രാവിലെ ഞാൻ ആക്ടീവയിൽ കയറി ഇരുന്ന് താക്കോലിട്ട് തിരിച്ചാൽ പിന്നെ എന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലാ എന്ന് തോന്നുന്നു ...കാരണം വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടാൽ നേരെ ഷോപ്പിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ വന്ന് വണ്ടി നിൽക്കുന്നു..

“നോക്കട്ടെ ഒരു ദിവസം ഞാൻ എന്നേയും നാട്ടുകാരേയും ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് ഈ പരീക്ഷണത്തിനു മുതിരും”..

എന്റെ കയ്യ് ഹാന്റിലിൽ ഉണ്ട് എന്നല്ലാതെ വളവുകളും മറ്റും എന്നോട് ചോദിക്കാതെ തന്നെ വളച്ച് മുന്നോട്ട് പോകുന്ന ആക്ടീവ “ദെന്തൂട്ട് പണ്ടാറം ആണെന്ന് ഞാൻ തന്നെ ചിന്തിക്കാറുണ്ട്”...

സ്ഥിരം യാത്ര ചെയ്യുന്ന വഴിയിലൂടെ ഒരു പരിചയക്കാർന്റെ തന്മയത്വത്തോടെ മുന്നോട്ട് പായുന്ന ആക്ക്ടീവക്ക് ഒരു കുഴപ്പം ഉണ്ട്...അത് മറ്റൊന്നുമല്ല...മുകളിലിരിക്കുന്ന ഈ പുവത്തുംകടവനെ..രക്ഷിക്കാൻ മാത്രം അതിനു വല്യ വശം ഇല്ല...അത് എനിക്ക് കുറേ പ്രാവശ്യം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് ഇടക്ക് ഞാൻ കാനയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് വരുന്ന സമയങ്ങളിൽ ആണ്...

അത് മനസ്സിലായതിൽ പിന്നെയാണു മുന്നിലൂടെ ലോറിയും മറ്റുവാഹനങ്ങളും ചീറിപാഞ്ഞുവരുമ്പോൾ ഞാൻ ബ്രേക്ക് പിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്...അങ്ങനെ മിക്കവാറും ചെറിയ വീഴ്ചകളിലൂടെ ഞാൻ സ്വയം രക്ഷിക്കാൻ പഠിച്ചു....

എന്നാലും ഇന്ന് വെളുപ്പിനുള്ള യാത്രയിൽ എന്നെ തെറികേൾപ്പിക്കാൻ മാത്രം എന്റെ ആക്ടീവ വളർന്നു എന്നുള്ളതാണു എന്നിൽ അതിശയം ജനിപ്പിച്ചത്....പൊതുവേ നാട്ട് വഴിയെന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഞങ്ങളൂടെ ദേശത്തെ റോഡുകൾ ...മധ്യഭാഗം ഭൂമിനിരപ്പിൽ നിന്ന് അൽപ്പം പൊന്തി നിൽക്കുന്നു....അതിനാൽ എന്തെങ്കിലും അപകടം മണത്താൽ വണ്ടി നിർത്തി കാൽ റോഡിൽ കുത്തുക എന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു ഭഗീരഥപ്രയത്നം തന്നെ ആണ്.

തുലാസിന്റെ സൂചിപോലെ  ആക്ടീവ കുറച്ച് നേരം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും രണ്ടുമൂന്ന് പ്രാവശ്യം ആടിനിന്നിട്ട് ഏതെങ്കിലും ഒരു സൈഡിലേക്ക് വണ്ടി ചെരിയുകയാണു പതിവ് ....ആ പതിവ് ഇന്നും മുറപോലെ നടക്കുന്നുണ്ടേങ്കിലും ആരുടേയൊക്കെ ജന്മാന്തരം കൊണ്ട് വീഴാതേയും മറ്റും രക്ഷപ്പെട്ട് പോകുന്നു....

രാവിലെയുള്ള യാത്രയിൽ സ്ഥിരം കാണുന്ന മുഖങ്ങളും ആളുകളും ഇടക്കെപ്പോഴോ അപരിചിതരെ കാണും എന്നല്ലാതെ മിക്കവാറും പരിചിതമുഖങ്ങൾ മാത്രം....എങ്കിലും ഹെൽമറ്റ് വച്ചുള്ള യാത്രക്കാരുടെ കണ്ണും മൂക്കും പിന്നെ കഴുത്തിനു കിഴ്പ്പോട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങളും കാണാം..

“എന്നാൽ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത് വരേയും ഒരു കമ്പനിയും ഹെൽമറ്റ് കണ്ട് പിടിച്ചിട്ടില്ല ...അത് തലയിൽ വച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മുന്നിലുള്ള ഒന്നും എനിക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല ...കണ്ണുകാണാത്ത് വിധത്തിൽ ഹെൽമറ്റ് താഴേക്ക് ഇറങ്ങിവരും...മുൻഭാഗം അൽപ്പം പൊക്കിവച്ച് ഹെൽമറ്റ് ഒരു വിധം ഉറപ്പിച്ച് ഒരു ഞാണിന്മേൽ കളിപോലെ വണ്ടിയിൽ മുന്നോട്ട് പോയികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ എതിരെ വരുന്ന പരിചയക്കാർക്ക് തലകൊണ്ട് അൽപ്പം ചെരിച്ച് ഒരു ആക്ഷൻ കാണിച്ച് ബഹുമാനിക്കാറുണ്ട്...

കൈ പൊക്കി വിഷ് ചെയ്യാം എന്ന് വച്ചാൽ പിന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവനും കൈപൊക്കിപിടിച്ചോണ്ട് ചിലപ്പോൾ ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കേണ്ടി വരും ...അതിനാൽ തല സൈഡിലേക്ക് അൽപ്പം വെട്ടിച്ച് വിഷ് ചെയ്യും....

“അങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോഴാ ദാണ്ടെ മുന്നിലൂടെ ഒരു ചുള്ളൻ മോഹൻലാൽ സ്റ്റൈലിൽ കഴുത്ത് സൈഡിലേക്ക് ചെരിച്ച് പിടിച്ച് ഹെൽമറ്റ് ഒന്നും ഇല്ലാതെ എൻഫീൽഡിൽ കയറ്റം കയറിവരുന്നു.

എതിരെ വരുന്നവൻ അവന്റെ വലത് കൈ ഒന്ന് പൊക്കിക്കാണിച്ച് എന്നെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു....ഞാൻ തല സൈഡിലേക്ക് ചെരിച്ച് എന്റെ കൊന്ത്രാമ്പല്ല് പുറത്ത് കാണിച്ച് വെളുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ച് കാണിച്ചു...ആ ചിരി അവനു ഇഷ്ടപ്പെട്ടു അപ്പോൾ അവൻ അവന്റെ ഇഷ്ടം കഴുത്ത് വെട്ടിച്ച് കാണിച്ചു....

“ആ കാഴ്ചമാത്രം ഞാൻ കണ്ടുള്ളു...എൻഫീൽഡ് അവനേയും കൊണ്ട് കുറ്റിക്കാട്ടിലേക്ക് കയറി....വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നവൻ എന്നെ പ്രാകികൊണ്ട് റോഡിൽ നിന്നും അവന്റെ ഐഫോണിന്റെ പാർട്ട്സുകൾ പെറുക്കിയെടുക്കുന്നതാണ്  പിന്നെ കാണുന്നത്...

“അവനു അവന്റെ കഴുത്ത് വെട്ടിച്ച് അഭിവാദ്യം അർപ്പിക്കാൻ ആ സാഹചര്യത്തിൽ നിയമം അനുവദിക്കുന്നതായിരുന്നില്ല....മൂപ്പിത്സ് ദൂരെ നിന്ന് തന്നെ കഴുത്തിൽ ഐഫോൺ വച്ച് വലത് കവിൾ കൊണ്ട് അമർത്തിപിടിച്ച് ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ച് വരികയായിരുന്നു...സമയം സന്ദർഭം എല്ലാം മറന്ന് എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ കഴുത്ത് വെട്ടിച്ചത് നേരെ എതിർവശത്തേക്കും....“

“അവനെ കുറ്റം പറയാൻ കഴിയില്ല.....അവനല്ല അവന്റെ അപ്പനായാലും എന്നെ തെറിപറയും”....

“പാവം ഞാൻ ഇന്നത്തെ കോട്ട തികഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ നേരെ ഷോപ്പിലേക്ക്”....