിയെ പണിയെടുത്താലും ജീവിത ചിലവ് വട്ടം എത്തിക്കാന് തന്നെ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില് ആയിരുന്നു...
വൈകുന്നേരം വണ്ടിയോടിച്ച് അവശനായി വരുന്ന നാണുവിനേയും കാത്ത് ഭാര്യജാനകിയും രണ്ട് കുട്ടികളും വീടിന്റെ കോലായില് കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാകും...അച്ഛന് നീട്ടുന്ന കടലാസ് പൊതി സന്തോഷത്തോടെ ആ കുട്ടികള് വാങ്ങുമ്പോള് വെറ്റിലക്കറപുരണ്ട നാണുവിന്റെ പല്ലുകള് പുറത്തേക്ക് ഒരു വേദനനോടെ പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് കാണാം...
എന്തേ നിങ്ങള്ക്ക് വയ്യേ...ജാനകിയില് നിന്നും പാതിവരുന്ന ചോദ്യത്തില് നിശ്വാസവായുവായിരിക്കും മറുപടിയായി പുറത്തേക്ക് വരാറുള്ളത്...
രാവിലെ മുതല് വൈകുന്നേരം വരേക്കും പണിയെടുത്തിട്ടും എന്താ നിങ്ങളുടെ കയ്യില് ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് എന്നാണു എനിക്ക് മനസ്സിലാവാത്തത്...
ജാനകി....ഒരു ചുടുനിശ്വാസത്തോടെ നാണു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു...ജീവിതത്തില് ഒന്നും ബാക്കിയില്ലെങ്കിലെന്താ ജാനു...നമുക്ക് മനസമാധാനത്തോടെ ഇവിടെ ജീവിക്കാന് കഴിയുന്നുണ്ടല്ലോ....എത്രയോ ജനങ്ങള് ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിനു വഴിയില്ലാതെ തെരുവില് അലയുന്നു
No comments:
Post a Comment