പ്രീ ഡിഗ്രി തോറ്റിട്ടും വീട്ടിൽ വലിയ പ്രകമ്പനം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലും തറവാട്ടിൽ ആദ്യമായി പാകം ചെയ്ത താറാവ് കറികഴിക്കാൻ ഭാഗ്യം ഉണ്ടാവാതെ പോയതിൽ ആയിരുന്നു എനിക്ക് വിഷമം...
റീ വല്വോഷനു കൊടുക്കാൻ എല്ലാവരും പറഞ്ഞപ്പോൾ ..... ആദ്യം എതിർത്തെങ്കിലും .. എന്തിനാ പറമ്പിൽ കിടക്കുന്ന കമണൻ മടലുകൾക്ക് വെറുതെ എന്റെ നടുമ്പുറം തീറെഴുതികൊടുക്കുന്നത് എന്ന് ആലോചിച്ചു....
റീ വാല്വേഷനു മാര്ക്ക് ലിസ്റ്റ് കൊടുക്കാമെന്നുള്ള ഒരു തീരുമാനത്തില് അവസാനം ഞാന് എത്തി.....
അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താന് എനിക്ക് ഒരു പാട് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നൊന്നും ഇല്ല...
അത് വീട്ടുകാരുടെ തീരുമാനം ആയിരുന്നു...ഇല്ലേല് വീട്ടില് നിന്നും ഇറങ്ങിക്കൊള്ളാന് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു...
അവരുടെ ആ തീരുമാനത്തില് ഞാനും പങ്കുകൊള്ളുന്നു എന്നറിയിക്കേണ്ടി വന്നു......
എനിക്ക് വലുത് എന്റെ വയറും രാത്രി കിടന്നുറങ്ങാനുള്ള ഒരു സ്ഥലവും ആണ്....ഇവിടെ വാശിപിടിക്കേണ്ട സമയം അല്ല....
വേലീല് കിടക്കുന്ന പാമ്പിനെ എടുത്ത് പറയാന് കൊള്ളൂല്ലാത്തോടത്ത് വച്ചിട്ട് കടിച്ച് എന്ന് വിലപിച്ചിട്ട് എന്ത് കാര്യം.......
മാര്ക്ക് ലിസ്റ്റ് കാലികറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു....അങ്ങിനെ കുറച്ചുനാള് സമാധാനം ആയി കഴിയാലോ....
“ഈ പണ്ടാറം കയ്യീന്ന് പോയീം കിട്ടും...എന്ന് ആശ്വസിച്ചു....“
ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്നുള്ള ചിന്തയായി....പ്രീഡിഗ്രി എന്തായാലും തോറ്റു .....ഭാവിയെ കുറിച്ച് ആകെ ആവലാതിയായി...ഹ ഹ ഹ ഹ ...എന്താ നോക്കണത് ...എനിക്കല്ല ഞാനെന്തിനു ഭാവിയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണം എനിക്കതിനുള്ള പ്രായം ആയിട്ടില്ല....എന്റെ വാപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും ആണു എന്റെ ഭാവിയെ കുറിച്ച് ആവലാതി......
എനിക്കെന്ത് ആവലാതി “ഞാന് അലവലാതി”
ഇത്തിരിപ്പോന്ന ഞാന് കുടുമ്പത്ത് നിന്ന് പുരനിറയോ എന്നൊരു ഭയം വീട്ടുകാര്ക്ക്....പിന്നെ എനിക്ക് തിന്നാനും തരണ്ടേ....?
കടുക് വലുതായാലും എന്തോരം വലുതാവും എന്ന് ചിന്തിക്കാനുള്ള വിവേകം ദൈവം അവര്ക്ക് കൊടുക്കാന് മറന്നതോ അതോ വേണ്ടെന്ന് വച്ചതോ....
ദിവസങ്ങള് കടന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു..
മാര്ക്ക് ലിസ്റ്റ് ഇത് വരേയും തിരിച്ച് വന്നില്ല...ദിവസങ്ങള് ആഴ്ചകളായി ആഴ്ചകള് മാസങ്ങള്....,...ഞാന് അക്കാര്യം മനസില്നിന്നുംതന്നെഎടുത്തുകളഞ്ഞു...
എന്നാല് വാപ്പ എടുത്ത് കളഞ്ഞീല്ല...
“പോയി അന്വോഷിക്കടാ.....എന്നൊരു അലർച്ച മാത്രമേ കേട്ടതോർമ്മയുള്ളു.
അങ്ങനെ നേരെ വിട്ടു കാലികറ്റ് യൂണീവേഴ്സിറ്റിക്ക്.....മലപ്പുറം ജില്ലയിലും അല്ല കോഴിക്കോടും അല്ലാത്തൊരു സ്ഥലം ....തേഞ്ഞിപ്പാലം ...പിന്നെങ്ങനെയാ ഞാന് ജയിക്ക്യാ...അവിടെ തന്നെ മിസ്റ്റേക്ക്.
തേഞ്ഞിപ്പാലം .....
കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ ആസ്ഥാനം......എന്റെ പടച്ചോനെ എന്തിനാണു ഞാന് ഇപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്....തീരെ പരിചയം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം ...ആരോടാ ഒന്ന് ചോദിക്ക്യാ.....
തമ്മില് തമ്മില് ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യര്.....
നേരെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കെട്ടിടത്തിലേക്ക് ചെന്നു ...
ആദ്യം കണ്ട ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനോട് ഞാന് വന്നതെന്തിനാണെന്നും അതിനെ കുറിച്ച് എവിടെ അന്വേഷിച്ചാല് അറിയാന് കഴിയും എന്ന് ചോദിച്ചു...
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അയാളൊന്ന് നെടുവീര്പ്പിട്ടു.........
കാര്യം മറ്റൊന്നുമല്ല.....അവനില് ഞാന് എന്നെ തന്നെ കണ്ടു......നാണമില്ലാത്തവന് .....പരീക്ഷക്ക് തോറ്റവന്.....അനുസരണയില്ലാത്തവന്....എന്നെ എന്റെ വീട്ടില് എന്തൊക്കെ പറയാറുണ്ടോ അതൊക്കെ അവനെ ഞാന് മനസുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു....
ആരും അറിയാത്ത നാട്ടില് എനിക്കും ഒരു തുണയായി...42 സെന്റീമീറ്റര് ബെല്ബോട്ടന് പാന്സും വലിച്ച് കയറ്റി അതും ഒരു കറുപ്പും വെളുപ്പും കലര്ന്ന കളറില് പട്ടിയുടെ നാക്ക് പോലുള്ള കോളറും ഉള്ള തൂവെള്ള ഷര്ട്ടും ഇട്ട ഒരു തുണക്കാരന്....ഗിരീഷ്....അതാണവന്റെ പേര്....കുറച്ചുകൂടി നന്നായി പറഞ്ഞാല് നാമധേയം.....
ഞങ്ങള് രണ്ടാളും യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് എല്ലാ റൂമുകളിലും കയറിയിറങ്ങി...ഞാന് അയച്ച രജിസ്റ്റര് അവിടെ ഇതുവരേയും എത്തിയിട്ടില്ല....ആരും കൈപറ്റിയിട്ടില്ല....ലെറ്റര് വരാറുള്ള സ്ഥലത്തും ഞങ്ങള് ചെന്ന് പരതി....ഫലം തഥൈവ:......
ഇനി എന്ത് ചെയ്യും വീട്ടില് പോയി എന്ത് പറയും ......ഞാന് അയച്ചട്ടില്ലാന്നേയ് വീട്ടില് പറയൂ...എന്നെ അവര്ക്ക് അത്രക്ക് വിശ്വാസം ആണു.......
“അന്നാദ്യമായി പ്രീ ഡി ഗ്രീ തോറ്റതില് എനിക്ക് ദു:ഖം തോന്നി”
ഇനി .......വരുന്നത് വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം എന്ന് കരുതി തിരിച്ചുവീട്ടിലേക്ക്
എത്ര മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ..........................
റീ വല്വോഷനു കൊടുക്കാൻ എല്ലാവരും പറഞ്ഞപ്പോൾ ..... ആദ്യം എതിർത്തെങ്കിലും .. എന്തിനാ പറമ്പിൽ കിടക്കുന്ന കമണൻ മടലുകൾക്ക് വെറുതെ എന്റെ നടുമ്പുറം തീറെഴുതികൊടുക്കുന്നത് എന്ന് ആലോചിച്ചു....
റീ വാല്വേഷനു മാര്ക്ക് ലിസ്റ്റ് കൊടുക്കാമെന്നുള്ള ഒരു തീരുമാനത്തില് അവസാനം ഞാന് എത്തി.....
അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താന് എനിക്ക് ഒരു പാട് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നൊന്നും ഇല്ല...
അത് വീട്ടുകാരുടെ തീരുമാനം ആയിരുന്നു...ഇല്ലേല് വീട്ടില് നിന്നും ഇറങ്ങിക്കൊള്ളാന് സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു...
അവരുടെ ആ തീരുമാനത്തില് ഞാനും പങ്കുകൊള്ളുന്നു എന്നറിയിക്കേണ്ടി വന്നു......
എനിക്ക് വലുത് എന്റെ വയറും രാത്രി കിടന്നുറങ്ങാനുള്ള ഒരു സ്ഥലവും ആണ്....ഇവിടെ വാശിപിടിക്കേണ്ട സമയം അല്ല....
വേലീല് കിടക്കുന്ന പാമ്പിനെ എടുത്ത് പറയാന് കൊള്ളൂല്ലാത്തോടത്ത് വച്ചിട്ട് കടിച്ച് എന്ന് വിലപിച്ചിട്ട് എന്ത് കാര്യം.......
മാര്ക്ക് ലിസ്റ്റ് കാലികറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു....അങ്ങിനെ കുറച്ചുനാള് സമാധാനം ആയി കഴിയാലോ....
“ഈ പണ്ടാറം കയ്യീന്ന് പോയീം കിട്ടും...എന്ന് ആശ്വസിച്ചു....“
ഇനി എന്ത് ചെയ്യും എന്നുള്ള ചിന്തയായി....പ്രീഡിഗ്രി എന്തായാലും തോറ്റു .....ഭാവിയെ കുറിച്ച് ആകെ ആവലാതിയായി...ഹ ഹ ഹ ഹ ...എന്താ നോക്കണത് ...എനിക്കല്ല ഞാനെന്തിനു ഭാവിയെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കണം എനിക്കതിനുള്ള പ്രായം ആയിട്ടില്ല....എന്റെ വാപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും ആണു എന്റെ ഭാവിയെ കുറിച്ച് ആവലാതി......
എനിക്കെന്ത് ആവലാതി “ഞാന് അലവലാതി”
ഇത്തിരിപ്പോന്ന ഞാന് കുടുമ്പത്ത് നിന്ന് പുരനിറയോ എന്നൊരു ഭയം വീട്ടുകാര്ക്ക്....പിന്നെ എനിക്ക് തിന്നാനും തരണ്ടേ....?
കടുക് വലുതായാലും എന്തോരം വലുതാവും എന്ന് ചിന്തിക്കാനുള്ള വിവേകം ദൈവം അവര്ക്ക് കൊടുക്കാന് മറന്നതോ അതോ വേണ്ടെന്ന് വച്ചതോ....
ദിവസങ്ങള് കടന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു..
മാര്ക്ക് ലിസ്റ്റ് ഇത് വരേയും തിരിച്ച് വന്നില്ല...ദിവസങ്ങള് ആഴ്ചകളായി ആഴ്ചകള് മാസങ്ങള്....,...ഞാന് അക്കാര്യം മനസില്നിന്നുംതന്നെഎടുത്തുകളഞ്ഞു...
എന്നാല് വാപ്പ എടുത്ത് കളഞ്ഞീല്ല...
“പോയി അന്വോഷിക്കടാ.....എന്നൊരു അലർച്ച മാത്രമേ കേട്ടതോർമ്മയുള്ളു.
അങ്ങനെ നേരെ വിട്ടു കാലികറ്റ് യൂണീവേഴ്സിറ്റിക്ക്.....മലപ്പുറം ജില്ലയിലും അല്ല കോഴിക്കോടും അല്ലാത്തൊരു സ്ഥലം ....തേഞ്ഞിപ്പാലം ...പിന്നെങ്ങനെയാ ഞാന് ജയിക്ക്യാ...അവിടെ തന്നെ മിസ്റ്റേക്ക്.
തേഞ്ഞിപ്പാലം .....
കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ ആസ്ഥാനം......എന്റെ പടച്ചോനെ എന്തിനാണു ഞാന് ഇപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്....തീരെ പരിചയം ഇല്ലാത്ത സ്ഥലം ...ആരോടാ ഒന്ന് ചോദിക്ക്യാ.....
തമ്മില് തമ്മില് ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യര്.....
നേരെ യൂണിവേഴ്സിറ്റി കെട്ടിടത്തിലേക്ക് ചെന്നു ...
ആദ്യം കണ്ട ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനോട് ഞാന് വന്നതെന്തിനാണെന്നും അതിനെ കുറിച്ച് എവിടെ അന്വേഷിച്ചാല് അറിയാന് കഴിയും എന്ന് ചോദിച്ചു...
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അയാളൊന്ന് നെടുവീര്പ്പിട്ടു.........
കാര്യം മറ്റൊന്നുമല്ല.....അവനില് ഞാന് എന്നെ തന്നെ കണ്ടു......നാണമില്ലാത്തവന് .....പരീക്ഷക്ക് തോറ്റവന്.....അനുസരണയില്ലാത്തവന്....എന്നെ എന്റെ വീട്ടില് എന്തൊക്കെ പറയാറുണ്ടോ അതൊക്കെ അവനെ ഞാന് മനസുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു....
ആരും അറിയാത്ത നാട്ടില് എനിക്കും ഒരു തുണയായി...42 സെന്റീമീറ്റര് ബെല്ബോട്ടന് പാന്സും വലിച്ച് കയറ്റി അതും ഒരു കറുപ്പും വെളുപ്പും കലര്ന്ന കളറില് പട്ടിയുടെ നാക്ക് പോലുള്ള കോളറും ഉള്ള തൂവെള്ള ഷര്ട്ടും ഇട്ട ഒരു തുണക്കാരന്....ഗിരീഷ്....അതാണവന്റെ പേര്....കുറച്ചുകൂടി നന്നായി പറഞ്ഞാല് നാമധേയം.....
ഞങ്ങള് രണ്ടാളും യൂണിവേഴ്സിറ്റിയില് എല്ലാ റൂമുകളിലും കയറിയിറങ്ങി...ഞാന് അയച്ച രജിസ്റ്റര് അവിടെ ഇതുവരേയും എത്തിയിട്ടില്ല....ആരും കൈപറ്റിയിട്ടില്ല....ലെറ്റര് വരാറുള്ള സ്ഥലത്തും ഞങ്ങള് ചെന്ന് പരതി....ഫലം തഥൈവ:......
ഇനി എന്ത് ചെയ്യും വീട്ടില് പോയി എന്ത് പറയും ......ഞാന് അയച്ചട്ടില്ലാന്നേയ് വീട്ടില് പറയൂ...എന്നെ അവര്ക്ക് അത്രക്ക് വിശ്വാസം ആണു.......
“അന്നാദ്യമായി പ്രീ ഡി ഗ്രീ തോറ്റതില് എനിക്ക് ദു:ഖം തോന്നി”
ഇനി .......വരുന്നത് വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം എന്ന് കരുതി തിരിച്ചുവീട്ടിലേക്ക്
എത്ര മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ..........................
No comments:
Post a Comment