.രാവിലെ കുളിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പല്ല് തേക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക് . മേലൊക്കെ തണുത്ത വെള്ളം വീഴുമ്പോൾ ഒരുതരം ചൊറിച്ചിൽ ആയിരുന്നു.

                                                                   ആ ശീലത്തിൽ നിന്നും മാറിവരുമ്പോഴേക്കും സ്കൂൾ കാഘട്ടം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു . അപ്പോഴാണു ഈയുള്ളവനു ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത് , കുളിയും പല്ലുതേപ്പിനേക്കാളും പതിന്മടങ്ങ് ബുദ്ധിമുട്ട് സ്കൂളിൽ പോവുക എന്നുള്ള ഭീകരയാത്രയാണെന്ന്   ... 

അതും എന്തോരം കൊല്ലം പോണം എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും ഒരു തരിപ്പ് കയറുന്നു.

വീട്ടിലുള്ളവരേക്കാൾ പേടിച്ചിരുന്നത് വേലി പത്തലും ചൂരലിനേയും ആയിരുന്നു... പഠിപ്പിക്കുന്ന മാഷന്മാർക്കും വീട്ടുകാർക്കും വേലിപത്തലോ ചൂരലോ കണ്ടാൽ എൻ്റെ ചന്തിക്കിട്ട് രണ്ട് പൊട്ടിക്കാതെ ഉറക്കം വരില്ല...യോതൊരു തടസ്സവും കൂടാതെ അതെല്ലാം ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോഴും എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു...വല്ലോണം പത്താം ക്ളാസ് കഴിഞ്ഞാൽ ലിവന്മാരെല്ലാം എൻ്റെ ചന്തികിട്ടാതെ വലയുന്നത് ഒന്ന് എനിക്ക് കാണണം...

പത്താം ക്ളാസ്സ് കഴിഞ്ഞതോടെ ഉദ്ദ്യോഗകയറ്റം കിട്ടി പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കാൻ , സെക്കൻ്റ് ഗ്രൂപ്പ്....പഠിച്ചിട്ട് ഡോക്ടറാവണം ..എന്ന് വീട്ടുകാർ ചിന്തിച്ചു...എനിക്ക് ചിന്തിക്കാൻ അക്കാലത്ത് അധികാരം കിട്ടിയിരുന്നില്ല...എന്നാലും ഞാൻ ആരും അറിയാതെ വീടിൻ്റെ ഒരു മൂലയിൽ പോയിരുന്നു കുറച്ച് ചിന്തിക്കും...

പക്ഷെ എൻ്റെ ചിന്തകളെ തലച്ചോറ് അധികനേരം സഹിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല...അതിനാൽ ഞാൻ നിർത്തി മറ്റെന്തെങ്കിലും ചെയ്യും അങ്ങനെ വിട്ടാൽ പറ്റില്ലല്ലോ...

എൻ്റെ ചിന്തകളും മറ്റുമായി പിന്നെ വരാം